Πόσο χαμηλά θα πέσει το πετρέλαιο; (II)

Πριν από μερικές μέρες στο άρθρο με τίτλο "Πόσο χαμηλά θα πέσει το πετρέλαιο;" σας είπα ότι ο πάτος θα είναι κοντά όταν θα διαβάσουμε για αναφορές ότι μεγάλα πετρελαιοφόρα μισθώνονται όχι για μεταφορά, αλλά για αποθήκευση πετρελαίου.

Η σκέψη μου ήταν η εξής:

Όταν φτάσει η αγορά να αποθηκεύει πετρέλαιο σε πλωτές δεξαμενές και σε μεγάλα πετρελαιοφόρα πλοία, σημαίνει (για έμενα τουλάχιστον) ότι δεν αναμένει την τιμή του πετρελαίου να υποχωρήσει πολύ χαμηλότερα, και δέχεται να το αγοράσει στις τωρινές τιμές, προσδοκώντας να το πουλήσει πολύ υψηλότερα στο μέλλον, παρόλο το κόστος του να το έχει αποθηκευμένο.

Δεν πρόλαβα να το πω αγαπητέ αναγνώστη, διαβάζουμε τώρα στο Bloomberg ότι υπάρχουν 83 μεγάλα πετρελαιοφόρα που κατευθύνονται προς την Κίνα (στοιχεία από την IHM Maritime), που έχουν την δυνατότητα να μεταφέρουν 166 εκατομμυριάκια βαρέλια αργού, που είναι ο μεγαλύτερος αριθμός που έχει παρατηρηθεί από το 2011, όταν άρχισαν να συλλέγονται στοιχεία.

Επίσης, το κόστος μίσθωσης πλοίων (πετρελαιοφόρα) είναι στα υψηλότερα επίπεδα 5 ετών σύμφωνα με στοιχεία από το Αγγλικό Baltic Exchange. Το μίσθωμα για tankers από την Μέση Ανατολή προς την Ασία σκαρφάλωσε στα $83,605 ημερησίως, που είναι το υψηλότερο που έχει παρατηρηθεί από τον Ιανουάριο του 2010.

Το ερώτημα είναι, σύμφωνα με την θεωρία μου περί πάτου, έφτασε η ώρα να πούμε ότι οι τιμές στο αργό έφτασαν τα κατώτατα όριά τους;

Δύσκολο να το πει κανείς, αλλά δεν νομίζω.

Καταρχάς αυτή η κινητοποίηση σε επίπεδο μεγάλων πλοίων οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στο ότι έχουμε ενδείξεις ότι η Κίνα, λόγω του ότι το πετρέλαιο είναι σε έκπτωση, αυξάνει τα στρατηγικά της αποθέματα.

Ναι μεν αυτό θα μειώσει κάπως το μπόσικο της υπερπαραγωγής, αλλά ακόμα και η Κίνα έχει κάποια όρια. Σύμφωνα με τον Amrita Sen, της Energy Aspects Ltd. από το Λονδίνο, η Κίνα μπορεί να αυξήσει τα στρατηγικά της αποθέματα και πάνω από τα 100 εκατομμύρια βαρέλια (από περίπου 50 εκατομμύρια σήμερα), αλλά κάτι τέτοιο είναι συνάρτηση του πόσο γρήγορα μπορεί να φτιάξει τις ανάλογες δεξαμενές. Επίσης, η παγκόσμια παραγωγή είναι περίπου 90 εκατομμύρια βαρέλια την ήμερα. Στο σύνολο 50 εκατομμύρια δεν είναι και τόσο πολλά.

Δεύτερον, προς το παρόν έχουμε μόνο ενδείξεις από την Κίνα. Άλλες φόρες βλέπαμε ενδείξεις παντού, ακόμα και αποθήκευση στις ΗΠΑ. Όποτε κι αν γίνει αυτό που νομίζω θα γίνει, θα πρέπει να δούμε πολλές ακόμα αναφορές για αποθήκευση πετρελαίου σε tankers στο Bloomberg.

Τρίτον, η Σαουδική Αραβία έχει βάλει σκοπό να κλείσει πολλές από τις μικρές παραγωγικές μονάδες που παράγουν πετρέλαιο από σχιστόλιθο. Όπως έχω ξαναπεί, είναι προετοιμασμένη για χαμηλές τιμές έως και δυο χρόνια. Υπό αυτή την έννοια, ακόμα είμαστε στην αρχή αυτού του πολέμου και θα χρειαστεί αρκετός καιρός ακόμα, αν θέλει η Σαουδική Αραβία να πετύχει αυτό το σκοπό.

Το αν οι τιμές θα σταθεροποιηθούν εδώ ή θα πάνε ακόμα πιο κάτω είναι δύσκολο να το πεις κανείς. Αυτό όμως που είναι σίγουρο, είναι ότι η υπερπαραγωγή δεν θα μειωθεί σύντομα, άσχετα αν η Κίνα απορροφήσει λίγο τα μπόσικα βραχυπρόθεσμα.

Η κατάληξη είναι ότι για να δούμε πάτο στο πετρέλαιο θα πρέπει να μειωθεί η παραγωγή αργού, είτε με τον τρόπο που έχει επιλέξει η Σαουδική Αραβία ή αλλιώς. Η Κίνα θα απορροφήσει μεν ένα μέρος αυτής της προσφοράς, αλλά δε νομίζω να είναι αρκετό για να πούμε ότι, at the margin, οι τιμές θα σταθεροποιηθούν στα σημερινά επίπεδα (αν και θα μπορούσε να γίνει και αυτό).

Σε κάθε περίπτωση, θα χρειαστεί να δούμε πολύ περισσότερες από αυτές τις αναφορές για αποθήκευση αργού σε πετρελαιοφόρα στο Bloomberg, ή χειροπιαστές αποδείξεις ότι μειώνεται η υπερπροσφορά, πριν αισθανθώ λίγο πιο σίγουρος για τον οριστικό πάτο.

(capital.gr)