Τετάρτη η συνάντηση Σκυλακάκη - ΕΔΕΥΕΠ για τα offshore αιολικά - Διατηρούνται οι θέσεις των οικοπέδων, πιθανές αλλαγές στο σχεδιασμό των πάρκων της Κρήτης

Δίχως σημαντικές αλλαγές, απ’ ότι φαίνεται, των θέσεων που θα μπορούσαν δυνητικά να φιλοξενήσουν offshore αιολικά, αλλά με πιθανές τροποποιήσεις γύρω από την έκταση των θαλασσίων περιοχών, την τοποθέτηση των ανεμογεννητριών και γενικότερα με ευελιξία στο σχεδιασμό, φαίνεται ότι θα προχωρήσει το Εθνικό Σχέδιο Ανάπτυξης Υπεράκτιων Αιολικών Πάρκων.

Το θέμα θα απασχολήσει σύμφωνα με τις πληροφορίες συνάντηση που θα πραγματοποιηθεί αύριο στο ΥΠΕΝ, ανάμεσα στην πολιτική του ηγεσία και την ηγεσία της ΕΔΥΕΠ, έτσι ώστε να οριστικοποιηθεί το τελικό σχέδιο.

Και να εγκριθεί το τελικό κείμενο της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ), που θα οριοθετεί σε επίπεδο χώρας τις πιθανές περιοχές ανάπτυξης offshore πάρκων, έχοντας λάβει υπόψη αρκετά από τα σχόλια που διατυπώθηκαν κατά τη δημόσια διαβούλευση.

Η κατεύθυνση είναι να αξιολογηθούν όλες οι παρατηρήσεις των φορέων που εκφράστηκαν το προηγούμενο διάστημα και αναλόγως της σοβαρότητάς τους, όπως επίσης και των θέσεων που θα διατυπώσει η αρμόδια Διεύθυνση Περιβαλλοντικών Αδειοδοτήσεων του υπουργείου, (ΔΙΠΑ), η οποία πιθανώς να συμμετέχει στη σύσκεψη, να ληφθούν και οι τελικές αποφάσεις. Εφόσον καταστεί εφικτό, το ιδανικό σενάριο θα ήταν η ΣΜΠΕ να εγκριθεί ακόμη και μέσα στο Φεβρουάριο, αν και το πιθανότερο είναι αυτό να συμβεί εντός του Μαρτίου, όπως εκτιμούν αρμόδιες πηγές.

Αλλαγή των θέσεων των 10 περιοχών που είχαν αρχικά ανακοινωθεί και συμπεριληφθεί στη ΣΜΠΕ, δεν διαφαίνεται, ωστόσο δεν αποκλείεται να γίνουν διορθώσεις στον σχεδιασμό των πάρκων, όπως μείωση των προτεινόμενων εκτάσεων που θα τα φιλοξενήσουν, εν προκειμένω στη Κρήτη όπου και οι πιο έντονες αντιδράσεις.

Και μια ενδεχομένως σαφέστερη περιγραφή της έκτασης που θα καταλαμβάνει το αιολικό πάρκο σε κάθε προτεινόμενη Περιοχής Οργανωμένης Ανάπτυξης Υπεράκτιων Αιολικών Πάρκων (ΠΟΑΥΑΠ), η οποία ούτως ή άλλως ουδέποτε επρόκειτο να αξιοποιηθεί στο σύνολο της. Κάτι όμως, που όπως φάνηκε κατά τη διαβούλευση, δεν είχε κατανοηθεί επαρκώς. Ετσι, είχε καλλιεργηθεί η εντύπωση ότι οι θάλασσες στις προτεινόμενες περιοχές θα κατακλυστούν από ανεμογεννήτριες, γεγονός που θα επιχειρηθεί να αποσαφηνίζεται στη τελική μορφή της ΣΜΠΕ.

Επίσης το τελικό κείμενο μπορεί να προβλέπει τροποποιήσεις στην ισχύ των offshore που αναγράφονταν στο αρχικό κείμενο, λαμβάνοντας υπόψη, πέραν όλων των άλλων, και το capacity του ΑΔΜΗΕ να μεταφέρει την παραγόμενη ενέργεια. Στη Κρήτη, π.χ. αθροίζοντας την ισχύ και των πέντε προτεινόμενων περιοχών επί των 23 που περιλαμβάνει η αρχική ΣΜΠΕ (Κρήτη1, 2α, 2β, 3 και 4), προκύπτουν 2,1 GW, τα οποία θα πρέπει να μπορεί να σηκώσει και το capacity του δικτύου.

Σε αυτή τη φάση βρίσκεται η υπόθεση με το Εθνικό Ανάπτυξης Υπεράκτιων Αιολικών Πάρκων για το οποίο μέσα στις επόμενες εβδομάδες αναμένονται εξελίξεις. Ενα σχέδιο, το οποίο προέκυψε από μια πρωταρχική αξιολόγηση των περιοχών με το ισχυρότερο αιολικό δυναμικό στην Ελλάδα, από τις οποίες εν συνεχεία αποκλείστηκαν πολλές, με βάση περίπου 20 κριτήρια βασισμένα στη χωροταξία και άλλους παράγοντες. Εξαρχής ο στόχος ήταν - και παραμένει - να μην υπάρξουν επιπτώσεις σε άλλους χρήστες των συγκεκριμένων περιοχών.

Η τεχνική λύση επομένως που θα δοθεί με τη δέουσα ευελιξία, με βάση και τα σχόλια της διαβούλευσης, αλλά και των επισημάνσεων της ΔΙΠΑ θα είναι το πρώτο βήμα. Το επόμενο, μετά την έγκριση του εθνικού σχεδίου και της ΣΜΠΕ, είναι να ξεκινήσουν οι περιβαλλοντικές μελέτες ανά περιοχή.

Εκεί θα οριστικοποιηθεί επακριβώς η έκταση κάθε περιοχής που είναι η καταλληλότερη, όπου το τελικό λόγο πλέον θα έχει ο συγκεκριμένος επενδυτής, π.χ. ως προς τη διάταξη των ανεμογεννητριών εντός της προβλεπόμενης έκτασης, τον αριθμό τους, αρκεί να μην υπερβαίνει τη συνολική ισχύ και να τηρεί τους όρους της περιβαλλοντικής μελέτης, κ.ό.κ.

Επίσης το προσεχές διάστημα πρόκειται να ξεκινήσει μια καμπάνια ενημέρωσης των φορέων και των κατοίκων σε κάθε προτεινόμενη περιοχή, αρχής γενομένης από τη Κρήτη, όπου και έχουν εκδηλωθεί οι πιο ισχυρές αντιδράσεις, ώστε όχι μόνο να λυθούν οι παρανοήσεις, αλλά και να αναλυθούν τα οφέλη. 

Το γεγονός δηλαδή ότι η συντήρηση των θαλάσσιων πάρκων, θα γίνεται από εργαζόμενους των τοπικών κοινωνιών, οι οποίοι θα έχουν τεράστιες ευκαιρίες απασχόλησης, επί 12 μήνες. Επίσης ότι το νέο πλαίσιο ανταποδοτικών ωφελειών, θα καθιστά ελκυστικά τα θαλάσσια πάρκα, τόσο από περιβαλλοντικής πλευράς, όσο και από πλευράς τιμών ηλεκτρικής ενέργειας, όπως είχε αναφέρει πέρυσι ο υπ. Περιβάλλοντος και Ενέργειας Θόδωρος Σκυλακάκης.

Η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται ότι αυτή τη φορά πρέπει να αναλύσει σωστά την ιστορία των offshore στην κοινωνία, όχι όπως κάποτε με τα χερσαία πάρκα όπου χάθηκε η ευκαιρία και δόθηκε χώρος στους πολέμιους των αιολικών, αλλά πολύ πιο επισταμένα, μεθοδικά και προσεκτικά. 

Τα πάρα πολύ σφιχτά αυτά χρονοδιαγράμματα και ο μεγάλος όγκος δουλειάς που καλούνται να φέρουν σε πέρας το υπουργείο και η ΕΔΕΥΕΠ (γι’ αυτό και πρόκειται να ενισχυθεί με προσωπικό), ενώ απομένουν επτά μόλις χρόνια μέχρι το 2030, δείχνουν και το μέγεθος της πρόκλησης. Ειδικά για μια χώρα σαν την Ελλάδα, η οποία καλείται πλέον να αποδείξει προς το ακροατήριο των μεγάλων ξένων εταιρειών ότι όσα λέει τόσο καιρό, τα εννοεί.