Οι έρευνες στη στεριά, τα…αμερικανάκια και η λύση που κατάντησε υποφερτή
του Γιώργου Καλλινίκου

Οι έρευνες στη στεριά, τα…αμερικανάκια και η λύση που κατάντησε υποφερτή

30 09 2015 | 12:24

Πολλοί ήταν αυτοί που ενθουσιάστηκαν με την είδηση ότι υπογράψαμε συμφωνία με αμερικανική εταιρεία η οποία θα κάνει έρευνες στη στεριά για εξεύρεση κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου. Οι εν λόγω σεισμογραφικές έρευνες θα πραγματοποιηθούν και από ξηράς και από αέρος. Άντε τώρα να κοιμηθείς ήσυχος. Ακόμη καλά-καλά δεν διαλύθηκαν οι εφιάλτες που μας προκάλεσε το πειρατικό που έστειλε τις προάλλες ο σουλτάνος. Το περιβόητο Μπαρμπαρός έκοβε τσάρκες έξω από τις Φοινικούδες. Πλήρη κατάληψη της κυπριακής ΑΟΖ είχε κάνει. Φανταστείτε, λοιπόν, τώρα να εντοπίσουν φυσικό αέριο ή πετρέλαιο και στο υπέδαφος του νησιού. Τρομάρα με πιάνει και μόνο που το σκέφτομαι. Διότι μην ξεγελιόμαστε. Ο σουλτάνος θα θελήσει αμέσως να ξεκαθαρίσει το θέμα. Μισά-μισά θα μας πει και deal πριν την υπογραφή της λύσης. Διαφορετικά θα επαναλάβει ότι και με το Μπαρμπαρός. Και επειδή οι έρευνες θα είναι στη στεριά, τα πειρατικά θα είναι τανκς. Η διαφορά είναι ότι σε αντίθεση με την κυπριακή ΑΟΖ όπου το πειρατικό σεργιανούσε στο πέλαγος, στην προκειμένη περίπτωση τα τανκς θα σεργιανάνε στα χωράφια μας.    Όλες οι συγκυρίες, όλως τυχαίως την ίδια περίοδο συνέπεσαν. Η ΕΝΙ ανακάλυψε τεράστιο κοίτασμα στην αιγυπτιακή ΑΟΖ, μετά που στα δικά μας οικόπεδα τρυπούσε στο κενό. Προηγουμένως, απέσυρε το γεωτρύπανο της για… σέρβις, όταν έπρεπε να αποσυρθεί το Μπαρμπαρός για να επαναρχίσουν οι συνομιλίες. Το γεωτρύπανο επανήλθε και αντί να συνεχίσει στην κυπριακή ΑΟΖ κτύπησε κέντρο στο Ζορ. Μας έδωσαν την εντύπωση ότι αέριο γιοκ στα δικά μας οικόπεδα (εκτός από αυτό όπου τρυπάνε Αμερικανοί) άρα το τερματικό μετατρέπεται σε όνειρο θερινής νυκτός και απομένει ως επιλογή αυτή του αγωγού μέσω Τουρκίας. Η ΕΝΙ μας λέει τώρα πως αντιλήφθηκε ότι τρυπούσε λάθος. Το κατάλαβε μετά το Ζορ. Τόση αστοχία βρε παιδιά… Ενώ, όμως, μας δημιουργούν την εικόνα ότι το αέριο στη δική μας ΑΟΖ είναι περιορισμένο, ξαφνικά οι Αμερικανοί έρχονται και υπογράφουν συμφωνία για να ψάξουν για αέριο και πετρέλαιο στην στεριά. Έτσι, δηλαδή, γιατί ένα πρωινό τους τσίμπησε μύγα. Ξύπνησαν και είπαν, δεν πάμε να ανοίξουμε μερικές τρύπες στον Αστρομερίτη και στα Κοκκινοχώρια να δούμε τι θα βρούμε; Ταυτόχρονα, έρχεται και το νερό από την Τουρκία στα κατεχόμενα. Έτοιμο να τεθεί στο τραπέζι ως αντάλλαγμα για το αέριο μας. Και ο πρόεδρος Αναστασιάδης βρίσκεται στις ΗΠΑ όπου κάνει κορυφαίες επαφές. Εκεί βρίσκεται και ο Ακιντζί και κάνει κι εκείνος υψηλές επαφές. Ως συνέταιρος, ως dealer; Το μόνο που δεν σχετίζεται με όλες αυτές τις συγκυρίες είναι η ανακάλυψη των Αμερικανών ότι υπάρχει νερό στον Άρη. Εκτός και αν το ανακοίνωσαν και αυτό τώρα για να πάρουμε καθαρά το μήνυμα. Είτε συμφωνείτε με τη λύση του κυπριακού είτε σας στέλνουμε στον Άρη.

Η αλήθεια είναι πως όλο αυτό το σκηνικό διπλωματικοπολιτικού αλισβερισιού δεν μας χαλάει. Μόνο κάτω από τέτοιες συγκυρίες θα μπορούσε να δημιουργηθούν προσδοκίες για λύση. Μην μας περνούν, όμως, για… αμερικανάκια οι Αμερικάνοι. Στοίχημα ότι αν υπάρξει τελικά λύση, ξαφνικά θα βρεθούν κι άλλα κοιτάσματα; Και θα είναι υπέραρκετα και για τερματικό. Θα είναι ξεπερασμένος, όμως, διότι τότε θα έχει ήδη συμφωνηθεί ο αγωγός από την Τουρκία.

Επειδή αυτά είναι υποθετικά, καλύτερα να επικεντρωθούμε στην ωμή πραγματικότητα. Δεχόμαστε να κάνουμε τα…αμερικανάκια. Με υπομονή θα αναμένουμε πού θα βγάλει όλο αυτό το σκηνικό. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, όμως, δεν έχει το παραμικρό δικαίωμα να κάνει κι εκείνος το…αμερικανάκι. Όλο αυτό το σκηνικό, πρέπει να έχει μία και μόνη κατάληξη: Μια υποφερτή λύση! Πού καταντήσαμε, αλήθεια, 41 χρόνια μετά. Κάποτε αναζητούσαμε δίκαιη λύση. Κάποια στιγμή αυτή μετατράπηκε σε εφικτή. Ακολούθως κατρακύλησε σε λειτουργική. Τώρα κατάληξε σε υποφερτή. Καταισχύνη για τους ηγέτες. Κατάντημα για τα όνειρα. Καταρράκωση για το λαό.

Είναι, όμως, ο ελάχιστος πλέον στόχος και ταυτόχρονα η μέγιστη υποχρέωση για τον Αναστασιάδη. Την ώρα που φιγουράρει με όλους αυτούς που συναντά στις ΗΠΑ, την ώρα που είναι μέρος αυτού του σκηνικού, οφείλει να γνωρίζει ότι δεν μπορεί απλώς υποχωρητικά να φτάσει σε μια κάποια λύση. Οφείλει να γνωρίζει ότι επιβάλλεται να αξιοποιήσει το σκηνικό για να κερδίσει ό,τι περισσότερο μπορεί. Όσα περισσότερα γίνεται, ώστε η λύση να είναι τουλάχιστον υποφερτή. Οτιδήποτε άλλο θα αποτελεί πλήρη αποτυχία και πλήρη καταστροφή.

* του Γιώργου Καλλινίκου

(philenews)

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

NEWSROOM