Skip to main content
Menu
English edition Live Blog Weekly Issues

Το μνημόνιο φέρνει αυξήσεις στο κόστος του φυσικού αερίου για τις βιομηχανίες

Πλήγμα για τη βιομηχανία αποτελεί η μεγάλη αύξηση του τέλους διανομής στο φυσικό αέριο, που περιλαμβάνεται τελικά στις ρυθμίσεις του μνημονίου για το άνοιγμα της αγοράς. 

Το κόστος διανομής του αερίου αυξάνεται από τα 0,8 στα 4 ευρώ η μεγαβατώρα προφανώς εν είδη "ανταλλάγματος" από τη κυβέρνηση προς τις τρεις εταιρείες (ΕΠΑ Αττικής, ΕΠΑ Θεσσαλονίκης και ΕΠΑ Θεσσαλίας), έναντι της κατάργησης του μονοπωλίου τους στην προμήθεια φυσικού αερίου.

Το μήνυμα ωστόσο που περνά προς τη βιομηχανία είναι ότι το κόστος του φυσικού αερίου αντί να μειώνεται, αυξάνεται. Στελέχη ενεργοβόρων επιχειρήσεων διατυπώνουν ήδη φόβους ότι η νέα επιβάρυνση θα μετακυλιστεί σε όλη την αλυσίδα παραγωγής, ενώ κάποιοι εκτιμούν ότι υπό τις σημερινές συνθήκες θα μπορούσε να φέρει ακόμη και λουκέτα.

Πέρυσι, και έπειτα από τις σοβαρές ενστάσεις που είχει προβάλει η βιομηχανία και ο ΣΕΒ κατά τη σύνταξη του νομοσχεδίου Παπαγεωργίου για το άνοιγμα της αγοράς αερίου, τελικά η συγκεκριμένη επιβάρυνση είχε περιοριστεί κατά πολύ, και από τα 0,8 ευρώ το τέλος διανομής αυξήθηκε μόλις στα 1,2 ευρώ η μεγαβατώρα. Αλλά το νομοσχέδιο Παπαγεωργίου ποτέ δεν έφτασε στη Βουλή αφού μεσολάβησαν οι εκλογές.

Πλέον, με αύξηση στο τέλος διανομής κατά 400% , και ενώ η τιμή προμήθειας του αερίου ανέρχεται σήμερα στα 20 ευρώ / μεγαβατώρα, το κόστος του φυσικού αερίου για τις βιομηχανίες μεγαλώνει, ζορίζοντας κι άλλο τις περισσότερο εκτεθειμένες σε αυτό.

Παλαιότερα, στελέχη της βιομηχανίας είχαν υπολογίσει ότι μια παρόμοια αύξηση στο τέλος διανομής μεταφράζεται σε μια συνολική αύξηση 8% του τελικού κόστους στο φυσικό αέριο.

Ποιούς εξυπηρετεί η αύξηση του τέλους διανομής ; Προφανώς τη ΔΕΠΑ και τις ΕΠΑ. Διότι η η διαφορά των 3 ευρώ η μεγαβατώρα (από τα 0,8 στα 4 ευρώ) αποτελεί στην ουσία ένα από τα ανταλλάγματα που προσέφερε η κυβέρνηση στις τρεις εταιρείες (Αττικής, Θεσσαλονίκης και Θεσσαλίας), έναντι της άρσης του δικαίωματος που έχουν σχετικά με την αποκλειστική προμήθεια φυσικού αερίου στις παραπάνω περιοχές για μια 30ετία (2000-2030).

Η αύξηση του τέλους διανομής θα μετακυλιστεί και στους οικιακούς καταναλωτές από 1ης/1/2018 όταν θα αποκτήσουν το δικαίωμα επιλέγοντος πελάτη, δηλαδή τη δυνατότητα να διαλέγουν τον προμηθευτή τους. Προς το παρόν όμως θα επιβαρύνει μόνο τη βαριά βιομηχανία που είναι εκτεθειμένη στο διεθνή ανταγωνισμό και πληρώνει ήδη πολύ ακριβότερα το φυσικό αέριο απ’ ότι άλλες επιχειρήσεις της ευρύτερης περιοχής (Ν. Ευρώπη, Μεσόγειος).

Η αύξηση του τέλους διανομής οριζόντια για όλες τις βιομηχανίες αφορά και τους έως σήμερα "επιλέγοντες" μεγάλους βιομηχανικούς καταναλωτές. Άρα, για 10 τουλάχιστον μεγάλες βιομηχανίες εντάσεως ενέργειας, σημαίνει ανατροπές στα οικονομικά και στους προϋπολογισμούς τους.

Στην ουσία, οι ρυθμίσεις για τη βιομηχανία που περιλαμβάνει το μνημόνιο, κάτι της δίνουν στην μια τσέπη, και της παίρνουν κάτι από την άλλη τσέπη.

Αυτό που παίρνει στην τσέπη η βιομηχανία, δεν είναι άλλο από τις περιβόητες συμβάσεις διακοψιμότητας. Το μέτρο ήταν έτοιμο εδώ και πολλούς μήνες, είχε πάρει την έγκριση της Κομισιόν, παρ’ όλα αυτά μέχρι σήμερα δεν είχε συμβεί τίποτα. Τώρα το μνημόνιο ξαναβάζει τις συμβάσεις διακοψιμότητας στο παιχνίδι.

Αυτό που φαίνεται να “χάνει” η βιομηχανία, είναι τόσο η αύξηση στο τέλος διανομής του αερίου, όσο και η κατάργηση των εκπτώσεων 20% στο ρεύμα που της είχε δώσει η ΔΕΗ. Βέβαια, και τα δύο μέρη, ΔΕΗ και βιομηχανίες, καλούνται να αντικαταστήσουν τις εκπτώσεις με συμφωνίες που θα βασίζονται σε κοστοβαρή τιμολογία. Τι φοβούνται τότε οι βιομηχανίες ; Οτι, η ΔΕΗ θα κωλυσιεργήσει να καθήσει μαζί τους στο τραπέζι και να καταρτίσει νέες τιμολογιακές συμφωνίες, και ότι μέχρι τότε καλό θα ήταν να παρέμεναν σε ισχύ οι εκπτώσεις που είχαν αποφασιστεί από την Γενική Συνέλευση της επιχειρήσης.



ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

-A +A

Σχετικά άρθρα