Τα Στενά του Ορμούζ κλειδί σε οποιοδήποτε σενάριο εξάπλωσης της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή

Οποιαδήποτε εξάπλωση της σύγκρουσης Ισραήλ-Χαμάς θα έχει καταστροφικές συνέπειες όχι μόνο για την περιοχή, αλλά και παγκοσμίως καθώς θα εμπλέξει σημαντικές περιφερειακές και παγκόσμιες δυνάμεις, όπως το Ιράν, τις ΗΠΑ και τις αραβικές χώρες.

Προς το παρόν όλοι τηρούν στάση αναμονής για να δουν τι θα πράξει το Ισραήλ στη λωρίδα της Γάζας, με την Τεχεράνη να προειδοποιεί ότι αν συντελεστεί ανθρωπιστική καταστροφή και εκδικητικές ενέργειες, τότε δεν θα παραμείνει αμέτοχη.

Το πλέον απευκταίο σενάριο είναι να μπει στη μάχη πλήρως η Χεζμπολάχ, η οποία μέχρι στιγμής επέλεξε να προβαίνει περισσότερο σε συμβολικού χαρακτήρα επιθέσεις στα βόρεια του Ισραήλ δίχως να ρίξει όλο το βάρος της.

Καθώς η Χεζμπολάχ στηρίζεται άμεσα από το Ιράν και έχει και πολύ πιο ευρείες δυνατότητες από ότι η Χαμάς, πιθανή συμμετοχή της αφενός θα δυσκολέψει ιδιαίτερα το Ισραήλ που θα πρέπει να πολεμά σε δύο μέτωπα, ενώ θα αυξήσει και την πολιτική πίεση προς τον Νετανιάχου για μια απάντηση "σε είδος" προς την Τεχεράνη.

Εξυπακούεται ότι μια σύγκρουση Ισραήλ-Ιράν θα άνοιγε διάπλατα το κουτί της Πανδώρας. Καθώς οι δύο χώρες δεν συνορεύουν, ένας τέτοιος πόλεμος θα ήταν εξ ολοκλήρου αεροπορικός και πυραυλικός. Στην περίπτωση που η Τεχεράνη βρεθεί να χάνει και να απειλείται το ισλαμικό καθεστώς, ίσως νιώσει την ανάγκη να προβεί σε μια ακραία ενέργεια μπλοκάροντας τα Στενά του Ορμούζ, ένα σημείο του Περσικού Κόλπου όπου διέρχονται όλα τα δεξεμανόπλοια.

Η σημασία των Στενών για το εμπόριο πετρελαίου είναι τεράστια, καθώς καθημερινά διακινούνται περί τα 17 εκατ. βαρέλια, δηλαδή το ένα πέμπτο της παγκόσμιας προμήθειας. Το γεγονός ότι τα στρατηγικά και τα εμπορικά αποθέματα πετρελαίου στις ΗΠΑ και την Ευρώπη είναι απομειωμένα μετά την περσινή ενεργειακή κρίση μονάχα δυσκολεύει τα περιθώρια που θα έχουν οι χώρες-καταναλωτές σε μια τέτοια περίπτωση.

Τόσο η Τεχεράνη, όσο και η Μόσχα γνωρίζουν την αδύναμη θέση στην οποία βρίσκονται οι δυτικές χώρες πετρελαϊκά, άρα ενισχύεται το δέλεαρ για να αναλογιστούν μια τέτοια κίνηση.

Στην περίπτωση αυτή οι ΗΠΑ θα απαντούσαν κατευθείαν στρατιωτικά και θα έσπαγαν τον ιρανικό αποκλεισμό πυροδωτώντας μια νέα αλυσίδα κλιμάκωσης που θα απασχολούσε άμεσα και τη Μόσχα.

Προφανώς τα παραπάνω ανήκουν στη σφαίρα της θεωρίας (ή της καταστροφολογίας) αυτή τη στιγμή, όμως καλό είναι η Ευρώπη και η Ελλάδα να είναι προετοιμασμένες ακόμα και για το χειρότερο σενάριο. Η λογική λέει ότι το Ιράν πολύ δύσκολα θα προχωρούσε σε μια τέτοια κίνηση που θα το έβρισκε αντιμέτωπο όχι μόνο με τις ΗΠΑ, αλλά και με όλες τις αραβικές χώρες της περιοχής που παράγουν πετρέλαιο. Επειδή, όμως, οι μέρες που ζούμε είναι περίεργες, ίσως θα ήταν καλό να υπάρξει ένα προληπτικό σχέδιο για τον ενεργειακό εφοδιασμό κι ας μείνει στο ράφι...