Και ανταλλαγή και εκχώρηση και λίγο από Ελασσόνα…

Κάθε φορά που είναι να έρθει η τρόικα, βγαίνουν ειδήσεις. Όπως τώρα με την ανταλλαγή μονάδων. Απ’ ότι έχω καταλάβει αυτό που συζητείται δεν είναι τόσο η ανταλλαγή φυσικών περιουσιακών στοιχείων, αλλά ενέργειας. Το θέμα βέβαια είναι τι είδους ενέργεια θα ανταλλαγεί, αν δηλαδή η συμφωνία με τον όποιο ξένο παίκτη θα προβλέπει για παράδειγμα «πάρε τόσα μεγαβάτ λιγνιτικά, δώσε μου τα ίδια μεγαβάτ σε φυσικό αέριο ή κάτι άλλο». Αλλά αυτά τα βρίσκει κανείς, αν θέλει να προχωρήσει στο συγκεκριμένο σενάριο, όπως και την εταιρεία με την οποία θα κάνει την συναλλαγή. Ούτως ή άλλως θα πρέπει να είναι από χώρα με την οποία η Ελλάδα κάνει ανταλλαγές ενέργειας, κάποια γειτονική δηλαδή.  Όσο για τη ΔΕΗ το κίνητρο είναι ότι θα εισέλθει σε μια νέα αγορά, όπου δεν έχει παρουσία, κάτι που μόνο με την εκχώρηση ισχύος δεν θα συνέβαινε. Ίσως πάλι το τελικό «ισοδύναμο» πακέτο να περιλαμβάνει ένα συνδυασμό από ανταλλαγή μονάδων, εκχώρηση ισχύος, αλλά και διαγωνισμούς για τα αναξιοποίητα λιγνιτικά κοιτάσματα, παρά τις διαφωνίες της κας Μπιρμπίλη. Ποιος ξέρει. Σε κάθε περίπτωση, εκείνο που προέχει είναι να καταλήξει η κυβέρνηση στο «που ακριβώς θέλει να το πάει με τη ΔΕΗ», αφού οι ισοδύναμες με την πώληση μονάδων λύσεις φαίνεται ότι υπάρχουν. Και ότι κι αν αποφασίσει πρέπει να το «κλειδώσει» το αργότερο μέσα στον Οκτώβριο, δεν μπορεί να περιμένει το dead line του Δεκεμβρίου. Διότι θα πρέπει να ενημερώσει την τρόικα όχι μόνο για το μοντέλο αλλά και για τα βήματα με τα οποία θα φτάσει σε αυτό. Για να δούμε...