Ιδού η συνταγή για το πως να πάει "στράφι" ένας και πλέον χρόνος...

Δεν κρίνω το ποια από τις δύο πολιτικές είναι σωστή, αυτό θα φανεί εκ του αποτελέσματος. Απλά αναρωτιέμαι πόση αξιοποστία μπορεί να έχει ένα κράτος (μιλάμε για δύο υπουργούς της ίδιας κυβέρνησης), που πριν από σχεδόν ένα χρόνο, το Μάιο του 2010 ψήφισε με νόμο (3851) τη διενέργεια δημοπρασιών για περιοχές όπου θα γίνουν offshore αιολικά πάρκα, και τώρα αποφασίζει να ακυρώσει εκείνη τη διαδικασία, και να επιστρέψει στο προ του νόμου καθεστώς. Στην εξέταση δηλαδή από τη ΡΑΕ των αιτήσεων που προυπήρχαν, και αναλόγως, να προχωρήσει η αδειοδότησή τους. Αν αυτό δεν λέγεται "συνταγή για το πως να πάει στράφι ένας και πλέον χρόνος", σε μια χώρα που ζητά κατεπειγόντως επενδύσεις, πως αλλιώς να το πούμε ;