Γ. Τσιπουρίδης: Δώστε αγάπη στον πλανήτη!
Ανεξάρτητα με το πώς καθιερώθηκε η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου σαν η ημέρα της αγάπης και του έρωτα και ανεξάρτητα με το γιατί διογκώθηκε και τέλος ανεξάρτητα με το τι εξυπηρετεί και ποιοι ωφελούνται, δεν παύει παράλληλα για πολλούς από εμάς να αποτελεί μια αφορμή για να εκφράσουμε τον έρωτα μας για το αγαπημένο μας πρόσωπο ή και μια ευκαιρία να πάρουμε την πρωτοβουλία και να φανερώσουμε τον κρυφό έρωτά μας.
Θα μου πείτε χρειάζεται αφορμή για να εκφράσει κανείς τον έρωτά του;
Όχι, βέβαια αλλά ποτέ δεν βλάπτει μια υπενθύμιση και μια επιπλέον ευκαιρία.
Όπως και να ‘χει λοιπόν, η αγγλική αυτή γιορτή έχει καθιερωθεί σαν ημέρα έκφρασης αγάπης κι έρωτα.
Κι όμως όλα αυτά τα χρόνια που τιμάται ο Έρως, κανείς δεν σκέφτηκε, αυτή τη μέρα, να εκφράσει τον έρωτα του για αυτήν που μας δίνει αγάπη και φροντίδα από τη μέρα που ανοίγουμε τα μάτια μας, την πηγή της διατήρησής μας στη ζωή.
Την μεγάλη μάνα μας, τη Γη.
Να ανταποδώσει αυτήν την διαχρονική και αστείρευτη αγάπη με την οποία μας υποδέχεται στη ζωή.
Με μια αγκαλιά στρωμένη με λουλούδια και όλα τα καλά της …γης, για να κατοικήσει, να πολλαπλασιαστεί και να μεγαλουργήσει το ανθρώπινο είδος.
Με τα δασάκια της, τα συννεφάκια της, τα ποταμάκια της, τα ηλιοβασιλέματά της, τα πουλάκια της, τα ζωάκια της, τη θαλασσίτσα της…..
Κι εμείς τι της κάναμε και τι της κάνουμε ακόμη;
Της φερόμαστε όπως σε όλους για των οποίων την αγάπη, φροντίδα και έγνοια για μας είμαστε πιο πάνω από σίγουροι. Την πληγώνουμε με κάθε δυνατό τρόπο, καταστρέφοντας αυτά που απλόχερα μας έχει χαρίσει, αλλοιώνοντας ανεπανόρθωτα το περιβάλλον το οποίο μας δίνει ζωή..
Την αγνοούμε στην καλύτερη περίπτωση και την πληγώνουμε ασταμάτητα και απερίσκεπτα.
Κι ας γνωρίζουμε πολύ καλά πως δεν υπάρχει άλλη σαν κι αυτή. Κυριολεκτικά!
Πως αν την χάσουμε, θα χαθούμε κι εμείς. Κυριολεκτικά!
Γιατί δεν υπάρχει άλλος πλανήτης Γη. Δεν υπάρχει άλλος γαλάζιος πλανήτης σαν και αυτόν που ζούμε τώρα.
Και ιδιαίτερα αυτή τη μέρα της αγάπης, αντί για αγάπη, της δίνουμε περισσότερη πίκρα.
Κι αυτό γιατί το περιβαλλοντικό μας αποτύπωμα, από τους τρόπους έκφρασης της αγάπης μας προς τα αγαπημένα μας πρόσωπα, ανεβαίνει στα ύψη.
Σκεφτείτε μόνο τα πλαστικά περιτυλίγματα και τους ροζ φιόγκους που θα καταλήξουν στο τέλος της ημέρας στα σκουπίδια για να καταλήξουν μετά το ταξίδι τους, στις παραλίες μας, στα ψάρια που τρώμε και στους πάγους της Ανταρκτικής.
Γι'αυτό λοιπόν, φέτος ας αφιερώσουμε την αγάπη μας στη Γη.
Και δεν πρέπει να αφιερώσουμε μόνο την αγάπη μας.
Χρειάζεται να αφιερώσουμε και τις ενέργειές μας, για να την προστατέψουμε και να αποκαταστήσουμε τις πολλές ζημιές που κάναμε ως τώρα.
Όχι μόνο για το καλό της, αλλά για το καλό μας!
Φέτος σας προτρέπω να δώσετε την αγάπη σας στον πλανήτη ή τουλάχιστον και στον πλανήτη Γη. Της αξίζει όσο κανείς και καμία άλλη.
Και ένα είναι σίγουρο, ότι θα σας το ανταποδώσει στο πολλαπλάσιο και δεν πρόκειται ποτέ να πάψει να σας αγαπάει.
Αφού το κάνει ακόμη και τώρα, παρά τα όσα της έχουμε κάνει…
Γ. Τσιπουρίδης
14 Φεβρουαρίου 2018
Τη νοηματοδότηση που έχει σήμερα η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου την απέκτησε στα χρόνια του ύστερου Μεσαίωνα, γύρω στον 14ο αιώνα. Την πρώτη γραπτή αναφορά την έχουμε το 1382 στο ποίημα Το Κοινοβούλιο των Πτηνών (Parlement of Foules) του πατέρα της αγγλικής λογοτεχνίας Τζέφρι Τσόσερ. Το ποίημα των 699 στίχων είναι ένα ενύπνιο εμπνευσμένο από την παράδοση, κατά την οποία κάθε χρόνο την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου τα πουλιά συγκεντρώνονται μπροστά στη θεά της φύσης για να διαλέξουν ερωτικούς συντρόφους («...for this was Saint Valentine's Day, when every bird cometh there to choose his mate...»).

