Γ. Παναγιώτου (Volton): Να κινηθούμε στην κατεύθυνση των άλλων ευρωπαϊκών χωρών όσον αφορά τις απώλειες στο δίκτυο διανομής

Την πρόταση να αναλάβει ο ΔΕΔΔΗΕ στο ρυθμιζόμενο έσοδο το κόστος των απωλειών δικτύου, επανέφερε ο Γιώργος Παναγιώτου, Διευθυντής Παραγωγής & Διαχείρισης Ενέργειας, Volton, μιλώντας στο περιθώριο του Power & Gas Forum.

Όπως δήλωσε σχετικά:

"Οι απώλειες δικτύου είναι ένα σημαντικό ζήτημα. Είναι βασική συνιστώσα του κόστους προμήθειας, άρα του τελικού καταναλωτή, ενώ είναι και απρόβλεπτο. Ορίζονται ανά τακτά διαστήματα με απόφαση της ΡΑΑΕΥ κατόπιν μελέτης του ΔΕΔΔΗΕ ονομαστικοί συντελεστές, απωλειών δικτύου, αλλά μετά από κάποιο μεγάλο χρονικό διάστημα που ενσωματώνονται οι καταμετρήσεις και υπάρχει η τελική ακριβής εικόνα για το ποια ήταν η κατανάλωση και πώς τελικά ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας έλειπε από το δίκτυο, προκύπτουν πολύ μεγαλύτερες ποσότητες απωλειών από αυτές που αρχικά εκτιμούνταν. Άρα, υψηλότεροι συντελεστές.

Αυτό συνέβη και με το περίφημο πρώτο εξάμηνο του 2022, που ο κλάδος της προμήθειας το ανέδειξε σημαντικά. Στο ελληνικό δίκτυο διανομής υπάρχουν σημαντικά υψηλότερα, περίπου διπλάσια, επίπεδα απωλειών δικτύου σε σχέση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Και δη των κρατών-μελών. Προφανώς αυτό δείχνει ότι είμαστε σημαντικά λιγότερο αποδοτικοί σε σχέση με το εξωτερικό και υπάρχει μεγάλο περιθώριο βελτίωσης.

Έχουμε και το φαινόμενο που είπα πριν, ότι ορίζονται ονομαστικοί συντελεστές που στη συνέχεια αναιρούνται από την οριστική εκκαθάριση, η οποία γίνεται περίπου 3 χρόνια μετά. Αυτό, λοιπόν, εισάγει δύο ζητήματα. Ένα θέμα, αυτό καθ' αυτό, κόστους. Είναι μεγαλύτερη η επιβάρυνση από όσο θα αναμενόταν και με βάση την ευρωπαϊκή πρακτική. Και ένα δεύτερο ζήτημα είναι ότι δεν μπορεί καν να προβλεφθεί και να εκτιμηθεί, γιατί ο διαχειριστής, που είναι ο καθ' ύλην αρμόδιος για τη διαχείριση του δικτύου, άρα και για τον περιορισμό και τον έλεγχο των απωλειών, συμπεριλαμβανομένων και των περίφημων ρευματοκλοπών, δεν έχει αναλάβει την ευθύνη αυτού του ζητήματος.

Κατά κάποιον τρόπο μετατοπίζεται ένα ρίσκο στους προμηθευτές, οι οποίοι πρέπει να μαντέψουν εκ του προοιμίου πόσες τελικά θα αποδειχθούν ότι ήταν οι απώλειες ανεξάρτητα από το ποια είναι η επίσημη απόφαση με τους συγκεκριμένους συντελεστές.

Εδώ, λοιπόν, η πρόταση που είναι προς την κατεύθυνση πολλών ευρωπαϊκών χωρών, είναι ο διαχειριστής να αναλάβει την ευθύνη αυτού του κόστους, δηλαδή να δεσμεύεται για ένα ποσοστό απωλειών μέχρι το οποίο θα καθαρίζονται οι προμηθευτές και αν τυχόν εκ των υστέρων προκύπτουν μεγαλύτερες ποσότητες απωλειών, να επωμίζεται το βάρος ο διαχειριστής. Αυτή είναι η πρόταση και να υπάρχει και κατάλληλη στοχοθεσία του διαχειριστή, προκειμένου να έχει και το κίνητρο να μειώνει σταδιακά τις απώλειες. Γιατί αν το δούμε και σαν καταναλωτές όλοι μας, προφανώς διαπιστώνουμε ότι πρέπει σύντομα να γίνουν ενέργειες προς την κατεύθυνση μείωσής τους.

Άρα, λοιπόν, η πρόταση είναι ανάληψη του κόστους αυτούς από τον διαχειριστή και συνυπολογισμός του μαζί με τα λοιπά έσοδά του στο ρυθμιζόμενο έσοδό του.