Στον αέρα, και πάλι, η υπόγεια αποθήκη αερίου στη Νότια Καβάλα

Στον «πάγο» φαίνεται ότι βάζει η κυβέρνηση, παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις οικονομικών υπουργών, τη μεγάλη επένδυση για τη δημιουργία υποθαλάσσιας αποθήκης φυσικού αερίου στον κόλπο της Καβάλας, στα παλιά κοιτάσματα του Πρίνου.

Η δημιουργία της υποθαλάσσιας αποθήκης, προϋπολογισμού 400 εκατ. ευρώ, αποτελεί πρόταση της Energean Oil & Gas, της εταιρείας που έχει σήμερα την εκμετάλλευση των πετρελαίων του Πρίνου, σε συνεργασία με την Ιταλική Edison. Με δεδομένη μάλιστα τη θέση της, θεωρείται ως υποδομή που συνδυάζεται άριστα, με την ανάπτυξη των σχεδιαζόμενων αγωγών αερίου (Ελληνοιταλικός και South stream), με την πρόθεση της χώρας να έχει ρόλο στην τροφοδοσία της Νοτιονατολικής Ευρώπης, αλλά και με τα νέα δεδομένα που δημιουργούνται μετά την διαφαινόμενη ανακάλυψη αερίου στην Κύπρο.

Η αξιοποίηση των παλιών κοιτασμάτων στη Νότια Καβάλα για την αποθήκευση και διαχείριση φυσικού αερίου περιελήφθη στο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων των 50 δις. ευρώ με το σκεπτικό, όπως δήλωναν κυβερνητικά στελέχη, ότι το δημόσιο θα είχε έσοδα από την παραχώρηση δικαιωμάτων. Με δεδομένο βεβαίως ότι η περιοχή είναι ήδη παραχωρημένη στην kavala Oil, ιδιοκτήτης της οποίας είναι σήμερα η ελληνική εταιρεία Energean Oil & Gas, έμενε να καθοριστούν και να αποτιμηθούν τα δικαιώματα του δημοσίου, και προς τούτο επρόκειτο να προσληφθούν σύμβουλοι.

Ωστόσο, όπως προκύπτει από τις προσκλήσεις εκδήλωσης ενδιαφέροντος, που έδωσε στη δημοσιότητα το υπουργείο Οικονομικών και αφορούν στην πρόσληψη νομικών και τεχνικών συμβούλων για το εν λόγω έργο, ο χρονικός ορίζοντας παροχής των υπηρεσιών της νομικής υποστήριξης είναι διετής ή μέχρι να ολοκληρωθεί το project. Αντίστοιχα και στην προκήρυξη για τους τεχνικούς συμβούλους αναφέρεται πως θα παρασχεθούν επιπλέον υπηρεσίες από όσους θα επιλεγούν, σε περίπτωση που επιλεχθεί να γίνει διαγωνισμός για την προώθηση της σχετικής επένδυσης.

Φαίνεται δηλαδή ότι το οικονομικό επιτελείο δεν προκρίνει μια διαδικασία ταχείας καταγραφής του νομικού και θεσμικού πλαισίου, των τεχνικών παραμέτρων, και της αποτίμησης των δικαιωμάτων του δημοσίου, αλλά προδιαγράφει μια χρονικά «χαλαρή» διαδικασία με όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά, προφανώς επειδή δεν έχει καταλήξει στο τι θέλει να κάνει. Την ίδια στιγμή ωστόσο, αντίστοιχα έργα αποθήκευσης αερίου μελετώνται και σε άλλες χώρες της «γειτονιάς» μας, όπως η Τουρκία και η Βουλγαρία, και η ταχύτητα με την οποία θα κινηθούν τα πράγματα για την Καβάλα μπορεί να αποτελέσει τον καθοριστικό παράγοντα για την υλοποίηση του project ή όχι.

Τα δικαιώματα

Σε κάθε περίπτωση φαίνεται ότι η Διυπουργική Επιτροπή Αποκρατικοποιήσεων δεν λαμβάνει υπόψη πως η «Energean Oil & Gas» διαθέτει αποκλειστικά συμβατικά δικαιώματα εκμετάλλευσης του κοιτάσματος φυσικού αερίου της νότιας Καβάλας που απορρέουν από την παραχώρηση από το ελληνικό δημόσιο.

«Σε όλη την Ευρώπη οι άδειες παραγωγής μετατρέπονται αυτοδίκαια σε άδειες αποθήκευσης φυσικού αερίου, όπως προβλέπεται και από την ελληνική νομοθεσία. Δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε εκ νέου την πυρίτιδα» δηλώνει, μιλώντας στο energypress ο κ. Μαθιός Ρήγας, πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της «Energean Oil & Gas». Ο ίδιος υποστηρίζει ότι το έργο πρέπει να έχει το χαρακτήρα ΑΣΦΑ (Ανεξάρτητο Σύστημα Φυσικού Αερίου) και να το αναλάβει κοινοπραξία ξένων και εγχώριων εταιρειών, με επικεφαλής την Energean Oil & Gas της οποίας οι εγκαταστάσεις είναι απολύτως απαραίτητες για να γίνει το έργο, και η οποία έχει σύμβαση για την εκμετάλλευση της περιοχής μέχρι το 2014. Η σύμβαση μάλιστα επεκτείνεται αυτοδίκαια για όσο διάστημα συνεχίζεται η παραγωγή. Αυτό σημαίνει, σύμφωνα πάντα με τον κ. Ρήγα, μερικά χρόνια ακόμα εκμετάλλευσης, καθώς η εταιρεία έχει ζητήσει άδεια για νέα γεώτρηση που θα της επιτρέψει, εάν το θελήσει, να «βγάλει» όλο το αέριο. Όπως εξηγεί ο κ. Ρήγας, σήμερα η Energean Oil & Gas κάνει συντηρητική διαχείριση των 150 εκατ. κυβικών μέτρων φυσικού αερίου που υπάρχουν ακόμη στο κοίτασμα, δεδομένου ότι το αέριο αυτό είναι απαραίτητο για να λειτουργήσουν οι αποθήκες. «Εάν η κυβέρνηση, δεν καταλήξει σε μοντέλο που να μας δίνει τη δυνατότητα και τη σιγουριά να επενδύσουμε στη χώρα μας, τότε θα προχωρήσουμε στην άντληση όλου του αερίου, όπως έχουμε δικαίωμα» δηλώνει χαρακτηριστικά ο κ. Μαθιός Ρήγας. Μια τέτοια κίνηση βέβαια θα «τίναζε στον αέρα» κάθε πιθανότητα πραγματοποίησης του έργου, ανεξάρτητα από το ποιος θα ήταν ο ιδιοκτήτης του.

Το νέο επεισόδιο στο σχετικό σίριαλ έχει δημιουργήσει κλίμα ανησυχίας στους εργαζόμενους της “Kavala Oil”, καθώς οι νέες επενδύσεις αποτελούν στην πραγματικότητα τη μόνη δυνατότητα διατήρησης των θέσεων εργασίας τις οποίες κράτησαν οι εργαζόμενοι «με νύχια και με δόντια» την κρίσιμη περίοδο των ιδιοκτησιακών, χρηματιστηριακών και επιχειρηματικών αναταράξεων των προηγούμενων χρόνων.

Το σχέδιο

Πρέπει να σημειωθεί ότι και στην πρόταση της Energean Oil & Gas σημαντικό μέρος της χωρητικότητας των αποθηκών προβλέπεται ότι θα είναι υπό τον έλεγχο του δημοσίου για να εξασφαλίζει τα στρατηγικά αποθέματα της χώρας, ενώ η υπόλοιπη χωρητικότητα θα είναι στη διάθεση όλων των εμπορικών εταιρειών (ΔΕΠΑ και ιδιωτικοί ξένοι και εγχώριοι όμιλοι, ακόμη και για εισαγωγές lng, που όμως θα πρέπει πρώτα να αεριοποιηθούν στη Ρεβυθούσα) που έχουν ανάγκη αποθήκευσης αερίου. «Έχουμε το πλεονέκτημα να μην είμαστε οι ίδιοι παίκτες στην εμπορία του φυσικού αερίου και αυτό λύνει πολλά προβλήματα» υποστηρίζει ο κ. Ρήγας.

Το «επίδικο» σχέδιο της εταιρείας προβλέπει την αξιοποίηση μιας φυσικής αποθήκης φυσικού αερίου, από το πεδίο της Νότιας Καβάλας, όπου ήδη βρίσκονται εγκατεστημένες οι απαραίτητες υποδομές (πλατφόρμες, αγωγοί κλπ) και απλά δε χρησιμοποιούνται. Η χωρητικότητα θα φτάνει στο 1 δις κυβικά μέτρα φυσικού αερίου, δηλαδή ποσότητα 30% μεγαλύτερη από το αζέρικο αέριο που φθάνει σήμερα στη χώρα μας ετησίως και περίπου το 1/3 του ετήσιου συμβολαίου που έχει η ΔΕΠΑ με τη Gazprom.

Το πεδίο της Νότιας Καβάλας όπου θα δημιουργηθούν οι αποθήκες έχει παράξει τα τελευταία 30 χρόνια 1 δις κυβικά μέτρα φυσικού αερίου. Το project μπορεί να τροφοδοτήσει το εθνικό σύστημα φυσικού αερίου έως 4 εκατ. κυβικά μέτρα ημερησίως, ποσότητα που μεταφράζεται στο 40% των αναγκών της χώρας σε φυσικό αέριο για περίοδο 90 ημερών.