Μικρά “μυστικά” της αυτοκατανάλωσης

Ο διάβολος κρύβεται πάντα στις λεπτομέρειες. Και οι λεπτομέρειες μπορεί να αποδειχτούν κρίσιμες στην περίπτωση ανάπτυξης ενός έργου αυτοκατανάλωσης. Δίνουμε παρακάτω τρία “μυστικά” της αυτοκατανάλωσης που δεν είναι ευρύτερα γνωστά, παρόλο που η νομοθεσία είναι σαφής και θα έπρεπε να είναι κοινό κτήμα. “Μυστικά” που είτε θα κάνουν τη ζωή των καταναλωτών ευκολότερη, είτε θα κάνουν την επένδυσή τους σε ένα φωτοβολταϊκό αυτοκατανάλωσης να αποφέρει μεγαλύτερο όφελος.

1. Δεν χρειάζεται σύμβαση συμψηφισμού για συστήματα αυτοκατανάλωσης με μηδενική έγχυση. Το αναφέρουμε ξανά και ξανά διότι σε ορισμένες περιοχές ο ΔΕΔΔΗΕ τη ζητάει. Κακώς, γιατί το άρθρο 12  της υπουργικής απόφασης για την αυτοκατανάλωση προβλέπει ότι: “σε περίπτωση ταυτοχρονισμένου συμψηφισμού χωρίς δυνατότητα έγχυσης της παραγόμενης ενέργειας στο Δίκτυο ή το Σύστημα, ο αυτοκαταναλωτής δεν συνάπτει Σύμβαση Ταυτοχρονισμένου Συμψηφισμού” (Αριθμ. ΥΠΕΝ/ΔΑΠΕΕΚ/93976/2772, ΦΕΚ 5074Β’/5.9.2024). Κάποιος είπε ότι γραφειοκράτης είναι όποιος έχει ένα πρόβλημα για κάθε λύση. Και η αυτοκατανάλωση με μηδενική έγχυση είναι η απλούστερη λύση για ένα καταναλωτή (αρκεί να έχει το κατάλληλο προφίλ ζήτησης).
2. Οι αποσβέσεις για εμπορικά συστήματα αυτοκατανάλωσης γίνονται στην πενταετία και όχι στην δεκαετία όπως συνήθως ισχύει για άλλα έργα ΑΠΕ. Αυτό προβλέπεται από την ΠΟΛ:1221 (ΦΕΚ 5597Β/12.12.2018) και σημαίνει λιγότερη φορολόγηση την πρώτη πενταετία και υψηλότερη απόδοση της επένδυσης. Συγκεκριμένα, η απόφαση αυτή προβλέπει ότι ο συνήθης συντελεστής απόσβεσης (10%) στην περίπτωση των συστημάτων αυτοπαραγωγής (μεταξύ άλλων) προσαυξάνεται κατά 100%.
3. Οι φοροεκπτώσεις για φωτοβολταϊκά επί κτιρίων πήραν παράταση και, για δαπάνες που θα γίνουν έως και 31.12.2026, οι καταναλωτές δικαιούνται έκπτωση δαπανών (ΦΕΚ 5933/5.11.2025). Το ποσό των επιλέξιμων δαπανών που σχετίζονται με την ενεργειακή, λειτουργική ή αισθητική αναβάθμιση του κτιρίου, μειώνει το φόρο εισοδήματος του φυσικού προσώπου που τις πραγματοποίησε και έχει δικαίωμα πλήρους κυριότητας, επικαρπίας ή ψιλής κυριότητας σε αυτό. Το μέτρο καλύπτει και φωτοβολταϊκά συστήματα αυτοκατανάλωσης με ή χωρίς αποθήκευση.

Οι “επιλέξιμες δαπάνες”, αφορούν όλα τα κτίρια ανεξαρτήτως της χρήσης τους, εφόσον δεν έχουν ήδη ενταχθεί ή δεν εντάσσονται σε πρόγραμμα αναβάθμισης κτιρίων ή άλλα προγράμματα ή δράσεις επιχορήγησης και αναγνωρίζονται για τη μείωση του φόρου, εφόσον:
α) Πραγματοποιούνται έως και 31/12/2026 σε ακίνητα που βρίσκονται στην Ελλάδα και η προμήθεια των αγαθών και η παροχή των σχετικών υπηρεσιών πραγματοποιείται από επιχειρήσεις οι οποίες έχουν τη φορολογική κατοικία τους ή διατηρούν μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα, και 

β) δεν έχουν εκπέσει ως δαπάνη από τα ακαθάριστα έσοδα επιχειρηματικής δραστηριότητας, σύμφωνα με τις διατάξεις του ΚΦΕ.

Το ανώτατο συνολικό ποσό των “επιλέξιμων δαπανών” και της μείωσης του φόρου που δικαιούται ο φορολογούμενος είναι το ποσό των δεκαέξι χιλιάδων (16.000) ευρώ, για όλα τα έτη εφαρμογής του άρθρου 39Β του ΚΦΕ.

Το ποσό της δαπάνης για την αγορά αγαθών που λαμβάνεται υπόψη για τη μείωση του φόρου, δεν μπορεί να υπερβαίνει το ένα τρίτο (1/3) του ποσού των δαπανών για τη λήψη υπηρεσιών. Η μείωση που δικαιούται ο φορολογούμενος κατανέμεται στο έτος που πραγματοποιείται η δαπάνη ή μέρος αυτής και στα τέσσερα (4) επόμενα έτη, με το ανώτατο ετήσιο ποσό μείωσης να ανέρχεται στο ποσό των τριών χιλιάδων διακοσίων (3.200) ευρώ.