Ο λαϊκισμός και το δίκτυο

Οι καταστροφικές πυρκαγιές του τελευταίου μήνα φέρνουν και πάλι στο προσκήνιο την απειλή για το δίκτυο ηλεκτρισμού που συνιστά η κλιματική αλλαγή.

Ασχέτως του ποιος φταίει στην κάθε περίπτωση (ο διαχειριστής, οι ιδιώτες ή η ανωτέρα βία), το μεγαλύτερο πρόβλημά μας δεν είναι η απόδοση των ευθυνών, αλλά να προλάβουμε την καταστροφή εξ αρχής.

Εκεί ακριβώς είναι που ο μέσος πολίτης δυσκολεύεται πολύ να κάνει ένα βασικό συσχετισμό: Ότι για να μην παίρνει φωτιά το δάσος, εκτός από οργάνωση χρειάζονται και χρήματα. Το δίκτυο κατασκευάστηκε με άλλες παραδοχές που δεν ισχύουν πλέον. Η αντικατάσταση των υπέργειων γραμμών με υπόγειες δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη και στοιχίζει ακριβά.

Έτσι, δεν μπορούμε από τη μια να παραπονιόμαστε για τις ρυθμιζόμενες χρεώσεις και από την άλλη να θέλουμε επαρκή προστασία από τις πυρκαγιές.

Σε αυτό ακριβώς το σημείο είναι που επεμβαίνει ο λαϊκισμός, καθώς αποτρέπει τον πολίτη από το συνειρμό ότι ένα συν ένα κάνουν δύο. Δημιουργεί ένα νοητικό διαχωρισμό που μπορεί να ικανοποιεί τον ψυχισμό μας και να κερδίζει likes, αλλά τελικά μας βγάζει χαμένους.