Ζαμπάρας: Ανεπίτρεπτη και επικίνδυνη η προώθηση των ΑΠΕ με καταστρατήγηση των περιβαλλοντικών κανόνων

Ερώτηση προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας κατέθεσε ο Βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας και Τομεάρχης Περιβάλλοντος και Ενέργειας του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, Μίλτος Ζαμπάρας, σχετικά με τις σοβαρές παρατυπίες που εντοπίζονται στη διαδικασία αδειοδότησης έργων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ), χωρίς την απαραίτητη συμμόρφωση με τους θεσπισμένους περιβαλλοντικούς κανόνες.

Όπως επισημαίνει στην κοινοβουλευτική του παρέμβαση, το 2019 αδειοδοτήθηκε υδροηλεκτρικό έργο στην ορεινή περιοχή του Ασπροπόταμου, στην Πίνδο, σε σημείο όπου, σύμφωνα με το θεσμικό πλαίσιο που διέπει το Εθνικό Πάρκο Τζουμέρκων, Περιστερίου και Χαράδρας Αράχθου, η εν λόγω δραστηριότητα απαγορεύεται ρητά. Επιπλέον, κατά τη διαδικασία αδειοδότησης, δεν ζητήθηκε η γνώμη του τότε αρμόδιου Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου – ένα κρίσιμο στάδιο που παραλείφθηκε, αποδεικνύοντας σοβαρή διοικητική αμέλεια.

Παρά το γεγονός ότι έχει υποβληθεί αίτημα για την ανάκληση της άδειας λόγω παραβίασης της νομοθεσίας, παρά τις επανειλημμένες αντιδράσεις και κινητοποιήσεις της τοπικής κοινωνίας – οι οποίες έφτασαν μέχρι και σε προσαγωγές πολιτών – και παρά την απόφαση της κυβέρνησης να καταργήσει την αυτοτέλεια των Φορέων Διαχείρισης και τα διοικητικά τους συμβούλια, υποβαθμίζοντας τον θεσμικό τους ρόλο, το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας συνεχίζει να προχωρά σε αδειοδοτήσεις έργων ΑΠΕ χωρίς ουσιαστική περιβαλλοντική νομιμοποίηση. Επιπλέον, οι Ειδικές Περιβαλλοντικές Μελέτες για τις προστατευόμενες περιοχές της Ηπείρου παραμένουν στα συρτάρια, αγνοημένες από την πολιτική ηγεσία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ τονίζει κατηγορηματικά πως η κλιματική ουδετερότητα, μέσω της ανάπτυξης των ΑΠΕ, δεν μπορεί και δεν πρέπει να πραγματοποιείται εις βάρος του φυσικού περιβάλλοντος, της βιοποικιλότητας και της κοινωνικής συνοχής. Κρίνεται απολύτως αναγκαίος ένας ολοκληρωμένος και επιστημονικά τεκμηριωμένος χωροταξικός σχεδιασμός (ο οποίος συνειδητά καθυστερεί!), η αυστηρή τήρηση των περιβαλλοντικών κανόνων, η διαφάνεια στις διαδικασίες αδειοδότησης και ελέγχου, καθώς και ο ουσιαστικός εκδημοκρατισμός του ενεργειακού τομέα. Ιδιαίτερη έμφαση πρέπει να δοθεί στην ενίσχυση της αυτοπαραγωγής/αυτοκαταναλωσης, ως μοχλών δίκαιης και βιώσιμης ανάπτυξης.