Τον κώδωνα του κινδύνου «κρούουν» οι κατασκευαστές φωτοβολταϊκών για τη δασμολογική πολιτική της ΕΕ – Εκτός ανταγωνισμού από την Κίνα οι ευρωπαϊκές εταιρείες

Παρά το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση στρατηγικά επιδιώκει να ενισχύσει την παραγωγή φωτοβολταϊκών στο έδαφός της, η σχετική αγορά της Ευρώπης κινδυνεύει να μείνει στα αζήτητα, καθώς έρχεται αντιμέτωπη με υψηλά κόστη, που τροφοδοτούνται από τους δασμούς που έχει επιβάλει η ίδια η ΕΕ στις εισαγωγές κινεζικών πρώτων υλών.

Η επιβολή ειδικού φόρου στο 67% επί των κρίσιμων πρώτων υλών που εισάγονται από την Κίνα, καθιστά σχεδόν απαγορευτικό για τις ευρωπαϊκές εταιρείες να στηρίξουν την παραγωγή φωτοβολταϊκών, με δεδομένο ότι διατηρείται ισχυρή εξάρτηση από το Πεκίνο στην προμήθεια σχετικών προϊόντων.

Όπως αναφέρουν πηγές του κλάδου, επί της ουσίας, εταιρείες που ενδεχομένως έχουν διαμορφώσει ένα ανταγωνιστικό κατά τα άλλα κόστος παραγωγής, βρίσκονται αντιμέτωπες με εξαιρετικά υψηλά κόστη στις εισαγωγές υλικών, όπως γυαλιού και άλλων, τα οποία είναι απαραίτητα για την κατασκευή των πάνελ. Το γεγονός αυτό, αυτομάτως καθιστά περισσότερο ανταγωνιστικές τις κινεζικές εταιρείες, οι οποίες παράγουν, έχοντας ως αφετηρία ένα σημαντικά χαμηλότερο κόστος παραγωγής.

Δημιουργείται έτσι ένα παράδοξο στην αγορά, το οποίο συνίσταται στο εξής: Αφενός, η ΕΕ επιδιώκει την ενίσχυση της εγχώριας ηλιακής βιομηχανίας τα επόμενα χρόνια, αφετέρου με τις υφιστάμενες πολιτικές που υλοποιεί «σαμποτάρει» ουσιαστικά το εγχείρημα αυτό, θέτοντας εμπόδια στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις του κλάδου. Πολλώ δε μάλλον που το μπλοκ, στα πλαίσια του Net Zero Industry Act, έχει θέσει ως στόχο την άνοδο στα 30 γιγαβάτ της «Made in Europe» παραγωγής ηλιακής τεχνολογίας, έως το τέλος της δεκαετίας.

Είναι ενδεικτικό ότι, η Κίνα προμηθεύει επί του παρόντος, το 81%-93% των φωτοβολταϊκών εξαρτημάτων κατά μήκος της αλυσίδας αξίας στην Ευρώπη, της οποίας η θεωρητική ετήσια παραγωγική ικανότητα βρίσκεται κάτω από τα 10 GWp/έτος σε κυψέλες και φωτοβολταϊκά πλαίσια, με αρκετές μονάδες να παραμένουν αδρανείς. Επί της ουσίας, η παραγωγική ικανότητα της Κίνας είναι 100 φορές μεγαλύτερη από αυτή της Ευρώπης.

Άλλωστε και σύνδεσμοι του κλάδου αναδεικνύουν την ανάγκη αποφασιστικής πολιτικής παρέμβασης, προκειμένου να διασφαλιστεί το μέλλον της ευρωπαϊκής βιομηχανίας φωτοβολταϊκών. Πρόσφατα σε κοινή τους επιστολή η SolarPower Europe και το European Solar Manufacturing Council (ESMC), αξίωσαν τη λήψη συγκεκριμένων πρωτοβουλιών, από την εξασφάλιση φθηνότερου δανεισμού, έως την αναθεώρηση της υφιστάμενης νομοθεσίας για τις δημόσιες συμβάσεις, προκειμένου αυτές να συμπεριλάβουν τα προϊόντα φωτοβολταϊκών.

Σε κάθε περίπτωση, για μια ευρωπαϊκή εταιρεία διαμορφώνονται εξ’ ορισμού μη ανταγωνιστικές συνθήκες, καθώς, είτε θα αναγκαστεί να εισάγει κινεζικά προϊόντα και να επωμιστεί το πρόσθετο φορολογικό κόστος, είτε θα επιλέξει να προμηθευτεί από κάποια τρίτη αγορά, από την οποία κατά κανόνα θα εισάγει ακριβότερα τα προϊόντα. «Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα» εν ολίγοις, για την αγορά και τους φιλόδοξους στόχους που έχει θέσει η ΕΕ.