Συνεργασία Ελλάδας-Ισραήλ

Πρόσφατα δημοσιεύθηκε ένα άρθρο στην Καθημερινή το οποίο κινδυνολογούσε όσο αφορά την αλλαγή στρατηγικής της Ελλάδας που ξεκίνησε το 2010 και αφορούσε την προσέγγιση και συνεργασία με το κράτος του Ισραήλ.

Οι αρθρογράφοι ανέφεραν πως «...υποβάθμιση των σχέσεων (ΣΣ. εννοούν της Ελλάδας)  με τον αραβικό κόσμο και τη δυναμική του, εμπεριέχουν κινδύνους και είναι πιθανό να οδηγήσουν σε εξελίξεις με σημαντικό κόστος...».

Με όλο το σεβασμό, και παρακαλώ διορθώστε με αν κάνω λάθος,  θα ήθελα να θυμίσω πως ο Οργανισμός Ισλαμικής Διασκέψεως έχει δεχθεί και αναγνωρίσει, το ψευδοκράτος του Ντεκτάς και των Κατεχομένων ως «Κράτος Παρατηρητή» από το 1979. Επίσης να θυμίσω πως ο αλήστου μνήμης Καντάφι  είχε εκδώσει χάρτες προς πώληση σε πετρελαϊκές εταιρείες  στους οποίους εμπεριέχονταν η νήσος Γαύδος ως κομμάτι της Λιβυκής επικράτειας. Ο Καντάφι μάλιστα τότε παραχωρούσε σχετικές άδειες ερευνών! Επίσης να θυμίσω τον ανθελληνικό ρόλο του Καντάφι κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το 1974. Με λίγο ψάξιμο μπορείτε να βρείτε πολλά όσο φορά αυτό το θέμα.

Οπότε δεν καταλαβαίνω τί είδους και ποιούς περισσότερους κινδύνους θα μπορούσε να δημιουργήσει στον Ελληνισμό τυχόν προσέγγισή του με το Ισραήλ; Ο αραβικός κόσμος οφείλει να αντιληφθεί πως αναβάθμιση της σχέσης μας με το Ισραήλ δεν σημαίνει αυτόματα υποβάθμιση των σχέσεων μαζί τους. Η Ελλάδα πχ. μια χαρά συνεργάσθηκε με τον Αραβικό κόσμο παρά τα προαναφερθέντα στραβοπατήματα του Αραβικού κόσμου σε σχέση με τα Εθνικά μας συμφέροντα. Προς τί η κινδυνολογία;

Αυτά τα γνωρίζουν πλέον όλες ανεξαιρέτως οι ηγεσίες των πολιτικών παρατάξεων στην Ελλάδα. Επαναλαμβάνω: ΟΛΕΣ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ. (Δεν χρειάζεται νομίζω να γίνω πιο συγκεκριμένος.) Προσωπικά εκτιμώ πως είναι θέμα χρόνου να φτάσει το μήνυμα από πάνω προς τα κάτω και γι’αυτόν ακριβώς το λόγο βλέπουμε μία αναντιστοιχία μεταξύ της εκλογικής βάσης των Ελληνικών παρατάξεων και των επιλογών των ηγεσιών τους. Σε αυτό όμως φταίνε αποκλειστικά οι ηγεσίες ΟΛΩΝ των παρατάξεων καθώς δεν έχουν φροντίσει να εκπαιδεύσουν/ενημερώσουν τα στελέχη τους σχετικά με τις κοσμογονικές γεωπολιτικές αλλαγές που έχουν συμβεί από το 2010 και τις νέες συμμαχίες που δημιουργούνται...

Για όσους ίσως έχουν την απορία σχετικά με την πρόσφατη αντιπαλότητα της Αιγύπτου με την Τουρκία, να θυμίσω πως στο απώτερο παρελθόν είχε υπάρξει πολεμική σύγκρουση μεταξύ Αιγύπτου και Τουρκίας.

Προσέξτε και κάτι ακόμη που έγινε εκείνη την περίοδο. Το 1829 πραγματοποιήθηκε η Ναυμαχία στο Ναυαρίνο όπου συμμετείχε και η Ρωσία εναντίον της Τουρκίας. Το 1832 κατά τη διάρκεια του Τουρκοαιγυπτιακού πολέμου, και όταν πλέον διαφαίνονταν πως οι Τούρκοι έχαναν ολοκληρωτικά τον πόλεμο από τους Αιγύπτιους (οι Αιγύπτιοι κόντεψαν να μπουν στην Κων/πολη) οι Ρώσοι συμμάχησαν με τους Τούρκους στη μάχη στο Ικόνιο και ο Τσάρος Νικόλαος Ι τους έστειλε στρατιωτική βοήθεια. (Αυτό σε απάντηση σε όσους νομίζουν πως Ρωσία και Τουρκία δεν έχουν υπάρξει σύμμαχοι και πως τα συμφέροντα της Ρωσίας είναι παράλληλα με αυτά της Ελλάδας...)

Στη Μεσόγειο, όπως και σε κάθε άλλη περιοχή του πλανήτη συμβαίνουν κοσμογονικές αλλαγές με βασικό διακύβευμα τα ενεργειακά θέματα και τους ορυκτούς πόρους γενικότερα.

Η Ελλάδα οφείλει να λειτουργήσει ως «γέφυρα» στα ταραγμένα νερά της Μεσογείου με όλες ανεξαιρέτως τις εμπλεκόμενες χώρες. Εάν τα επόμενα δύο χρόνια επεκταθεί η συνεργασία μεταξύ Ελλάδας–Ισραήλ και στον ιδιωτικό τομέα, τότε αυτός ο δεσμός θα ισχυροποιηθεί ακόμη περισσότερο και θα αποκτήσει βάθος χρόνου πολλών δεκαετιών...

Στις αλλαγές πρέπει να είμαστε ευέλικτοι και να τις κατανοούμε/αντιλαμβανόμαστε γρήγορα. Είναι νόμος της φύσης να επιβιώνουν όσοι προσαρμόζονται στο (γεωπολιτικό) τους περιβάλλον.

Αυτό όμως θα πρέπει να γίνει με ένα βασικό όρο: πως υπάρχουν διαρκή Ελληνικά συμφέροντα...

(ο Σωτήρης Ν. Καμενόπουλος είναι Διδάκτωρ Πολυτεχνείου Κρήτης στη Σχολή Μηχανικών Ορυκτών Πόρων)