Νέα επιστημονική εργασία για τις προοπτικές δέσμευσης και αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα σε εξαντλημένες πετρελαιοπηγές στον Πρίνο 

Μια ενδιαφέρουσα εργασία με τίτλο: Carbon dioxide storage in depleted oil fields (Αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα σε εξαντλημένα κοιτάσματα πετρελαίου) παρουσίασαν στο συνέδριο RawMat2023 o κ. Κωνσταντίνος Βατάλης, Καθηγητής του Τμήματος Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, και ο συνεργάτης του κ. Γεώργιος Αβρααμ. 

Όπως αναφέρεται στο τελευταίο τεύχος του ενημερωτικού δελτίου του Τμήματος, η εργασία εξετάζει τις προοπτικές δέσμευσης και αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα σε εξαντλημένες πετρελαιοπηγές στην περιοχή του Πρίνου στην Καβάλα. Πρόκειται για τις μοναδικές εγκαταστάσεις εξόρυξης πετρελαίου στην Ελλάδα, η λειτουργία των οποίων ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ενώ τα τελευταία χρόνια η παραγωγή έχει μειωθεί δραματικά. 

Αντίθετα, στον Ελλαδικό χώρο υπάρχουν πολλές περιοχές όπου παράγονται και εκλύονται στην ατμόσφαιρα μεγάλες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα, κυρίως από θερμοηλεκτρικούς σταθμούς, τσιμεντοβιομηχανίες, διυλιστήρια, μεταλλουργίες και χημικές βιομηχανίες. 

Η ανάγκη αποθήκευσης του διοξειδίου του άνθρακα προκύπτει ως αποτέλεσμα των μέτρων για την ελαχιστοποίηση των εκπομπών του στην ατμόσφαιρα, προκειμένου ο πλανήτης μας να γίνει κλιματικά ουδέτερος έως το 2050 και να δημιουργηθεί μια οικονομία με μηδενικές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου. Η Ελλάδα, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας, έχει δεσμευτεί να αναλάβει δράση για το κλίμα, σύμφωνα με τα όσα προβλέπει η συμφωνία του Παρισιού. 

Στην εργασία διερευνάται ειδικότερα η δυνατότητα επαναχρησιμοποίησης του παραγόμενου διοξειδίου του άνθρακα μέσω της πετρελαϊκής βιομηχανίας, μέθοδος που έχει αποτελέσει αντικείμενο μελετών παγκοσμίως τις τελευταίες δεκαετίες. 

Ενσωματώνοντας στοιχεία από μελέτες, επιστημονικές έρευνες και δημοσιεύσεις, αποδεικνύεται ότι η αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα είναι μια προσιτή και τεχνολογικά συμβατή μέθοδος με τις υπάρχουσες μεθόδους αποθήκευσης φυσικού αερίου. 

Η μέθοδος αυτή ξεκίνησε να εφαρμόζεται στα τέλη του περασμένου αιώνα, ενώ γνώρισε ιδιαίτερη ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια ως μέθοδος υποβοήθησης της άντλησης πετρελαίου σε διάφορες περιοχές του κόσμου. 

Στην εργασία αναδεικνύονται επίσης τα οικονομικά και περιβαλλοντικά οφέλη που προκύπτουν και γίνεται αναφορά στη δυνατότητα αξιοποίησης ανάλογων ταμιευτήρων στην ευρύτερη περιοχή.

Επισημαίνονται, τέλος, η σημασία της πραγματοποίησης μιας τέτοιας επένδυσης τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο καθώς και τα περιβαλλοντικά και οικονομικά οφέλη για την Ελλάδα και την ΕΕ