Η πτώση των τιμών αερίου αλλάζει το σκηνικό στην εγχώρια αγορά PPAs – Βιομηχανία και προμηθευτές πιέζουν για χαμηλότερες τιμές – Να οργανώσουν την άμυνά τους επιχειρούν οι ΑΠΕ

Αντιστροφή της κατάστασης ως προς την εγχώρια αγορά διμερών συμβάσεων «πράσινης» ενέργειας έχει επιφέρει, όπως αναφέρουν πηγές της αγοράς στο energypress, η μείωση των τιμών φυσικού αερίου και κατά συνέπεια ηλεκτρικού ρεύματος, με τους off-takers να παίρνουν το «πάνω χέρι» έναντι των παραγωγών ΑΠΕ ως προς την διαπραγμάτευση της τιμής.

Αναλυτικότερα, μέχρι και πριν την αποκλιμάκωση των τιμών αερίου και ρεύματος, τα PPAs συνιστούσαν σχεδόν την «μαγική λύση» για την βιομηχανία αλλά και προμηθευτές προκειμένου να αντισταθμίσουν την έκθεσή τους στις υψηλές τιμές αλλά και συνολικότερα απέναντι στην έντονη μεταβλητότητα της αγοράς.

Αυτή την στιγμή η τιμή του φυσικού αερίου στα  διεθνή χρηματιστήρια έχει υποχωρήσει σε χαμηλό τριετίας, ήτοι, ενδεικτικά 22,53€/MWh την περασμένη Παρασκευή, μια τιμή που είχαμε να δούμε από τον Μάιο του 2021, συμπαρασύροντας προς τα κάτω και την χονδρεμπορική αγορά ηλεκτρισμού, που πλέον οι τιμές στο ταμπλό κυμαίνονται σημαντικά χαμηλότερα από τα 100 ευρώ ανά Μεγαβατώρα.

Τα παραπάνω δεδομένα αλλάζουν το τοπίο όπου τα PPAs από «σανίδα σωτηρίας» για τους off-takers όταν οι τιμές κινούνταν στα ύψη, σήμερα καθίστανται οριακά «αδιάφορα», καθώς έχει μειωθεί σημαντικά έως και εκλείψει η ανάγκη αντιστάθμισης κινδύνου, τουλάχιστον σε συνάρτηση με τις τιμές. Μάλιστα, όπως αναφέρουν πηγές της αγοράς, το εν λόγω σκηνικό δεν αναμένεται να αλλάξει ιδιαίτερα τους επόμενους μήνες με τις βασικές εκτιμήσεις να μιλούν για περαιτέρω αποκλιμάκωση των τιμών.

Σε αυτό το πλαίσιο, μια σειρά έργα που έχουν λάβει Οριστικές Προσφορές Σύνδεσης και υπολογίζονται σε αρκετά GW υποχρεώνονται σε «σκληρή διαπραγμάτευση» με τα αντισυμβαλλόμενα μέρη προκειμένου να διασφαλίσουν την σύναψη ενός PPA, όταν μάλιστα, όπως αναφέρουν πληροφορίες, η βιομηχανία, υπό τα νέα δεδομένα στην αγορά, αρνείται να συζητήσει σε τιμές πάνω από 50€/MWh.

Ακόμη και η εναλλακτική των διαγωνισμών ΑΠΕ δεν συνιστά απαραίτητα την βέλτιστη επιλογή, καθώς αφενός δεν θα «περάσουν» όλα τα έργα κι αφετέρου η συμμετοχή σε αυτούς θα γίνεται με δυσμενέστερους όρους σε σχέση με τώρα και επομένως τίθεται υπό εξέταση αν πράγματι ο διαγωνισμός ΑΠΕ συνιστά καλύτερη επιλογή σε σχέση με ένα διμερές συμβόλαιο.

Σε κάθε περίπτωση, οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν με την ζήτηση (off-takers), δηλαδή βιομηχανία και προμηθευτές να διατηρούν πλεονέκτημα στη διαπραγμάτευση της τιμής και την προσφορά, τους παραγωγούς ΑΠΕ να «υποχρεώνονται» σε υποχωρήσεις προκειμένου να διασφαλίσουν τους όρους για την υλοποίηση των έργων τους. Αν στα παραπάνω προσθέσουμε την πρόθεση του Υπουργείου να αυστηροποιήσει τα χρονοδιαγράμματα υλοποίησης ενός έργου, τότε γίνεται κατανοητό ότι, υπό αυτές τις συνθήκες, οι πιέσεις προς τους παραγωγούς ΑΠΕ για να προσαρμοστούν σε όσο το δυνατόν χαμηλότερες τιμές και σίγουρα χαμηλότερες από τις επιθυμητές, θα ενταθούν σημαντικά.

Εξελίξεις και στα υφιστάμενα PPAs

Επιπρόσθετα, εκ νέου στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης αναμένεται να βρεθούν, όπως αναφέρουν πληροφορίες, τα υφιστάμενα PPAs της ΔΕΗ με την Βιοχάλκο και τον ΤΙΤΑΝΑ που είχαν κλείσει τιμή στα 56 ευρώ/MWh και πλέον θεωρείται μη ανταγωνιστική.

Συγκεκριμένα, τα εν λόγω συμβόλαια θα τύχουν εκ νέου συζητήσεων στο βαθμό και το εύρος που επιτρέπουν οι όροι που περιλαμβάνουν. Ακόμη και στην περίπτωση των «αγροτικών PPAs» που εξήγγειλε η κυβέρνηση προ ημερών αναμένονται εξελίξεις στην ίδια κατεύθυνση, δεδομένου ότι «διαφημίζονταν» στη βάση μιας τιμής της τάξης των 9 λεπτών ανά κιλοβατώρα, όταν οι εκτιμήσεις για τα πράσινα τιμολόγια και κίτρινα τιμολόγια τον Μάρτιο μιλούν για μονοψήφια χρέωση έως και κάτω από εννιά λεπτά ανά Κιλοβατώρα.

Στο πλαίσιο του προγράμματος για φθηνό ρεύμα στους αγρότες, οι προμηθευτές (και κατά κύριο λόγο η ΔΕΗ) θα δρομολογήσουν την ανάπτυξη μονάδων ΑΠΕ, ώστε με την παραγωγή τους να ξεκινήσει καλύπτεται η τροφοδοσία των αγροτικών παροχών σε δύο χρόνια από σήμερα, και για τα υπόλοιπα 8 έτη των συμβάσεων.  

Τέλος, μια ακόμη παράμετρος που χρειάζεται να προσμετρηθεί, αφορά στη διάκριση καθετοποιημένων και μη καθετοποιημένων παραγωγών, ως προς τις διαφορετικές δυνατότητες που έχουν στην αντιμετώπιση και απορρόφηση πιέσεων της αγοράς, όπως στη προκείμενη περίπτωση.

Ένας καθετοποιημένος παραγωγός μπορεί να ξεπεράσει τον «σκόπελο» ενδοομιλικά και επομένως να «παραμερίσει» την υφιστάμενη πίεση των off-takers, ενώ στη δεύτερη περίπτωση, των μη καθετοποιημένων παραγωγών ΑΠΕ, ο βαθμός ευελιξίας είναι σημαντικά πιο περιορισμένος, ειδικά όταν, όπως προαναφέρθηκε, η υλοποίηση του έργου με τον ένα ή τον άλλο τρόπο περνάει μέσα από την σύναψη ενός PPA προκειμένου να εξασφαλίσει χρηματοδότηση από μια τράπεζα.