Κανένα όφελος από φυσικό αέριο όσο παραμένει στη θάλασσα

Ακούγονται διάφορα σχετικά με τους τρόπους αξιοποίησης του φυσικού αερίου της κυπριακής ΑΟΖ. Μάλιστα κάποιες από αυτές τις δηλώσεις προέρχονται από άτομα που υπηρέτησαν σε θέσεις-κλειδιά της Δημόσιας Υπηρεσίας αλλά και πολιτικούς οι οποίοι παρουσιάζονται ως ειδικοί σε θέματα  ενέργειας.

Το ζήτημα λοιπόν που έχει ανακύψει είναι το πώς θα εκμεταλλευτούμε καλύτερα τον πλούτο της ΑΟΖ μας. Είναι αντιληπτό ότι όσο τα κοιτάσματα φυσικού αερίου της ΑΟΖ παραμένουν στα βάθη της Μεσογείου, για εμάς τους πολίτες και για το κράτος μας είναι «σκέτος αέρας», και ειδικά αυτή την περίοδο που έχουμε ανάγκη από ρευστό, η παρατεταμένη μη εκμετάλλευσή τους θα είναι καταστροφική.
Βέβαια αντιλαμβάνομαι όπως όλοι μας ότι η εκμετάλλευση του φυσικού αερίου είναι συνυφασμένη και με το πολιτικό  μας πρόβλημα, τη λύση του οποίου όλοι επιδιώκουμε (παρόλο που την αντιλαμβανόμαστε με διαφορετικό τρόπο). Όμως σήμερα όσο ποτέ άλλοτε η Κύπρος και οι πολίτες της χρειαζόμαστε άμεσα «ζεστό» χρήμα. Όλοι οι πολιτικοί μας είχαν δηλώσει με έμφαση στην αρχή της κρίσης ότι η οικονομική δυσπραγία στον τόπο μας θα μας οδηγούσε και σε διαλλακτικότητα στις θέσεις μας απέναντι στις απαιτήσεις της Τουρκίας.

Σήμερα, μετά από τρία σχεδόν χρόνια από την έναρξη γεωτρητικών εργασιών της Noble, δεν έχουμε ακόμα καταφέρει να το βγάλουμε στην επιφάνεια ή τουλάχιστον να έχουμε καταλήξει στο πώς θα το εκμεταλλευτούμε. Η ανάγκη μας για άμεση εισροή κεφαλαίων στα ταμεία του κράτους επιβάλλει να σκεφτόμαστε σαν επιχειρηματίες και όχι σαν μεγαλοσύμβουλοι και ειδήμονες επί παντός επιστητού. Δεν είναι δυνατόν σήμερα να επιμένουμε ότι η καλύτερη λύση για την αξιοποίηση του φυσικού αερίου είναι η κατασκευή σταθμού υγροποίησης (LNG) επειδή το είχαμε πει στο παρελθόν πριν ακόμα να έχουμε μπροστά μας όλα τα δεδομένα. Ας μην ξεχνάμε ότι κάποιοι από αυτούς που παρουσιάζονται ως ειδήμονες σήμερα, είχαν προτείνει το 2003 να κατασκευάσουμε στο ενεργειακό κέντρο του Βασιλικού σταθμό αεριοποίησης υγροποιημένου φυσικού αερίου! Άλλοι πάλι μας παρουσίασαν ως λύση τη δέσμευση εισαγωγής συμπιεσμένου φυσικού αερίου για 20 χρόνια.

Αντιλαμβάνεσθε σήμερα σε τι κακοτοπιές θα μας είχαν βάλει εάν προχωρούσαν οι «ευφάνταστες» προτάσεις τους;  Αντιλαμβάνεστε μέσα στη φτώχια μας να είχαμε να πληρώνουμε και τις ζημιές από αυτές τις λύσεις; Ο τρόπος χειρισμού της αξιοποίησης του φυσικού αερίου απαιτεί τον χειρισμό της όπως θα έκανε ο κάθε σοβαρός επιχειρηματικός οργανισμός. Δηλαδή:

1. Την εμπεριστατωμένη μελέτη της αγοράς
2. Την καταγραφή των ανταγωνιστών και τις δυνατότητές τους
3. Την παγκόσμια τάση στην παραγωγή και χρήση φυσικού αερίου
4. Την παγκόσμια τάση στη χρήση πρώτων υλών για παραγωγή ενέργειας
5. Τον εντοπισμό συνεργατών και σύναψη συνεργασιών
6. Την καταγραφή των σχέσεων (πολιτικών και οικονομικών) των συντελεστών που εμπλέκονται στην εμπορία φυσικού αερίου

Είμαι πεπεισμένος ότι ο υπουργός Ενέργειας, ο οποίος ευτυχώς προέρχεται από τον επιχειρηματικό κόσμο, γνωρίζει πώς ενεργεί μια σοβαρή επιχείρηση η οποία θέλει να μεγιστοποιήσει το κέρδος της και να εξασφαλίσει την μακροπρόθεσμη επιβίωσή της. Φαίνεται από τις πράξεις και κινήσεις του Υπουργείου Ενέργειας ότι έχει την απαιτούμενη ευελιξία που χρειάζεται για να εξασφαλίσει τις καλύτερες λύσεις και συνεργασίες για τη μεγιστοποίηση των ωφελημάτων από το φυσικό αέριο για τον τόπο μας.

Γιατί μας ενοχλεί να στείλουμε το φυσικό μας αέριο στην Αίγυπτο για υγροποίηση και εξαγωγή; Εάν δηλαδή υγροποιείται  στην Κύπρο, οι ιδιοκτήτες του σταθμού υγροποίησης θα μας το κάνουν δωρεάν; Το Ιράν (δεύτερο στον κόσμο σε αποθέματα φυσικού αερίου) δεν έχει σταθμό υγροποίησης. Αντίθετα στέλλει φυσικό αέριο στο μικρό Ομάν, το οποίο το υγροποιεί σε δικό του σταθμό και το εξάγει. Γιατί; Προφανώς είναι πιο χαμηλό το κόστος σε σχέση με το επιδιωκόμενο όφελος. Λέμε να πουλήσουμε φυσικό αέριο στην Ιορδανία, η οποία μάλιστα το χρειάζεται άμεσα. Σκέφτηκε κανείς πώς θα το στείλουμε στην Ιορδανία; Θα περιμένουν οι Ιορδανοί 5-6 χρόνια μέχρι να φτιάξουμε σταθμό υγροποίησης για να τους το στείλουμε και μάλιστα να πρέπει να φτιάξουν και σταθμό αεριοποίησής του, τη στιγμή που η περιοχή γύρω τους κάθεται πάνω σε υδρογονάνθρακες; Γιατί να αγοράσουν από εμάς το πανάκριβο φυσικό αέριο που θα τους στέλλουμε και να μην το αγοράσουν από το Ισραήλ που είναι δίπλα; Δηλαδή εάν διοχετεύσουμε το φυσικό μας αέριο στην Αίγυπτο με αγωγό και από εκεί συνδεθούμε στον Arab Gas Pipeline (ελπίζω να γνωρίζουν την ύπαρξή του οι αρμόδιοι) και σε δύο χρόνια το πολύ να στείλουμε αέριο στην Ιορδανία και μελλοντικά στη Συρία, θα μας κακοφανεί;

Το παγκόσμιο εμπόριο της ενέργειας ναι μεν έχει πολύπλοκους κανόνες και διαδικασίες, όμως τουλάχιστον έχει κανόνες. Είναι καιρός να αρχίσουμε να μελετούμε, να συμβουλευόμαστε και να εκπαιδευόμαστε στο παιχνίδι που λέγεται διαχείριση υδρογονανθράκων και όχι να αυτοσχεδιάζουμε βαπτίζοντας τους εαυτούς μας σαν ειδικούς.

* O Θεόδωρος Ευθυμίου είναι διευθυντής Μεσογειακού Ινστιτούτου Τεχνολογίας Υδρογονανθράκων.

(philenews.com)