«Σωσίβιο» στην προσθήκη behind the meter μπαταριών αναζητούν ιδιοκτήτες εν λειτουργία φωτοβολταϊκών – Προβληματισμός για τη βιωσιμότητα της επένδυσης – Οι αιτήσεις σε ΑΔΜΗΕ και ΔΕΔΔΗΕ

Κινητικότητα αρχίζει να αναπτύσσεται στους κόλπους των κατόχων εν λειτουργία φωτοβολταϊκών, αναφορικά με το ενδεχόμενο εγκατάστασης behind the meter μπαταρίας στα πάρκα τους. Αν και ακόμη είναι μικρό το ενδιαφέρον που έχει «μεταφραστεί» σε υποβολές αιτήσεων στους Διαχειριστές, παράγοντες της αγοράς επισημαίνουν ότι ολοένα περισσότεροι παραγωγοί ασχολούνται με την εν λόγω «άσκηση», αναθέτοντας τη διενέργεια σχετικής μελέτης.

Προφανής σκοπός των παραγωγών είναι να θωρακίσουν τις επενδύσεις τους από τις περικοπές, οι οποίες βαίνουν ολοένα αυξανόμενες. Προς αυτή την κατεύθυνση, το ΥΠΕΝ με νομοθετική διάταξη ήδη από τις αρχές Νοεμβρίου επιτρέπει την προσθήκη μονάδας αποθήκευσης σε έργα που είτε έχουν τεθεί σε λειτουργία μετά τις 4η Ιουλίου 2019, είτε είναι νέα και τα οποία βρίσκονται σε καθεστώς λειτουργικής ενίσχυσης ή συμμετέχουν απευθείας στην αγορά.

Μάλιστα, με νεότερη ρύθμιση (στο τέλος Δεκεμβρίου) αφαιρέθηκε το πλαφόν «μικρών» και «μεγάλων» φωτοβολταϊκών που μπορούν να αξιοποιήσουν τη νέα δυνατότητα. Στο πλαίσιο της καινούριας ρύθμισης, πρόσφατα ενεργοποιήθηκε εκ νέου στον ΔΕΔΔΗΕ η υποδοχή σχετικών αιτημάτων.

Ειδικοί εκτιμούν ότι, ειδικά στον ΔΕΔΔΗΕ, οι αιτήσεις πρόκειται να αυξηθούν άμεσα, με το άνοιγμα ξανά της πλατφόρμας. Εξάλλου, ήδη οι αιτήσεις για «μικρά» φωτοβολταϊκά κινούνται στα ίδια επίπεδα με τα αιτήματα στον ΑΔΜΗΕ: σύμφωνα με πληροφορίες, οι «φάκελοι» για μπαταρίες σε ηλιακά πάρκα στο δίκτυο διανομής κινούνται στους 120, με συνολική ισχύ περί τα 50 Μεγαβάτ. Την ίδια στιγμή μόλις 24,5 Μεγαβάτ «μεγάλων» φωτοβολταϊκών έχουν αιτηθεί για την προσθήκη μπαταρίας.

Σύμφωνα με τους ίδιους ειδικούς, δείχνει περίεργο το μεγαλύτερο ενδιαφέρον κατόχων «μικρών» φωτοβολταϊκών – ειδικά από τη στιγμή που μπορούν να εξοπλιστούν με μπαταρία ηλιακά πάρκα στον ΑΔΜΗΕ τα οποία συμμετέχουν απευθείας στην αγορά και, με αυτό τον τρόπο, μπορούν να βελτιώσουν τα έσοδά τους. Άλλοι αναλυτές επισημαίνουν, ωστόσο, πως ενδεχόμενως το αντικίνητρο είναι πως στο μέτρο ορίζεται «κατώφλι» στα χαρακτηριστικά της μπαταρίας, αφού θα πρέπει να έχει χωρητικότητα κατ’ ελάχιστον ίση με μία ώρα στο άθροισμα της εγκατεστημένης ισχύος του φωτοβολταϊκού.

Αυτό σημαίνει πως στην περίπτωση των «μεγάλων» φωτοβολταϊκών η επένδυση είναι αρκετά υψηλή. Για παράδειγμα, ένα πάρκο 100 Μεγαβάτ θα πρέπει να προσθέσει μπαταρία χωρητικότητας 100 Μεγαβατωρών, που κοστίζει περί τα 15 εκατ. ευρώ – μία δαπάνη που δεν δικαιολογεί το ύψος των περικοπών. Αντίθετα, αν δινόταν η δυνατότητα για την προσθήκη μίας μονάδας αποθήκευσης π.χ. 50 Μεγαβατωρών, που κοστίζει 7-8 εκατομμύρια, ενδεχομένως η επένδυση να μπορούσε να αποσβεστεί από τον περιορισμό των περικοπών.

Επίσης, άλλα στελέχη του κλάδου επισημαίνουν ότι, από τη στιγμή που δρομολογείται ένα μεγάλο «κύμα» standalone μπαταριών, δεν έχει νόημα η δαπάνη για την προσθήκη μίας behind the meter μονάδας αποθήκευσης. Κι αυτό γιατί έτσι κι αλλιώς οι περικοπές σύντομα θα περιοριστούν χάρις στις standalone μπαταρίες. Έτσι, αν και η απώλεια εσόδων θα συνεχιστεί την 3ετία 2026-2028 -και μάλιστα διευρυνόμενη χρόνο με τον χρόνο- εκτιμάται ότι από το 2029 θα έχει εγκατασταθεί ένα αρκετό μεγάλο χαρτοφυλάκιο αυτόνομων αποθήκευσης, που οι περικοπές θα «προσγειωθούν» πλέον στα διαχειρίσιμα επίπεδα του 5-6%.

Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι το παραπάνω επιχείρημα δεν βρίσκει σύμφωνο όλο τον κλάδο, καθώς υπάρχουν ειδικοί που υποστηρίζουν ότι οι απορρίψεις δεν θα αποκλιμακωθούν τόσο σύντομα και τόσο δραστικά. Ως επιχείρημα επικαλούνται το γεγονός ότι τα επόμενα χρόνια θα συνεχιστεί παράλληλα η διείσδυση φωτοβολταϊκών, με την προσθήκη 1-1,5 Γιγαβάτ κάθε έτος. Κατά συνέπεια, οι standalone μπαταρίες θα έβαζαν όντως «φρένο» στις περικοπές, αν οι ετήσιες εγκαταστάσεις ήταν 2πλάσιες ή και 3πλάσιες από την κατασκευή νέων ηλιακών πάρκων.