Τα μάτια στραμμένα στην Κίνα που ακολουθεί πλέον ...ευρωπαϊκές πολιτικές - Τι σημαίνει για τις τιμές των φωτοβολταϊκών πάνελ

Κάθε είδηση που έρχεται από την Κίνα (και αφορά τα φωτοβολταϊκά και τις ΑΠΕ γενικότερα) συνήθως προκαλεί δέος. Και βέβαια οι εξελίξεις εκεί προοιωνίζονται αλλαγές και στις ευρωπαϊκές αγορές.

Μόνο τον Μάιο, η Κίνα εγκατέστησε περίπου 93 GW φωτοβολταϊκών. Αυτό μεταφράζεται σε περίπου 200 εκατομμύρια φωτοβολταϊκά πλαίσια. Δηλαδή η Κίνα εγκαθιστούσε περίπου 75 φωτοβολταϊκά πλαίσια κάθε δευτερόλεπτο!

Έτσι πριν φτάσουμε στα μισά του έτους, η Κίνα ξεπέρασε το 1 TW συνολικά εγκατεστημένων φωτοβολταϊκών, σχεδόν το μισό απ’ ότι όλος ο πλανήτης.
 

Αυτή η εντυπωσιακή ανάπτυξη το πρώτο πεντάμηνο έχει βέβαια εξήγηση. Από πρώτη Ιουνίου άλλαξε το καθεστώς υποστήριξης των φωτοβολταϊκών, που θα βασίζεται πλέον στην αγορά και όχι σε εγγυημένες τιμές, και όλοι έτρεξαν να προλάβουν το παλιό καθεστώς. Αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές στην περίπτωση των οικιακών φωτοβολταϊκών που είχαν τη μερίδα του λέοντος στη νέα εγκατεστημένη ισχύ.

Το παλιό καθεστώς έδινε εγγυημένες τιμές (feed-in tariffs) που ήταν συνδεδεμένες με την τιμή αναφοράς (benchmark price) των ανθρακικών σταθμών. Από δω και μπρος θα ισχύσει ένα καθεστώς CfDs (Contract for Difference) και ανταγωνιστικών διαδικασιών, αντιγράφοντας την πολιτική που ακολουθεί η Ευρώπη. Για τον οικιακό τομέα έμφαση θα δοθεί στην αυτοκατανάλωση.

Για το δεύτερο μισό του χρόνου αναμένεται να πέσει ο ρυθμός στα οικιακά και η αγορά να στηριχτεί κυρίως στα utility-scale συστήματα. 

Αυτή η κατάσταση στην αγορά είχε επιπτώσεις και στις τιμές και τους κατασκευαστές εξοπλισμού. Ενώ το βασικό σενάριο προέβλεπε σταδιακή αύξηση τιμών ήδη από τις αρχές της χρονιάς (καθότι όλοι οι κατασκευαστές έγραφαν ζημίες) και εξαφάνιση από την αγορά των μικρών (Tier-2 και Tier-3) παικτών, αυτό δεν συνέβη. Αντιθέτως η πολύ μεγάλη ζήτηση (ειδικά στον οικιακό τομέα) έδωσε τη δυνατότητα σε αυτές τις εταιρίες να σπρώξουν τα προϊόντα τους σε χαμηλές τιμές, επιτείνοντας το πρόβλημα των μεγάλων κατασκευαστών.

Αυτό σιγά σιγά αλλάζει. Η Κίνα περνά από την ενθάρρυνση της ζήτησης σε ένα έλεγχο της προσφοράς. Και μάλλον θα υπάρξει μια διαφοροποίηση στις τιμές, τουλάχιστον σε ότι αφορά τα κορυφαία προϊόντα τα οποία θα προσφέρονται με ένα premium της τάξης του 10% σε σχέση με τα υπόλοιπα.

Μια άλλη τάση, που βέβαια δεν είναι ακόμη ξεκάθαρη, είναι η στροφή μεγάλων κινεζικών εταιριών από τις παγκόσμιες πωλήσεις στην παγκόσμια παραγωγή και επενδύσεις. Η ενίσχυση των joint ventures, η μετάβαση από την εξαγωγή προϊόντων στην εξαγωγή ήπιων δεξιοτήτων (όπως η τεχνολογία, η εμπειρία και το ταλέντο), και η ενίσχυση της τοπικής παραγωγής, φαίνεται πως είναι η νέα στρατηγική. Το τι σημαίνει στην πράξη κάτι τέτοιο, ειδικά σε ότι αφορά τις τιμές, μένει να φανεί.