ENTSO-E: Ζήτημα επάρκειας θα προκαλέσουν οι αποσύρσεις μη βιώσιμων μονάδων αερίου - Τι ισχύει για την Ελλάδα
Συμβατικές μονάδες ηλεκτροπαραγωγής ανά την Ευρώπη θα απειληθούν ήδη από το 2025, καθώς δεν θα είναι βιώσιμες οικονομικά, εκτιμά ο ENTSO-E στη φετινή του μελέτη επάρκειας που λαμβάνει υπόψη τα τελευταία δεδομένα και τα αναθεωρημένα ΕΣΕΚ.
Όπως αναφέρει ο ευρωπαϊκός διαχειριστής, βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα (2025 και 2028) οι δείκτες οικονομικής βιωσιμότητας δείχνουν ότι σημαντική θερμική ισχύς θα απειληθεί με απόσυρση. Το γεγονός αυτό περιορίζει τα περιθώρια κινήσεων για τους εθνικούς διαχειριστές και οδηγεί σε κίνδυνο επάρκειας για ορισμένες χώρες, ιδίως αυτές της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης.
Πιο μακροπρόθεσμα, με ορίζοντα το 2030 και το 2033 η ανάλυση φανερώνει σημαντικούς κινδύνους για τις θερμικές μονάδες, αλλά και κίνητρο για επενδύσεις σε νέους σταθμούς αερίου λόγω των υψηλών τιμών που θα παρατηρούνται ορισμένες ώρες της ημέρας.
Όπως τονίζεται στην έκθεση:
"Η τάση δείχνει σημαντικές αποσύρσεις θερμικής ισχύος στην Ευρώπη με αποκορύφωμα 48 γιγαβάτ το 2028.
Οι τεχνολογίες φυσικού αερίου δείχνουν υψηλότερες αποσύρσεις σε σχέση με το λιγνίτη και τον λιθάνθρακα. Είναι εμφανές ότι ως το 2028 ο άνθρακας θα είναι η οριακή τεχνολογία σε σχέση με τις πιο αποδοτικές μονάδες αερίου και ακόμα παραπέρα για τις λιγότερο αποδοτικές".
Η εικόνα πανευρωπαϊκά έχει ως εξής:
Συγκεκριμένα σε ότι αφορά την Ελλάδα η πρόβλεψη αποτυπώνεται στο παρακάτω διάγραμμα που δείχνει την ισχύ που θα είναι αντιμέτωπη με απόσυρση:
Με αφορμή τα παραπάνω, ο ENTSO-E υπογραμμίζει ότι για το 2033 εντοπίζονται σημαντικές απειλές επάρκειας για πολλά κράτη, ιδίως για τις Ιταλία, Πολωνία, Ελλάδα, Βουλγαρία, Ισπανία, Τσεχία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Σερβία και Ιρλανδία.
Χρησιμοποιώντας τον δείκτη Loss of Load Expectation (LOLE), ο οποίος μετράει πόσες ώρες οι πόροι είναι ανεπαρκείς για να καλύψουν τη ζήτηση, ο ENTSO προβαίνει στο εξής συμπέρασμα:
Εξυπακούεται ότι οι εκτιμήσεις του ENTSO-E γίνονται στην περίπτωση της Ελλάδας δίχως να λαμβάνεται υπόψη ο οποιοσδήποτε μηχανισμός ισχύος που μπορεί να εφαρμόσει η κυβέρνηση για να στηρίξει τη βιωσιμότητα των μονάδων αερίου.


