Οι ρυθμιστικές εκκρεμότητες κρατούν στον «πάγο» τον κλάδο του βιομεθανίου – Οι βασικές «συστάσεις» της αγοράς προς το ΥΠΕΝ για να «γυρίσει ο τροχός»

Παγιδευμένο στην «ατέλεια» του ρυθμιστικού πλαισίου σχετικά με την αγορά βιομεθανίου παραμένει το επενδυτικό ενδιαφέρον στον κλάδο με τις «προθέσεις» ωστόσο, εκ μέρους της αγοράς να εμφανίζουν ιδιαίτερα θετικό πρόσημο.

Τα παραπάνω υπογραμμίζουν στελέχη του κλάδου στο energypress, με το κύριο πρόβλημα να εντοπίζεται στην πολύμηνη καθυστέρηση ως προς την μεταφορά της αναθεωρημένης ευρωπαϊκής οδηγίας για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, γνωστή ως RED III (EU/2023/2413) στην εθνική έννομη τάξη.

Η εν λόγω οδηγία προβλέπει σαφείς κατευθύνσεις ως προς το βιομεθάνιο με βασική «συνισταμένη» να αποτελεί η ανάγκη επιτάχυνσης των έργων βιομεθανίου ως συστατικό μέρος του «πράσινου» μίγματος στην προσπάθεια επίτευξης του στόχου 42.5% ΑΠΕ μέχρι το 2030.

Σε αυτή την κατεύθυνση, όπως επισημαίνουν πηγές με γνώση του θέματος, η ευρωπαϊκή οδηγία δίνει σαφή προτεραιότητα στην αξιοποίηση αποβλήτων ως πρώτη ύλη για την παραγωγή βιομεθανίου με την κάθε χώρα να καλείται να προσαρμόσει το είδος των αποβλήτων στη δική της πραγματικότητα.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, η σχετική λίστα περιλαμβάνει την κοπριά, το τυρόγαλο, τον κατσίγαρο και τα ενσιρώματα με την προσοχή να εστιάζει στην περίπτωση της κοπριάς ειδικά αν επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις που θέλουν το επικείμενο σχήμα στήριξης να συναρτάται με την εξοικονόμηση των εκπομπών από την χρήση της πρώτης ύλης. Ως γνωστόν, εκκρεμεί το σχήμα στήριξης για την μετατροπή των μονάδων βιοαερίου σε βιομεθάνιο σχετικά με την ταρίφα βάσει της οποίας οι νέες μονάδες βιομεθανίου θα διαθέτουν την παραγόμενη ενέργεια στο δίκτυο.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το ΥΠΕΝ εξετάζει ένα «αλγοριθμικό» σύστημα που θα λαμβάνει υπόψη τις εκπομπές του αποβλήτου, βγάζοντας υψηλότερες τιμές σε απόβλητα με υψηλότερες εκπομπές. Σε ένα τέτοιο σχήμα, η κοπριά και δη η κοπριά από αγελάδες κατατάσσεται στην πρώτη θέση ως το πλέον προσοδοφόρο απόβλητο για να ακολουθήσουν ο κατσίγαρος και το τυρόγαλο, λαμβάνοντας υπόψη και την ελληνική πραγματικότητα αποβλήτων. Χρειάζεται να σημειωθεί ότι η εν λόγω συζήτηση βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο ως προς το κομμάτι της επεξεργασίας, χωρίς μέχρι στιγμής το ΥΠΕΝ να έχει ορίσει ένα σαφή οδικό χάρτη περί των σχετικών ανακοινώσεων για το σχήμα στήριξης.

Από εκεί και πέρα, η οδηγία ανοίγει τον δρόμο για την αξιοποίηση βιοκαυσίμων και βιομεθανίου στον κλάδο των μεταφορών, ενώ περιλαμβάνει επίσης ειδικές προβλέψεις ως προς τα πιστοποιητικά προέλευσης με τα τελευταία, όπως επισημαίνουν παράγοντες του κλάδου, να είναι εξαιρετικά κρίσιμα και ικανά να «σπρώξουν» νέες επενδύσεις ακόμη και στην περίπτωση που δεν έχει καταλήξει η συζήτηση σχετικά με το σχήμα στήριξης. Η εν λόγω διαπίστωση ως προς την αξία των πιστοποιητικών προέλευσης προκύπτει από την ευρωπαϊκή εμπειρία με την Shell το 2023 να προχωρά στην εξαγορά 13 μονάδων βιομεθανίου στην Δανία σε μια προσπάθεια να «πρασινίσει» το ανθρακικό της αποτύπωμα.

Επιπρόσθετα, η εταιρεία προχώρησε στην εξαγορά κτηνοτροφικών επιχειρήσεων προκειμένου να εξασφαλίσει την απαραίτητη πρώτη ύλη με επίγνωση των προτεραιοτήτων που θέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση ως προς την αξιοποίηση των αποβλήτων με υψηλή συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα ως «απάντηση» με την σειρά της στην ανάγκη να «τρέξει» η όλη διαδικασία της απανθρακοποίησης. Αξίζει να σημειωθεί ότι το EU Biomethane Action Plan προβλέπει την ανάπτυξη παραγωγής βιομεθανίου στην ΕΕ στα 35 bcm, πράγμα που για να επιτευχθεί απαιτείται η fast-track αδειοδότηση των έργων σε συνδυασμό με την συνεισφορά όλων των κρατών μελών.

Το παράδειγμα της Shell, όπως διευκρινίζουν πηγές της αγοράς, αποτυπώνει μια άλλη διάσταση του επενδυτικού ενδιαφέροντος και το οποίο αφορά εταιρείες διατεθειμένες να προχωρήσουν στην ανάπτυξη χαρτοφυλακίου μονάδων παραγωγής βιομεθανίου προκειμένου να εξυπηρετήσουν τους εταιρικούς τους στόχους χωρίς να «ενδιαφέρονται» για το σχήμα στήριξης. Ωστόσο, εδώ βασική προϋπόθεση αποτελεί η ύπαρξη πιστοποιητικών προέλευσης πράγμα που στην ελληνική περίπτωση δεν υπάρχει ακόμη.

Την ίδια στιγμή, παρά τις κρίσιμες ρυθμιστικές εκκρεμότητες και κενά, το επενδυτικό ενδιαφέρον στην εγχώρια αγορά παραμένει υπαρκτό με αυτό να εκφράζεται είτε με την ανάπτυξη νέων μονάδων βιομεθανίου, είτε με την επιλογή της μετατροπής των μονάδων βιοαερίου σε βιομεθάνιο.

Στην πρώτη περίπτωση, οι επενδυτές, όπως αναφέρουν σχετικές πληροφορίες, ωριμάζουν τα έργα μέχρι το στάδιο των περιβαλλοντικών όρων, αναμένοντας το σχήμα στήριξης και την ταρίφα για να προχωρήσουν στην κατάρτιση του business plan, στη λήψη όρων σύνδεσης και ακολούθως να απευθυνθούν στις τράπεζες για χρηματοδότηση.

Στη δεύτερη περίπτωση, της μετατροπής των μονάδων βιοαερίου σε βιομεθάνιο, το εν λόγω χαρτοφυλάκιο υπολογίζεται ότι περιλαμβάνει περί τα 39 έργα βάσει της εγγύτητας που έχουν με το δίκτυο και επομένως καθίσταται οικονομικά βιώσιμο το εγχείρημα με το «μέγεθος» τους να ποικίλει από 1 έως 5 MW. Σημειώνεται ότι οι μικρότερες μονάδες στις κατηγορίες των 250, 300 ή 500 κιλοβάτ δεν ενδείκνυται για εργασίες μετατροπής λόγω υψηλού κόστους.