Η ανεύθυνη πολιτικοποίηση του φυσικού αερίου και οι φαντασιώσεις
Από την ημέρα που η Κύπρος βρέθηκε στον παγκόσμια ενεργειακό χάρτη, όταν δηλαδή η αμερικανική εταιρεία Noble ανακάλυψε σημαντικά αποθέματα φυσικού αερίου στο οικόπεδο 12, η κυπριακή πολιτική ηγεσία, κοινή γνώμη, αλλά και τα ΜΜΕ, έσπευσαν να πολιτικοποιήσουν το θέμα, με τρόπο ανούσιο και μη εμπεριστατωμένο. Σε αυτό το κείμενο θα επιχειρήσουμε να βάλουμε κάποια πράγματα στη σωστή τους διάσταση.
Καταρχήν, ακόμα και στο θέμα των ενεργειακών, μεταξύ των πολιτικών κομμάτων επικράτησαν δύο σχολές σκέψεις, όπως σημειώνουν έγκυροι αναλυτές.
Αυτοί που θεώρησαν το φυσικό αέριο ως σημαντικό πυλώνα στην προσπάθεια επίλυσης του κυπριακού καθώς θεωρούν ότι επιτέλους δίνουμε ένα σημαντικό κίνητρο στην Τουρκία.
Αυτοί που θεώρησαν το φυσικό αέριο ως ένα άσσο στο μανίκι για ανάπτυξη ισχύος για την Κυπριακή Δημοκρατία
Η ουσία είναι μία. Ότι βιαστήκαμε. Για ακόμα μια φορά, πέσαμε θύματα του ενθουσιασμού αλλά και του λαϊκισμού. Το ελαφρυντικό είναι ότι πρόκειται για ένα αντικείμενο το οποίο δεν γνωρίζαμε και ούτε υπήρχε επαρκής τεχνογνωσία για να το διαχειριστούμε. Εκ του αποτελέσματος, οι ουσιαστικοί χειρισμοί δεν μπορούν να κριθούν κακοί. Σήμερα η Κύπρος έχει πιστοποιημένα αποθέματα ΦΑ, και ήδη βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις για την αξιοποίηση τους.
Εκεί που εντοπίζεται όμως το πρόβλημα, είναι η πολιτικοποίηση του ζητήματος. Και εξηγούμε:
Σε ότι αφορά την πρώτη σχολή σκέψης, πώς γίνεται να μιλά για ισχυρό κίνητρο προς την Τουρκία, όταν ουσιαστικά τα αποθέματα που έχουμε ανακαλύψει στο οικόπεδο 12, αντιστοιχούν με λιγότερο από το 5% των συνολικών αναγκών της Τουρκίας σε φυσικό αέριο. Εάν λοιπόν πιστεύει κανείς ότι η Τουρκία ενδιαφέρεται τόσο πολύ για το φυσικό αέριο της Κύπρου, τότε ζει σε άλλο κόσμο. Η Τουρκία ενδιαφέρεται να ελέγξει τον χώρο της Ανατολικής Μεσογείου και αυτό είναι διατυπωμένο, χιλιοειπωμένο και ξεκάθαρο. Αυτό μπορεί να το επιτύχει με τον απόλυτο έλεγχο της Κύπρου. Μέσω αυτού του ελέγχου θα διευκολυνθεί και ο στόχος της Άγκυρας να προχωρήσει σε ουσιαστικές συμφωνίες για δημιουργία αγωγού μεταφοράς ΦΑ από όλες τις παραγωγικές χώρες της περιοχής. Συνεπώς δεν είναι το φυσικό αέριο που τους ενδιαφέρει. Επιπλέον όσοι ισχυρίζονται ότι ανήκουν στην «ρεαλιστική σχολή σκέψης», και θεωρούν ότι το λιγοστό φυσικό αέριο που βρήκαμε, είναι ικανό να ανατρέψει δεδομένα στο κυπριακό, επίσης ζουν σε ένα ρομαντικό κόσμο...
Τώρα σε ότι αφορά τη δεύτερη σχολή σκέψης, η οποία υποστηρίζει ότι το φυσικό αέριο έχει αναβαθμίσει τον γεωστρατηγικό ρόλο της Κύπρου, αυτό ισχύει σε κάποιο βαθμό και πάντα υπό προϋποθέσεις. Μπορεί να καταστεί ισχυρό χαρτί, εάν και εφόσον τύχει ορθής διαχείρισης και εάν και εφόσον είναι σε επαρκείς ποσότητες. Σε αυτό το στάδιο θα πρέπει να κρατάμε μικρό καλάθι. Δεν γίναμε υπερδύναμη από την μια μέρα στην άλλη.
Ας αναλογιστούν όλοι λοιπόν, ότι θα πρέπει να είμαστε σοβαροί, προσγειωμένοι, να εργαστούμε αθόρυβα, με προσήλωση, ξεκάθαρους στόχους, να έχουμε τα απαραίτητα αντανακλαστικά, καθώς η σύντομη εμπειρία μας στον τομέα αυτό, απέδειξε ότι οι ανατροπές και οι εξελίξεις είναι συνεχείς.
Καλό θα ήταν να βάλουμε τέρμα και στις συνομωσιολογία . Το μοναδικό παιχνίδι που παίζουν οι πετρελαϊκοί οργανισμοί, είναι αυτό του οικονομικού τους συμφέροντος και τίποτα άλλο…
* του Νικόλα Ζαννέττου είναι δημοσιογράφος στο Sigmalive
(sigmalive.com)