Η Θάτσερ, οι ανθρακωρύχοι και οι υπάλληλοι της ΑΗΚ

Στη στάση της Θάτσερ παραπέμπει ο Χρίστος Ανδρέου, από την Αγία Φύλα, σε σχέση με το θέμα της ΑΗΚ.

Η πιθανότητα απεργίας των υπαλλήλων της ΑΗΚ λόγω διαφωνιών με την κυβέρνηση, μου θυμίζει την περίοδο Θάτσερ στην Αγγλία τη δεκαετία του 1970. Ήταν η εποχή όπου οι ανθρακωρύχοι κρατούσαν τη χώρα όμηρο κάθε χειμώνα με τις απεργίες, λόγω του γεγονότος ότι το κάρβουνο αποτελούσε την κύρια πηγή ηλεκτρικής ενέργειας. Κατάντησε οι απολαβές τους να ήσαν οι πλέον ζηλευτές.

Η δυναμική Θάτσερ ανέλαβε δράση μετατρέποντας όλους τους ηλεκτροπαραγωγούς σταθμούς της χώρας ώστε να λειτουργούν είτε με κάρβουνο είτε με πετρέλαιο. Δημιούργησε αποθέματα πετρελαίου για ολόκληρο τον χειμώνα και όταν άρχισαν οι απεργίες, η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας παρέμενε σταθερή μέχρι την τελική υποχώρηση των απεργών. Με αυτό τον τρόπο η χώρα απαλλάχτηκε από την επαναλαμβανόμενη ομηρία κάθε χειμώνα. Τελικά το δίκτυο διανομής και η παραγωγή χωρίστηκαν σε δύο οντότητες και σήμερα ο Άγγλος καταναλωτής έχει την εκλογή να παίρνει ρεύμα από όποιον του προσφέρει καλύτερη τιμή. Αυτό προσπαθεί να κάνει η κυβέρνηση εδώ, δηλαδή να δώσει πραγματική εκλογή στον καταναλωτή.

Κακά τα ψέματα, αφού είναι σε όλους γνωστό ότι τόσο η ΑΗΚ όσο και η ΣΥΤΑ κατάντησαν να είναι πεδία βολέματος κάθε κόμματος, όπου παιδιά και συγγενείς βρίσκουν δουλειά με βασιλικές απολαβές και δικαιώματα για μια ζωή. Το φαινόμενο να βλέπεις συνεργεία και των δύο οργανισμών όπου 2 εργάζονται και 3 επιβλέπουν, είναι κάτι που όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά. Πληρώναμε το πλέον ακριβό ρεύμα παγκοσμίως προ ολίγων χρόνων, δεν είναι αυτό τρανή απόδειξη των πιο πάνω; Για να είμεθα αντικειμενικοί, αυτοί οι οργανισμοί εξυπηρέτησαν έναν συγκεκριμένο σκοπό στα πρώτα χρόνια της Κυπριακής Δημοκρατίας, τώρα όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει και χρειάζονται αναπροσαρμογή.

(του Χρίστου Ανδρέου, Φιλελεύθερος)