Έκτακτο μηχανισμό για τον ανεφοδιασμό της Ευρώπης με αέριο προτείνει ο Μανιάτης

Τη δημιουργία μηχανισμού έκτακτης ανάγκης για τον ανεφοδιασμό της Ευρώπης με αέριο, πρότεινε ο υπουργός ΠΕΚΑ Γιάννης Μανιάτης μιλώντας στην γερμανική οικονομική εφημερίδα «Handelsblatt».

«Η Ελλάδα προμηθεύεται το 60% του φυσικού αερίου της από τη Ρωσία. Οι αγωγοί περνάνε μέσα από την Ουκρανία. Έχουμε επεξεργαστεί διαφορετικά σενάρια κρίσης. Δεν πιστεύω ότι θα υπάρξουν πολύ σοβαρά προβλήματα για την οικονομία μας ή για τα νοικοκυριά. Διαθέτουμε, ευτυχώς, έναν αποτελεσματικό σταθμό υγροποιημένου αερίου κοντά στην Αθήνα, τον οποίο τώρα εκσυγχρονίζουμε. Από αυτόν μπορούν να επωφεληθούν και οι γειτονικές χώρες, στην περίπτωση που προκύψουν δυσκολίες», σημειώνει ο Έλληνας υπουργός και, απαντώντας σε ερώτηση σχετικώς με το τι θα μπορούσε να κάνει η Ευρώπη, αναφέρει ότι σε επιστολή προς τον αρμόδιο επίτροπο για θέματα Ενέργειας, Γκίντερ Έτινγκερ, έχει προτείνει τη δημιουργία μηχανισμού έκτακτης ανάγκης.

«Η θεμελιώδης αρχή είναι η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Από τα 28 κράτη της ΕΕ υπάρχουν 10 ή 12 που εξαρτώνται από προμήθειες φυσικού αερίου μέσω της Ουκρανίας, τα υπόλοιπα όχι. Πρέπει αυτά (τα τελευταία) να βοηθήσουν τα υπόλοιπα και να καταβληθεί προσπάθεια ώστε να ισοσκελιστούν ενδεχόμενες δυσχέρειες στην τροφοδοσία από τους αγωγούς, μέσω της βέλτιστης αξιοποίησης της διαθέσιμης παραγωγικής ικανότητας υγροποιημένου αερίου», επισημαίνει και προσθέτει ότι αυτό μπορεί να γίνει μόνον από κοινού.

«Χρειαζόμαστε έναν μηχανισμό, ο οποίος θα διασφαλίζει ότι το πλεονάζον φυσικό αέριο δεν θα εξάγεται τώρα σε τρίτες χώρες, αλλά θα διατίθεται για τις δικές μας ανάγκες στην Ευρώπη», εξηγεί ο υπουργός ΠΕΚΑ, λέγοντας ενδεικτικά ότι από τον ελληνικό σταθμό θα μπορούσαν να εφοδιάζονται γειτονικές χώρες όπως η Βουλγαρία. «Η ιδέα είναι εμείς στην Ευρώπη να χρησιμοποιούμε από κοινού τις διαθέσιμες παραγωγικές δυνατότητες υγροποιημένου αερίου», δηλώνει.

Σε ό,τι αφορά τις μακροπρόθεσμες δράσεις, ο κ. Μανιάτης εκτιμά ότι στην κρίση ενυπάρχει μία ευκαιρία, εάν χρησιμοποιηθεί ως αφετηρία μίας στενότερης, κοινής ενεργειακής πολιτικής στην ΕΕ. «Πρέπει να ενώσουμε τις δυνάμεις μας. Τώρα φαίνεται όχι μόνο πόσο σημαντική είναι η διαφοροποίηση της ενεργειακής τροφοδοσίας μας, αλλά επίσης η καλύτερη δικτύωση της Ευρώπης με γραμμές ηλεκτρικού ρεύματος και αγωγούς», καταλήγει.

Το πλήρες κείμενο της συνέντευξης του υπουργού στη γερμανική οικονομική εφημερίδα έχει ως εξής:

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πρέπει η Ευρώπη να είναι προετοιμασμένη για έλλειψη ροής φυσικού αερίου από τη Ρωσία τον ερχόμενο χειμώνα;

Γ. ΜΑΝΙΑΤΗΣ: Αυτό εξαρτάται από την εξέλιξη στην Ουκρανία. Με μια καλή συνεργασία και οργάνωση των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Κομισιόν, θα είμαστε στη θέση να περιορίσουμε όσο το δυνατόν τις αρνητικές συνέπειες. Είμαι αισιόδοξος ότι στο τέλος θα βρούμε την κοινή λύση για την Ευρώπη, την Ουκρανία και τη Ρωσία.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ποια είναι η θέση της Ελλάδας;

Γ. ΜΑΝΙΑΤΗΣ: Εισάγουμε το 60% του φυσικού αερίου που χρησιμοποιούμε από τη Ρωσία. Οι αγωγοί διαπερνούν την Ουκρανία. Έχουμε επεξεργαστεί διάφορα σενάρια κρίσης. Δεν πιστεύω ότι τυχόν προβλήματα θα επηρεάσουν την οικονομία μας ή τα νοικοκυριά. Ευτυχώς, έχουμε έναν σταθμό υγροποιημένου αερίου κοντά στην Αθήνα, ο οποίος διαθέτει επαρκείς ποσότητες και έχει προσφάτως εκσυγχρονιστεί. Έτσι, από αυτόν μπορούν να επωφεληθούν ακόμη και οι γείτονές μας, εάν προκύψει οποιαδήποτε  δυσχέρεια.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τι μπορεί να κάνει η Ευρώπη;

Γ. ΜΑΝΙΑΤΗΣ: Έστειλα μια επιστολή στον αρμόδιο Επίτροπο Ενέργειας, Günther Oettinger, στην οποία προτείνω τη δημιουργία ενός μηχανισμού έκτακτης ανάγκης. Θεμελιώδης αρχή της πρότασης είναι η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Από τα 28 συνολικά κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 10 ή 12 εξαρτώνται για την προμήθεια φυσικού αερίου από την Ουκρανία, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό καθένα. Τα υπόλοιπα κράτη όχι, οπότε πρέπει να βοηθήσουν τα άλλα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πώς μπορεί αυτό να λειτουργήσει στην πράξη;

Γ. ΜΑΝΙΑΤΗΣ: Πρέπει να προσπαθήσουμε να αντισταθμίσουμε τυχόν ελλείψεις από το κλείσιμο της στρόφιγγας των αγωγών με την καλύτερη δυνατή χρήση των υφιστάμενων ποσοτήτων υγροποιημένου φυσικού αερίου, ώστε τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να «αποζημιώσουν» με όσο το δυνατόν μεγαλύτερες ποσότητες. Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο αν είμαστε όλοι μαζί.

Χρειαζόμαστε λοιπόν ένα μηχανισμό, ο οποίος θα διασφαλίζει ότι τα πλεονάσματα του υγροποιημένου αερίου δεν θα χρησιμοποιούνται για εξαγωγές σε τρίτες χώρες, αλλά θα τα κρατάμε για τη δική μας χρήση στην Ευρώπη. Θα μπορούσαμε, επί παραδείγματι, με τον δικό μας σταθμό να τροφοδοτήσουμε γειτονικές χώρες, όπως η Βουλγαρία. Η ιδέα είναι η εξής: σε μια κρίση αερίου στην Ευρώπη, εμείς, όλοι μαζί, θα αξιοποιήσουμε τη διαθέσιμη ποσότητα του υγροποιημένου αερίου.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τι πρέπει να γίνει σε μακροπρόθεσμη βάση;

Γ. ΜΑΝΙΑΤΗΣ: Στην κρίση υπάρχει μια ευκαιρία, αν μετατραπεί σε σημείο εκκίνησης για τη δημιουργία μιας κοινής ενεργειακής πολιτικής για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρέπει να ενώσουμε τις δυνάμεις μας. Τώρα θα φανεί η σημασία του να έχουμε διαφορετικές επιλογές στον ενεργειακό μας εφοδιασμό, αλλά και του να έχουμε διασυνδέσεις και καλύτερες δικτυώσεις στην Ευρώπη, με γραμμές υψηλής τάσης και αγωγούς αερίου.