Βασ. Γεώργας: Ποιοι ποντάρουν στον μύθο του πετρελαίου της Ελλάδας

Ένας ομότιμος καθηγητής Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, ένας χημικός μηχανικός πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος των Ελληνικών Πετρελαίων και ένας ακόμη Έλληνας που αυτοσυστήνεται ως... «μαθηματικός, συγγραφέας, ποιητής, ζωγράφος και σκηνοθέτης με τον μεγα­λύτερο δείκτη νοημοσύνη στην Ελλάδα»,

βρί­σκονται πίσω από τον περιβόητο μύθο που θέλει την Ελλάδα του Μνημονίου να κολυμπά σε έναν ωκεανό από δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Ο μύθος αυτός πηγάζει από τις διάφορες εκδοχές μιας συγκεκριμένης και πολλαπλώς αμφισβητούμενης «μελέτης» που φέρει τις υπογραφές των Αντώνη Φώσκολου, Ηλία Κονοφάγου και Νίκου Λυγερού (μια πρόσφατη version φέρει και την υπογραφή του Γάλλου γεωφυσικού Alain Bruneton) και έχει γίνει σήμερα σημαία όλων εκείνων που αρέσκονται να υιοθετούν σενάρια συνωμοσίας ή να τρέφουν ελπίδες ότι η Ελλάδα θα σωθεί επειδή είναι προικισμένη με αμύθητο φυσικό πλούτο.

Τι υποστηρίζει η περιβόητη μελέτη του καθη­γητή Φώσκολου και των συνεργατών του που έχουν καταφέρει να αναδειχθούν σε κορυφαίους συνομιλητές υπουργών και λοιπών κυβερνητικών στελεχών; Ότι η Ελλάδα «κρύβει» στο Ιόνιο και στη Νότια Κρήτη πάνω από 3,5 τρις. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου.

Τα υποτιθέμενα αυτά «αποθέματα» «αξίζουν» πάνω από 1,7 τρις. δολάρια για το ελληνικό Δη­μόσιο και τις εταιρείες που θα ασχοληθούν με την εξόρυξη και την εκμετάλλευσή τους.

Με βάση τους υπολογισμούς τους, ο καθηγητής Φώσκολος και ο Ηλίας Κονοφάγος (πρώην δι­ευθυντής έρευνας υδρογονανθράκων των ΕΛ.ΠΕ. και νυν αντιπρόεδρος της Flow Energy) εκτιμούν ότι από την ανακάλυψη και την εκμετάλλευση αυ­τών των κοιτασμάτων η χώρα μας μπορεί να έχει σε βάθος 25 χρόνων καθαρά έσοδα 430-600 δισ. δολαρίων, να σβήσει δηλαδή όλο της το χρέος και να κρατήσει και τα ρέστα! Αυτό που αποφεύγεται να τονιστεί, όμως, είναι ότι κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει αν, πού και πόσους υδρογονάνθρακες έχει μια περιοχή, εφόσον δεν γίνουν οι απαραίτητες ερευνητικές γεωτρήσεις ώστε να αποδειχθεί η ύπαρξη εκμεταλλεύσιμου κοιτάσματος.

Το αξιοσημείωτο είναι πως το εύπεπτο αυτό πό­νημα, παρότι δεν στηρίζεται σε στοιχεία (σεισμικά, εντοπισμός κοιτασμάτων, γεωτρήσεις κ.ά.) έχει εξάψει τόσο τη φαντασία, ώστε να αναπαράγεται τις τελευταίες εβδομάδες με κατακλυσμιαίους ρυθμούς από τα μεγαλύτερα μέσα ενημέρωσης του κόσμου (Reuters, Bloomberg, Le Monde κ.ά.), ενώ την τελευταία εβδομάδα απέκτησε πρόσθετο «κύρος», καθώς υιοθετήθηκε από τον γερμανικό κολοσσό της Deutsche Bank.

Μια πρώτη εκτίμηση ανθρώπων της πετρελαϊκής αγοράς είναι ότι η μελέτη αυτή δημιουργεί τόσο θόρυβο, που θεωρητικά μοιάζει να θέλει να βάλει την Ελλάδα βαθιά στο παιχνίδι της αναδιανομής γεωπολιτικού ρόλου στην ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Μεσογείου (Κύπρος, Ισραήλ, Τουρκία). Μια δεύτερη άποψη είναι ότι λειτουργεί ως μοχλός πίεσης ώστε τα πράγματα (γύρος παραχωρήσε­ων, απευθείας αναθέσεις κ.ά.) να τρέξουν πολύ πιο γρήγορα προς συγκεκριμένους ενδιαφερόμενους.

Μια τρίτη προσέγγιση υποστηρίζει πως σε κάθε περίπτωση λειτουργεί προς όφελος εφοπλιστικών συμφερόντων και εταιρειών της πετρελαϊκής βιομηχανίας, που επιδιώκουν να αποκτήσουν πλεο­νεκτική θέση στο νέο σκηνικό το οποίο διαμορ­φώνεται στην περιοχή, ως προς tis μελλοντικές μεταφορές υγροποιημένου φυσικού αερίου προς την Κεντρική Ευρώπη και τις έρευνες που γίνονται ή θα γίνουν εντός και πέριξ των ελληνικών θαλάσ­σιων συνόρων.

Παρότι οι φωνές της αμφισβήτησης των συ­μπερασμάτων της έρευνας από πιο «προσγειωμέ­νους» επιστήμονες είναι πολύ περισσότερες, κάθε λογική φωνή χάνεται στην οχλαγωγία των εντυπώ­σεων, ενδεικτικό της σοβαρότητας με την οποίο αντιμετωπίζουμε στην Ελλάδα τέτοια θέματα...

(Η Εφημερίδα των Συντακτών)