Φωτοβολταϊκά Μπαλκονιού: Όταν όλοι λένε ότι τα θέλουν, αλλά τελικά κανείς δεν τα θέλει πραγματικά!
Μετά από μήνες ανακοινώσεων, διαβουλεύσεων και ατελείωτων άρθρων το συμπέρασμα είναι ένα: Στην Ελλάδα τελικά κανείς δεν θέλει τα φωτοβολταϊκά μπαλκονιού. Όχι γιατί η τεχνολογία δεν αξίζει. Το αντίθετο. Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες αποτελεί πλέον μια απλή, καθημερινή και οικονομική λύση για χιλιάδες νοικοκυριά.
Στην Ελλάδα όμως καταφέραμε για ακόμη μία φορά να μετατρέψουμε κάτι εξαιρετικά απλό σε κάτι υπερβολικά πολύπλοκο.
Δεν τα θέλει ούτε το ίδιο το ΥΠΕΝ
Αν πραγματικά υπήρχε πολιτική βούληση για τη διάδοση των φωτοβολταϊκών μπαλκονιού, το θεσμικό πλαίσιο θα ήταν απλό, γρήγορο και αναλογικό. Μιλάμε για δύο ή τρία φωτοβολταϊκά πάνελ, συνολικής ισχύος μερικών εκατοντάδων Watt, που προορίζονται να μειώσουν ένα μικρό μέρος της κατανάλωσης ενός διαμερίσματος. Κι όμως η αντιμετώπισή τους θυμίζει εγκατάσταση μεγάλου φωτοβολταϊκού πάρκου. Νέες διαδικασίες, νέες απαιτήσεις, νέοι περιορισμοί και περισσότερη γραφειοκρατία.
Δεν τα θέλουμε ούτε εμείς οι εταιρείες
Οι εταιρείες του κλάδου δύσκολα θα στηρίξουν αυτή την αγορά. Το οικονομικό όφελος είναι τόσο μικρό, ώστε με τις απαιτήσεις που δημιουργούνται στις περισσότερες περιπτώσεις το οικονομικό αποτέλεσμα είναι οριακό ή ακόμη και αρνητικό.
Αν συνυπολογιστούν οι αυτοψίες, οι συναντήσεις, οι μετακινήσεις, οι μελέτες, οι δηλώσεις, η τεχνική υποστήριξη και η ευθύνη που αναλαμβάνει ο εγκαταστάτης, γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι δεν πρόκειται για μια βιώσιμη δραστηριότητα.
Καμία σοβαρή επιχείρηση δεν μπορεί να βασίσει τη λειτουργία της σε έργα που κοστίζουν περισσότερο από όσο αποδίδουν.
Δεν θα τα θέλει ούτε ο καταναλωτής
Ο πολίτης ακούει για «φωτοβολταϊκά μπαλκονιού» και φαντάζεται μια απλή και οικονομική λύση που θα μειώσει τον λογαριασμό του. Στην πράξη όμως βρίσκεται αντιμέτωπος με διαδικασίες, προϋποθέσεις, περιορισμούς και κόστος που είναι δυσανάλογα σε σχέση με το πραγματικό οικονομικό όφελος. Έτσι το αρχικό ενδιαφέρον μετατρέπεται σε απογοήτευση ενώ θα μπορούσε να δώσει πραγματική ώθηση στη μικρή αυτοπαραγωγή κινδυνεύει να απαξιωθεί πριν καν εφαρμοστεί.
Το μεγαλύτερο παράδοξο
Εδώ και χρόνια ακούμε συνεχώς ότι δεν υπάρχει ηλεκτρικός χώρος, δεν υπάρχει χώρος για μικρές εγκαταστάσεις, δεν υπάρχει χώρος για αυτοπαραγωγή, δεν υπάρχει χώρος για νέες συνδέσεις.
Τώρα φαίνεται ότι δεν υπάρχει ηλεκτρικός χώρος ούτε για δύο ή τρία φωτοβολταϊκά πάνελ σε ένα μπαλκόνι. Και εδώ προκύπτει το μεγαλύτερο ερώτημα.
Τα τελευταία χρόνια η Πολιτεία και σωστά επιδίωξε να επιταχύνει τις διαδικασίες για μεγάλα έργα ΑΠΕ. Απλοποιήθηκαν αδειοδοτήσεις, μειώθηκαν χρόνοι και δημιουργήθηκαν ταχύτερες διαδικασίες ώστε να προχωρούν επενδύσεις δεκάδων ή και εκατοντάδων MW.
Την ίδια στιγμή όμως, όταν ένας πολίτης θέλει να εγκαταστήσει δύο ή τρία φωτοβολταϊκά πάνελ στο μπαλκόνι του βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα πλαίσιο που μοιάζει δυσανάλογα πολύπλοκο σε σχέση με το μέγεθος της εγκατάστασης τον πραγματικό της αντίκτυπο στο δίκτυο και το οικονομικό όφελος που μπορεί να αποφέρει.
Είναι πραγματικά παράδοξο να απαιτούνται τόσο σύνθετες διαδικασίες για μια εγκατάσταση λίγων Watt, όταν για έργα πολλών MW τα τελευταία χρόνια η κατεύθυνση της Πολιτείας ήταν η επιτάχυνση και η απλοποίηση.
__________
Απόστολος Γεωργιάδης - PV Solutions