Στα σκαριά μια «δευτερογενής αγορά» με τις merchant μπαταρίες που θα λάβουν ΟΠΣ με την πρόσκληση του ΥΠΕΝ – Ποιοί πουλάνε, ποιοί αγοράζουν και γιατί

Αντικείμενο εν δυνάμει deals συνιστούν εν τη γενέσει τους οι merchant μπαταρίες που αναμένεται να προκριθούν προς υλοποίηση μέσω της πρόσκλησης του ΥΠΕΝ με αγοραστές να εμφανίζονται funds, μεγάλοι ξένοι και εγχώριοι παίκτες και πωλητές μικρομεσαίοι επενδυτές που δυσκολεύονται έως και αδυνατούν να προχωρήσουν στην υλοποίηση των έργων.

Ειδικότερα, όπως επισημαίνουν αρμόδιες πηγές της αγοράς με γνώση του θέματος, ήδη καταγράφονται ορισμένες πρώτες κρούσεις με όλα τα «σημάδια» να δείχνουν ότι θα επιταχυνθούν μόλις καταλήξει η τελική λίστα των δικαιούχων με τα έργα που θα αποκτήσουν μια θέση στο δίκτυο διανομής όπου και επικεντρώνει η σχετική συζήτηση, χωρίς βέβαια να τίθενται «εκτός κάδρου» και τα αντίστοιχα έργα αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας που θα συνδεθούν στο σύστημα μεταφοράς του ΑΔΜΗΕ.

Το ενδιαφέρον για αγορά asset μπαταριών εντοπίζεται κύρια, όπως επισημαίνουν αρμόδιες πηγές, σε περιπτώσεις ξένων εταιρειών που επέλεξαν αρχικά να μείνουν εκτός της πρόσκλησης λόγω της όλης αβεβαιότητας τόσο ως προς την διαδικασία όσο και ως προς την σχετική γραφειοκρατία που με την σειρά της μεταφράζεται σε κόστος, για να διεκδικήσουν σε «δεύτερο χρόνο» μια θέση στην αγορά αποθήκευσης, αγοράζοντας ώριμα έργα που θα βγουν στο σφυρί σε συνέχεια της αδυναμίας σειράς επενδυτών να προχωρήσουν στην υλοποίησή τους τόσο λόγω του κόστους όσο και άλλων παραγόντων.

Οι δυσκολίες για τους μικρομεσαίους

Στο μέτωπο των πωλητών, που κατά βάση πρόκειται για μικρομεσαίους επενδυτές, τα νέα της αγοράς, όπως επισημαίνουν πηγές της αγοράς, είναι επαρκώς «προβληματικά» για να εξετάσουν την επιλογή της πώλησης του asset με το βασικό πρόβλημα να εντοπίζεται στο θέμα της χρηματοδότησης.

Αναλυτικότερα, όπως σχολιάζουν οι ίδιες πηγές, το ύψος της εγγυητικής επιστολής που έχει επιβληθεί στο πλαίσιο των προδιαγραφών της πρόσκλησης με 200.000 ευρώ/MW για μπαταρίες που θα συνδεθούν στο δίκτυο του ΑΔΜΗΕ και 50.000 ευρώ/MW για εκείνες στο δίκτυο του ΑΔΜΗΕ καθίσταται δύσκολα διαχειρήσιμο με την «άσκηση» να βγαίνει «εκτός ορίων» αν προσμετρήσουμε το κόστος διατήρησης της εν λόγω εγγυητικής επιστολής.

Στην περίπτωση ενός μικρομεσαίου επενδυτή, τα «μείον» της εξίσωσης αφορούν από την μία στις υψηλότερες απαιτήσεις της τράπεζας σε δεσμευμένα κεφάλαια (cash collateral) προκειμένου να χορηγήσει την εγγυητική επιστολή και από την άλλη στο επιτόκιο που συνοδεύει αυτή, με τα σχετικά «νούμερα» να παίζουν στο 1 με 1,5%, πράγμα που σημαίνει αρχικά τουλάχιστον διαθέσιμα κεφάλαια 50 εκατ. ευρώ για ένα έργο 50 MW συν τους τόκους.

Η εικόνα είναι εύλογα διαφορετική στη περίπτωση μεγαλύτερων παικτών της αγοράς που διατηρούν ενεργές πιστωτικές γραμμές στις τράπεζες της χώρας, εμφανίζοντας μεγαλύτερη ευελιξία στα πλαίσια ενός συνολικότερου χαρτοφυλακίου να αντισταθμίσουν το όποιο ρίσκο της επένδυσης, καταλήγοντας να λάβουν ανάλογα επιτόκια για εγγυητικές στα επίπεδα των 0,6% και 0,9%, πράγμα που εύλογα διαμορφώνει διαφορετικούς όρους και προϋποθέσεις για την υλοποίηση της επένδυσης.

Από εκεί και πέρα, η υποχρέωση υλοποίησης του έργου εντός 18 μηνών από την λήψη όρων σύνδεσης σε συνδυασμό με το υψηλότερο πλέον κόστος κατασκευής λόγω του πολέμου αναδεικνύει κατά περιπτώσεις σε συμφέρουσα επιλογή την πώληση του asset που σημειωτέον δεν συνιστά ένα απλό «χαρτί» παρά ένα project με Οριστικές Προσφορές Σύνδεσης και αδειοδοτική πριμοδότηση μέσω της πρόσκλησης του ΥΠΕΝ.  

Αξίζει να σημειωθεί, όπως έχει γράψει το energypress, ότι η αυστηροποίηση του πλαισίου εκ μέρους των τραπεζών εκκινεί από την αβεβαιότητα που συνοδεύει την προοπτική εσόδων των μπαταριών και δη των αμιγώς εμπορικών έργων, γεγονός που ενδέχεται να αποβεί μοιραίο σε περιπτώσεις επενδυτών που αδυνατούν να προσκομίσουν άλλα «εχέγγυα» στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για να αντισταθμίσουν τα σχετικά ρίσκα της μπαταρίας.

Την ίδια στιγμή, όπως διευκρινίζουν οι ίδιες πηγές, δεν πρόκειται για άσκηση «ευθείας γραμμής» μιας και εν γένει οι τράπεζες διατηρούν προς ώρας επιφυλάξεις ως προς την χρηματοδότηση εμπορικών έργων αποθήκευσης ενέργειας με τις όποιες αναστολές να απομειώνονται μεν στην περίπτωση «ευμεγέθων» επιχειρηματικών χαρτοφυλακίων, να παραμένουν δε στο τραπέζι.

Οι δύο «αναγνώσεις» για το όριο αντισυγκέντρωσης

Ένα πρόσθετο «τροχοπέδη» που δύναται να αναχαιτίσει την μαζική απορρόφηση των προς πώληση έργων από μεγάλα χαρτοφυλάκια αφορά στο όριο αντισυγκέντρωσης που συμπεριλαμβάνεται ως διάταξη στο υπό διαβούλευση νομοσχέδιο προκειμένου να αποκτήσει και την ανάλογη νομική θωράκιση που συνεπάγεται το άρθρο νόμου έναντι ρύθμισης σε Υπουργική Απόφαση.

Χρειάζεται να σημειωθεί ότι το όριο αντισυγκέντρωσης των 500 MW έργων αποθήκευσης επί του συνολικού χαρτοφυλακίου ενός Ομίλου, συνυπολογίζοντας συνδεδεμένες εταιρείες, συμμετοχές κλπ, διατηρεί δύο αναγνώσεις με την μία να αφορά σε «τροχοπέδη» για την συγκέντρωση της αγοράς αποθήκευσης σε λίγα χέρια και την άλλη σε κίνδυνο «να βρωμίσει η αγορά με ΟΠΣ χωρίς τα έργα να υλοποιούνται», όπως αναφέρθηκε χαρακτηριστικά, σε συνέχεια της παραπάνω κατάστασης με τις δυσκολίες μιας μερίδας επενδυτών, που έλαβαν μέρος στην πρόσκληση, να προχωρήσουν έγκαιρα στην πραγμάτωση των έργων.

Το διάταξη για το όριο αντισυγκέντρωσης στο υπό διαβούλευση νομοσχέδιο του ΥΠΕΝ:

Άρθρο 58

Εφαρμογή ανώτατου ορίου σε κυριότητα και εκπροσώπηση Σταθμών Αποθήκευσης Ηλεκτρικής Ενέργειας – Τροποποίηση άρθρου 11Δ ν. 4685/2020

Στο άρθρο 11Δ του ν. 4685/2020 (Α΄ 92), περί προώθησης εγκατάστασης σταθμών αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας, προστίθεται παρ. 8 ως εξής:

«8. Τίθεται ανώτατο όριο συνολικής μέγιστης ισχύος έγχυσης των Σ.Α.Η.Ε. τεχνολογίας συσσωρευτών για τους οποίους χορηγούνται Οριστικές Προσφορές Σύνδεσης ή εκπροσωπούνται στις αγορές ηλεκτρικής ενέργειας, είτε ως μεμονωμένοι Σ.Α.Η.Ε. είτε ως Σ.Α.Η.Ε. που συνδυάζονται με σταθμούς ΑΠΕ, εξαιρουμένων των σταθμών της παρ. 11Α του άρθρου 10, ανά φυσικό ή νομικό πρόσωπο, ή του Ομίλου στον οποίο ανήκει το νομικό πρόσωπο, συμπεριλαμβανομένων επιχειρήσεων συνδεδεμένων ή συνεργαζόμενων άμεσα ή έμμεσα με αυτό, είτε σχετικά με τη νομή ή κατοχή είτε με άλλη συμφωνία εκχώρησης μέρους των εσόδων του έργου από τη δραστηριοποίησή του στην αγορά με τον κάτοχο του Σ.Α.Η.Ε. ή εκπροσώπησής του στην αγορά, τα πεντακόσια μεγαβάτ (500 MW), έως και το έτος 2029.».