Τρεις και πλέον εβδομάδες μετά τη δέσμευση του Πρωθυπουργού από το βήμα του ΣΕΒ (7 Οκτωβρίου) ότι η κυβέρνηση θα έχει σύντομα καταλήξει στα μέτρα μείωσης του ενεργειακού κόστους της βιομηχανίας, καμία ένδειξη δεν υπάρχει προς αυτή τη κατεύθυνση.
Παρά την εντύπωση που είχε δοθεί και τη σεναριολογία που είχε καλλιεργηθεί ειδικά τις ημέρες πριν τη Γενική Συνέλευση του συνδέσμου ότι η οριστικοποίηση του πακέτου είναι ζήτημα ημερών, τα μέτρα φαίνεται πως είναι βραδείας ωρίμανσης.
Στο προ ημερών μάλιστα ερώτημα προς πηγές του ΥΠΕΝ, κατά πόσο η κυβέρνηση έχει καταλήξει στο μοντέλο (αν θα είναι το περίφημο «ιταλικό», κάποια παραλλαγή του όπως αυτή του ΣΕΒ ή κάτι άλλο) καθώς και στο κόστος του, η απάντηση ήταν ότι ακόμη δεν έχουμε κάτι το ανακοινώσιμο.
Σύμφωνα με την ίδια γραμμή ενημέρωσης, το τελικό μοντέλο ακόμη εξετάζεται και ακόμη δεν υπάρχει κάτι το οριστικό, κάτι που επιβεβαιώνουν και πηγές του ΣΕΒ, που δηλώνουν άγνοια για το θέμα και ότι δεν έχουν καμία ενημέρωση ως προς το πότε θα γίνουν οι ανακοινώσεις.
«Πολύ σύντομα, κ. Πρόεδρε, θα καταλήξουμε», είχε αναφέρει από το βήμα του ΣΕΒ ο Πρωθυπουργός, απευθυνόμενος στον Πρόεδρο, Σπύρο Θεοδωρόπουλο, επαναλαμβάνοντας τα κριτήρια τα οποία πρέπει να πληρούν οι αποφάσεις. «Σε κάθε περίπτωση, αυτό το οποίο μπορώ να διαβεβαιώσω είναι ότι η λύση πρέπει να έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά: να ενισχύει ουσιαστικά την ανταγωνιστικότητα, να κινείται μέσα στα εθνικά δημοσιονομικά περιθώρια, να στηρίζει πρωτίστως τις ενεργοβόρες βιομηχανίες αλλά, όσο αυτό είναι εφικτό, να έχει και μία ευρύτερη περίμετρο ωφελούμενων», είχε πει.
Σε αυτήν επομένως τη συγκυρία, όπου προφανώς δεν έχει βρεθεί ακόμη η λύση που πληροί τα παραπάνω κριτήρια, αναμένονται με ενδιαφέρον οι σημερινές τοποθετήσεις από το βήμα του Συνεδρίου της «Ναυτεμπορικής», τόσο του επικεφαλής της Metlen, Ευάγγελου Μυτιληναίου, όσο και του Πρόεδρου του ΣΕΒ, Σπύρου Θεοδωρόπουλου, ο οποίος είχε προσέλθει στις διαπραγματεύσεις με τον υφυπ. Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Νίκο Τσάφος, με τη πρόταση «Industrial Energy Reset», ύψους 285 εκατ ευρω το χρόνο.
Τον Σεπτέμβριο μάλιστα ο κ. Θεοδωρόπουλος είχε προειδοποιήσει από το βήμα της ΓΣ του Συνδέσμου Βιομηχανιών Στερεάς Ελλάδας ότι υπήρχε κίνδυνος για «λουκέτο» σε δύο εργοστάσια εξαιτίας του υψηλού ενεργειακού κόστους.
Τα τρία σενάρια
Το γεγονός ότι η κυβέρνηση δεν έχει ακόμη καταλήξει στη τελική λύση αναδεικνύει προφανώς τις δυσκολίες που συνεπάγεται η εξίσωση για το βιομηχανικό ρεύμα, για το οποίο πριν από μερικές εβδομάδες, τρία ήταν τα σενάρια πάνω στο τραπέζι.
- Το ιταλικό μοντέλο ή κάποια παραλλαγή του, όπως αυτή που έχει επεξεργαστεί ο ΣΕΒ, για αμφότερα εκ των οποίων η κυβερνηση συνεχίζει να έχει επιφυλάξεις.
- Το νέο πλαίσιο των κρατικών ενισχύσεων της ΕΕ για τη βιομηχανία (Clean Industrial State Aid Framework- CISAF), που περιγράφει με ακρίβεια ποιες επιλέξιμες επιχειρήσεις μπορούν να ωφεληθούν από τέτοια μέτρα και με ποιους όρους.
- Και ένα τρίτο πλαίσιο, για το οποίο κυβερνητικές πηγές είχαν αποφύγει να μπουν σε λεπτομέρειες, ωστόσο δεν αποκλείεται να συνδέεται με εργαλεία, κάποια εκ των οποίων έχουν ήδη αξιοποιηθεί και εξετάζεται η ενίσχυσή τους. Καθόλου τυχαία ίσως η αναφορά του Πρωθυπουργού από το ΣΕΒ για την αντιστάθμιση του κόστους των ρύπων της ενεργοβόρου βιομηχανίας, καθώς η αύξηση του σχετικού ποσού - με δεδομένη και την αύξηση του κόστους δικαιωμάτων ρύπων - αποτελεί διαχρονικό αίτημα της ενεργοβόρου βιομηχανίας.
Τα προ μερικών μάλιστα εβδομάδων σενάρια, έκαναν λόγο για ένα ποσό αισθητά κάτω από τα 200 εκατ. ευρώ τον χρόνο, με κάλυψη κάτω από το 50% της ενεργειακής κατανάλωσης των επιλέξιμων επιχειρήσεων και ένταξη στο μέτρο αρκετών, όχι μόνο βιομηχανιών.
Στον αντίποδα, άνθρωποι του χώρου επιμένουν ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να παρουσιάσει ένα όσο το δυνατόν υψηλότερο νούμερο, ειδάλλως το impact που θα παραγάγει το μέτρο μπορεί να αποδειχθεί πολύ κατώτερο των περιστάσεων.
Σημειωτέον ότι εκτός από το «ιταλικό μοντέλο», σε ένα σχήμα προστασίας της βιομηχανίας (διάρκειας ενός έτους, έναντι τριών του ιταλικού) και με κάλυψη του 50% της ετήσιας ενεργειακής κατανάλωσης των επιχειρήσεων, φαίνεται να έχει καταλήξει και η κυβέρνηση της Βουλγαρίας, με επιδότηση όταν η τιμή spot ξεπερνά τα 62 ευρώ ανά μεγαβατώρα. Το διάστημα αυτό θα αφορά τιμολογήσεις από 1 Ιουλίου 2025 έως και 31 Ιουνίου του 2026
Στο πλαίσιο αυτό, θα χρησιμοποιηθούν κεφάλαια από ειδικό ταμείο που έχει σχηματίσει εδώ και χρόνια η Βουλγαρία, από πληρωμές παραγωγών, traders και διαχειριστών του συστήματος, προκειμένου να καλύπτονται τα ελλείμματα στο σύστημα.
Το μήνυμα της Eurometaux
Τα καμπανάκια για το ενεργειακό κόστος της βιομηχανίας ηχούν ξανά και πανευρωπαικά. Στον απόηχο των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Συμβούλιου ότι απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή στην ανταγωνιστικότητα της μεταλλουργικής βιομηχανίας, η Eurometaux (Ευρωπαική Ενωση Μη Σιδηρούχων Μετάλλων), θυμίζει σε ανάρτησή της ότι τα συμπεράσματα από μόνα τους δεν αρκούν.
«Η μεταλλουργική βιομηχανία καλεί επειγόντως την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να υποβάλει συγκεκριμένες προτάσεις για τη μείωση των τιμών της ενέργειας — επιπλέον των δράσεων που ορίζονται στο Σχέδιο Δράσης για Προσιτή Ενέργεια: χωρίς επείγουσα δράση, η οικονομία θα χάσει την εύρυθμη λειτουργία της, κάτι που είναι κρίσιμο για την οικονομική της ανθεκτικότητα, τη διττή ενεργειακή και ψηφιακή μετάβαση, καθώς και για την ασφάλειά της», αναφέρει χαρακτηριστικά για το ενεργειακό κόστος ο σύνδεσμος των ευρωπαϊκών μεταλλουργικών επιχειρήσεων στις οποίες πρόκειται να αναφερθεί σήμερα ο κ. Μυτιληναίος με την ιδιότητα του Προέδρου της Eurometaux.