Οικολόγοι Πράσινοι: Απαραίτητη μια παγκόσμια συμφωνία για το κλίμα

Η Συνδιάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα που ξεκινά σήμερα στη Βαρσοβία δεν μπορεί να αποτελέσει άλλη μια αποτυχία ή καθυστέρηση στην πορεία για μια νέα παγκόσμια συμφωνία, τονίζουν οι Οικολόγοι Πράσινοι σε σημερινή τους ανακοίνωση.

Σημειώνουν επίσης:

"Η Συνδιάσκεψη έρχεται 4 χρόνια μετά το ναυάγιο της Κοπεγχάγης αλλά και λίγους μήνες μετά την έκθεση-συναγερμό του Διακυβερνητικού Πάνελ για την κλιματική αλλαγή. Η έκθεση αυτή για πρώτη φορά εκτίμησε το απόθεμα εκπομπώνCO2 που η ανθρωπότητα έχει στη διάθεσή της προκειμένου να ελπίζει με σημαντική πιθανότητα πως θα αποφύγει την αποσταθεροποίηση του παγκόσμιου κλίματος.

Αποτελεί τραγική σύμπτωση το ότι τις μέρες αυτές είχαμε και την τρομακτική καταστροφή στις Φιλιππίνες από τυφώνα τη στιγμή που οι επιστήμονες θεωρούν πιθανόν να ενταθούν τέτοια φαινόμενα όσο θερμαίνεται η επιφάνεια των ωκεανών.

Μια νέα συμφωνία δεν είναι βέβαια στην ατζέντα της Συνδιάσκεψης. Η επιτυχία της όμως θα κριθεί από το κατά πόσον θα καταφέρει να στρώσει ουσιαστικά και αποτελεσματικά το δρόμο για τις δύο επόμενες κρίσιμες Συνδιασκέψεις, στη Λίμα το 2014 και στο Παρίσι το 2015 οπότε και λήγει η προθεσμία για την υιοθέτηση της νέας παγκόσμιας συμφωνίας για το κλίμα.

Στην πορεία αυτή, τέσσερις είναι οι κρίσιμες παράμετροι:

- Οι προτάσεις μείωσης εκπομπών κάθε χώρας να κατατεθούν έγκαιρα, ήδη από το 2014, και να έχουν κοινή βάση αναφοράς ώστε να υπάρχει ουσιαστικό περιθώριο διαπραγματεύσεων και να αποφευχθεί το προηγούμενο της Κοπεγχάγης όπου μη συγκρίσιμες –και βέβαια μη δεσμευτικές- προτάσεις κρατών κατατέθηκαν την τελευταία στιγμή.

- Οι μειώσεις εκπομπών να είναι συμβατές με το «απόθεμα εκπομπών» που σύμφωνα με τοIPCCέχουμε στη διάθεσή μας μέχρι τα τέλη του αιώνα

- Ο επιμερισμός των μειώσεων εκπομπών για κάθε χώρα να γίνει με γνώμονα την παγκόσμια δικαιοσύνη, λαμβάνοντας υπόψη και τις σωρευτικές ιστορικές εκπομπές τουλάχιστον από το 1990 και μετά.

- Οι πλούσιες χώρες να ξεκινήσουν τη χρηματοδότηση προς τις φτωχότερες για προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή ύψους 100 δις ετησίως που είχαν υποσχεθεί στην Κοπεγχάγη.

Στην παγκόσμια προσπάθεια για την προστασία του κλίματος, η ΕΕ πρέπει να ξαναβρεί την ηγετική της θέση και να αποδείξει την αποφασιστικότητά της δεσμευόμενη σε μειώσεις τουλάχιστον 50% το 2030.

Η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει δείξει ότι διαπιστώνει ή παίρνει στα σοβαρά τις υποχρεώσεις που θα κληθεί να αναλάβει. Οι αναπτυξιακές και ενεργειακές της επιλογές (νέες μονάδες λιγνίτη και μαζούτ, εξορύξεις υδρογονανθράκων, νέοι αυτοκινητόδρομοι) περισσότερο ταιριάζουν στις δεκαετίες του 50 και 60 παρά στον 21^οαιώνα και τις προκλήσεις του. Δυστυχώς το ίδιο έλλειμμα βιωσιμότητας χαρακτηρίζει τις αναπτυξιακές προτάσεις όλων των κομμάτων.

Η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής δεν είναι μια πολυτέλεια ούτε ένα κόστος για την κοινωνία μας. Αντίθετα, το κόστος της αποσταθεροποίησης του κλίματος θα είναι για τη χώρα μας μεγαλύτερο από το χρέος που ήδη μας έχει στραγγαλίσει. Η στροφή προς ένα άλλο μοντέλο βιώσιμης ευημερίας όχι μόνο θα ανταποκριθεί στις διεθνείς ευθύνες μας αλλά και θα αποτελεί τον καταλύτη για μια βιώσιμη έξοδο από την κρίση με ενεργειακή ανεξαρτησία, αξιοπρεπείς τοπικές θέσεις εργασίας, προστασία της δημοσίας υγείας, ανθρώπινες πόλεις, τόνωση της μικρής, κοινωνικής και καινοτόμου επιχειρηματικότητας."