ΕΛΕΤΑΕΝ: Υλοποίηση νέων αιολικών μέσω δημοπρασιών λειτουργικής ενίσχυσης – Η «ταρίφα» είναι εγγυημένο έσοδο και όχι επιδότηση – Από έργα διαγωνισμών η φθηνότερη κιλοβατώρα

Την ανάγκη μερίδα των νέων αιολικών να «κλειδώσουν» λειτουργική ενίσχυση μέσω διαγωνισμών, οι οποίοι θα σχεδιαστούν από την πολιτεία, επισήμανε η ΕΛΕΤΑΕΝ στη χθεσινή ενημερωτική συνάντηση με δημοσιογράφους για το Κείμενο Πολιτικής & Θέσεων για την Αιολική Ενέργεια. 

Σύμφωνα με την ΕΛΕΤΑΕΝ, πρόκειται για ένα μέτρο το οποίο θα μεγιστοποιήσει το όφελος στις τιμές ηλεκτρικής ενέργειας – παράλληλα με την προτεραιοποίηση στην κατακύρωση ηλεκτρικού «χώρου» από αιολικά και έργα των υπόλοιπων «πράσινων» τεχνολογιών, και τη διακοπή χορήγησης ΟΠΣ σε νέα φωτοβολταϊκά, μέχρις ότου επιτευχθούν οι αναλογίες που προβλέπει το ΕΣΕΚ για τις «πράσινες» εφαρμογές. 

«Η λειτουργική ενίσχυση δεν είναι επιδότηση, είναι εγγύηση εσόδου που ελαφρύνει τον καταναλωτή», σημείωσε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της ΕΛΕΤΑΕΝ, Παναγιώτης Λαδακάκος. Όπως έσπευσε να εξηγήσει, η πρόταση της ΕΛΕΤΑΕΝ είναι να παρασχεθεί «ταρίφα» σε ένα ποσοστό των νέων αιολικών που θα υλοποιηθούν, και όχι στο σύνολό τους. 

Σύμφωνα με τον Παναγιώτη Παπασταματίου, Γενικό Διευθυντή της ΕΛΕΤΑΕΝ, η ανάγκη για επανενεργοποίηση ενός σχήματος στήριξης για νέα αιολικά πάρκα εδράζεται σε τέσσερις λόγους, ξεκινώντας από το γεγονός ότι έχει αποδειχθεί πως τα έργα των διαγωνισμών ΑΠΕ έχουν εξασφαλίσει τη φθηνότερη κιλοβατώρα στον καταναλωτή. 

Κι αυτό γιατί η εγγύηση εσόδου (μέσω ενός Contract of Difference με κρατική εγγύηση) σημαίνει πως τα έργα θα υλοποιηθούν με το μικρότερο δυνατό κόστος κεφαλαίου. Επομένως, θα «κλειδώσουν» μικρό κόστος παραγωγής. 

Δεύτερος λόγος είναι πως οι «ταρίφες» θα ευνοήσουν την ανάπτυξη νέων αιολικών πάρκων, ενισχύοντας το μερίδιό τους στο μείγμα. Έτσι, θα προσδώσουν ορατότητα στις εταιρείες, ώστε να προχωρήσουν στην αντίστοιχες επενδύσεις. 

Την ίδια στιγμή, η σύναψη CfDs αποτελεί ένα από τα βασικά εργαλεία που προβλέπει η Ε.Ε. για τη θωράκιση του ευρωπαϊκού ηλεκτρικού συστήματος από ενδεχόμενες μελλοντικές κρίσεις. Η «επιστράτευσή» τους από την Ε.Ε. γίνεται καθώς μέσω των CfDs επί της ουσίας χεντζάρεται το κόστος της αντίστοιχης παραγωγής «πράσινης» ηλεκτρικής ενέργειας. 

Στο ερώτημα για το κατά πόσο η επαναφορά των διαγωνισμών θα μπορούσε να δώσει περαιτέρω προώθηση των φωτοβολταϊκών πάρκων -τη στιγμή που ζητούμενο είναι να μπει «φρένο» στην ανισορροπία του μίγματος- τα στελέχη της ΕΛΕΤΑΕΝ επισήμαναν ότι αν τα έργα που προκριθούν έχουν ευθύνες balancing, τότε η πρόβλεψη αυτή θα λειτουργήσει σαν «φίλτρο» που θα αποτρέψει μία νέα πλημμυρίδα από ηλιακά πάρκα. 

Κάτι τέτοιο γίνεται με την υπογραφή συμβάσεων ΣΕΔΠ για τη λειτουργική ενίσχυση (όπως συνέβη σε όλους τους διαγωνισμούς που προηγήθηκαν), με τα έργα να έχουν ευθύνες εξισορρόπησης. Επίσης, τα έργα με FiP χάνουν την ταρίφα τους σε περίπτωση αρνητικών τιμών στην DAM ή όταν οι τιμές είναι μηδενικές για πάνω από δύο ώρες – γεγονός το οποίο επιβαρύνει κατά κύριο τα φωτοβολταϊκά, η παραγωγή των οποίων κορυφώνεται συγχρονισμένα τις μεσημεριανές ώρες. 

Σύμφωνα με τα στελέχη της ΕΛΕΤΑΕΝ, ενδεικτικό της ελκυστικότητας των αιολικών για το «κλείδωμα» του κόστους προμήθειας, αποτελεί το γεγονός ότι η βιομηχανία αναζητεί εναγωνίως αιολικά πάρκα για να συνάψει PPAs. «Το αντίστοιχο μοντέλο για τον καταναλωτή, ώστε να έχει το ίδιο όφελος, είναι οι κρατικοί διαγωνισμοί», τόνισαν. 

Μάλιστα, το γεγονός ότι τα προηγούμενα σχήματα διαγωνισμών αποτέλεσαν επιτυχημένο μοντέλο αποδεικνύεται από το ότι υπήρξαν έργα τα οποία «κλείδωσαν» τόσο χαμηλές ταρίφες, ώστε στη συνέχεια εγκατέλειψαν το καθεστώς λειτουργικής ενίσχυσης, για να υπογράψουν κάποιο commercial PPA. Μέσω του διμερούς συμβολαίου, εξασφάλισαν υψηλότερες τιμές από τις ταρίφες που είχαν. 

«Για κάθε νέο αιολικό που αναπτύσσεται, είναι βέβαιο πως ο επενδυτής θα μπορέσει να συνάψει ένα αρκετά ικανοποιητικό PPA. Ακόμη κι αν δεν γίνουν διαγωνισμοί, τα καινούρια έργα θα βρουν τρόπο εμπορικής εκμετάλλευσης. Το θέμα είναι το όφελος να φτάσει στον καταναλωτή, ώστε να απολαμβάνει χαμηλότερες τιμές», σημείωσε ο κ. Λαδακάκος.