Εντείνονται οι παρασκηνιακές διεργασίες για την επανέναρξη των ερευνών για το καλώδιο - Στο τραπέζι Μητσοτάκη - Νετανιάχου ο GSI και τα ενεργειακά έργα κοινού ενδιαφέροντος

Εντείνονται οι διεργασίες σε διπλωματικό και επιχειρησιακό επίπεδο προκειμένου να επανεκκινήσουν οι έρευνες στα διεθνή ύδατα για τη πόντιση του καλωδίου Ελλάδας - Κύπρου, με τις πληροφορίες να δείχνουν ότι καταβάλλεται προσπάθεια αυτό να γίνει το συντομότερο, χωρίς ωστόσο μέχρι χθες να έχει ακόμη «κλειδώσει» κάτι.

Τα πάντα δείχνουν ότι επικρατεί ένας πυρετός παρασκηνιακών διαβουλεύσεων, τόσο με την ισραηλινή πλευρά, η οποία φέρεται να έχει δώσει διαβεβαιώσεις στην Αθήνα πώς αν χρειαστεί θα μεσολαβήσει για να κινητοποιηθεί ο Λευκός Οίκος, όσο και σε άλλα επίπεδα, όπως με το Παρίσι - τη Μ.Δευτέρα 14 Απριλίου επισκέπτεται την Αθήνα ο γάλλος υπ. Άμυνας Σεμπαστιάν Λεκορνί - χωρίς πάντως για ευνόητους λόγους να διαρρέεται το παραμικρό.

Σε αυτή τη λογική και παρ’ ότι το θέμα απασχόλησε προφανώς τη χθεσινή συνάντηση κορυφής Μητσοτάκη -Νετανιάχου στην Ιερουσαλήμ, όπου φαίνεται να κυριάρχησε η ενίσχυση της διμερούς αμυντικής συνεργασίας, ακριβώς λόγω του ευαίσθητου μομέντουμ στο οποίο βρίσκεται η υπόθεση, επελέγη να μην υπάρξει καμία αναφορά κατά τις κοινές δηλώσεις ή μέσω διαρροών.

Εξαιρώντας το σημείο του ελληνικού ανακοινωθέντος ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, υπογράμμισε «τη σημασία της συνδεσιμότητας και των ενεργειακών έργων κοινού ενδιαφέροντος για τη σταθερότητα στην περιοχή», δεν υπάρχει άλλη αναφορά στο θέμα που να παραπέμπει στoν Great Sea Interconnector, ούτε κάποια διαρροή σε δημοσιεύματα του ισραηλινού Τύπου.

Στο ενημερωτικό σημείωμα για τη συνάντηση, ο μεν Πρωθυπουργός προτάσσει τη στρατηγική σχέση με το Ισραήλ, δίνοντας έμφαση στην «αμυντική μας συνεργασία», ο δε, Μπ. Νετανιάχου κάνει λόγο για τις ευκαιρίες ενίσχυσης της ασφάλειας στη περιοχή και τη διαρκή ενίσχυση των διμερών δεσμών.

Τούτων δοθέντων, το παιχνίδι παίζεται στο παρασκήνιο, με την κυβέρνηση να έχει κανείς σαφές ότι το έργο θα προχωρήσει, όπως έχουν δηλώσει οι υπ. Εξωτερικών και ΠΕΝ, Γ.Γεραπετρίτης και Στ.Παπασταύρου, όχι μόνο γι’ αυτή καθ’ εαυτή τη σημασία του Great Sea Interconnector ως ενεργειακού project. Οσο γιατί γνωρίζει ότι αν οπισθοχωρήσει, θα είναι σαν να αποδέχεται, υπό την απειλή επίδειξης ισχύος στο πεδίο, την αμφισβήτηση του ελληνικού κυριαρχικού δικαιώματος να ασκείται μόνο εντός των χωρικών υδάτων των 6 ναυτικών μιλίων.

Άλλωστε, το τμήμα νότια της Κάσου και της Καρπάθου αποτελεί περιοχή της μερικής οριοθέτησης που έκαναν Ελλάδα και Αίγυπτος το 2020. Στη κυβέρνηση γνωρίζουν καλά ότι στο αρνητικό σενάριο θα είναι σαν η Ελλάδα να διστάζει να ασκήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα στην οριοθετημένη με την Αίγυπτο ΑΟΖ, όπως θα συνέβαινε αν προχωρούσαν οι έρευνες στη γραμμή Κάσου - Καρπάθου. Και σαν η Αθήνα να αποδέχεται έμμεσα τις θέσεις της Άγκυρας περί εγκυρότητας του παράνομου τουρκολυβικού μνημονίου, αφού η επίμαχη περιοχή περνά από σημεία που επικαλύπτουν οι τουρκικές διεκδικήσεις.

Το μομέντουμ και η σύμβαση με τη Nexans

Ενας δεύτερος λόγος που η κυβέρνηση θέλει να επαννεκινήσουν το συντομότερο δυνατό οι έρευνες είναι επειδή θα ήθελε να εκμεταλλευτεί το θετικό μομέντουμ που συνεπάγεται γεωπολιτικά η είσοδος της Chevron, μετά την ExxonMobil, στο παιχνίδι των ελληνικών υδρογονανθράκων. Οχι μόνο για το ενεργειακό στίγμα, όσο γιατί με τη κίνηση του ο αμερικανικός κολοσσός απονομιμοποιεί το τουρκολιβυκό.

Γεωπολιτικά δηλαδή, είναι σημαντικό για την Αθήνα, να δείξει ότι είναι αποφασισμένη να ασκήσει τα δικαιωμάτα της, ειδικά σε μια στιγμή που η Chevron, με τη κίνηση της για τη Κρήτη, δείχνει ότι αγνοεί παντελώς το γεγονός ότι τα δύο μπλοκς βρίσκονται στη λιβυκή πλευρά των περιοχών που επικαλύπτει το παράνομο μνημόνιο. Και προφανώς θα είχε τη σημασία του αν το μήνυμα υπερατλαντικής προέλευσης που εστάλη με τη Chevron, έχει συνέχεια στη περίπτωση του καλωδίου, κάτι που φυσικά μένει να φανεί στη πράξη.

Ενας τρίτος λόγος για τον οποίο ο χρόνος λειτουργεί πιεστικά για την ελληνική πλευρά αφορά το αμιγώς επιχειρηματικό κομμάτι, και τη σύμβαση ύψους 1,4 δισ ευρώ που έχει ο ΑΔΜΗΕ με τη Nexans, η οποία «τρέχει».

Η γαλλική εταιρεία δεν μπορεί να περιμένει επ’ αόριστον τι θα αποφασίσει να κάνει η Αθήνα και πότε. Η παράταση που φέρεται να είχε δώσει η γαλλική εταιρεία εκπνέει. Επομένως το προσωρινό πάγωμα των πληρωμών, που αποφασίστηκε στα τέλη Φλεβάρη (τότε ο ΑΔΜΗΕ έπρεπε να καταβάλει 70 εκατ. ευρώ), δεν μπορεί παρά κάποια στιγμή να τελειώσει. Ένα εργοστάσιο δεν μπορεί να συνεχίζει να κατασκευάζει ένα καλώδιο, χωρίς να αμείβεται, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη σύμβαση.

Σε αυτό το μοτίβο σχεδιάζονται τα επόμενα βήματα από την Αθήνα, χωρίς να διαρρέεται το παραμικρό για το τι συμβαίνει σε επιχειρησιακό επίπεδο, όπως για παράδειγμα αν έχει δοθεί εντολή επιστροφής των ερευνητικών σκαφών στη Κάσο. Στο σενάριο που αξιοποιηθούν τα ίδια πλοία με εκείνα που έκαναν τόσο καιρό τις έρευνες στα ελληνικά και διεθνή ύδατα και όχι διαφορετικά, το μεν NG Worker παραμένει αγκυροβολημενο στο λιμάνι της Μεσίνα στη Σικελία, το δε, Ievoli Relume, βρίσκεται στην Ολλανδία.

Εδώ και πάνω πάντως από μήνα συζητείται σε επίπεδο υπ. Εθνικής Άμυνας ο ρόλος που θα αναλάβει το Πολεμικό Ναυτικό με πλοία που θα συνοδεύουν τα ερευνητικά σκάφη, ενώ μένει να φανεί και αν η Γαλλία, που αποτελεί σημαντικό στρατηγικό εταίρο της χώρας, έχει συμφωνήσει, όπως λέγεται, να έχει μια διακριτική στρατιωτική παρουσία στην ευρύτερη περιοχή ή ακόμη και να διεξάγει από κοινού με την Ελλάδα κάποια κοινή άσκηση στα διεθνή ύδατα κατά την επίμαχη περίοδο.