Επιχειρηματικά μοντέλα για συστήματα αποθήκευσης - Με ποιούς τρόπους μπορεί να "στηθεί" το business plan για επένδυση σε μπαταρίες

Η μεγάλη πλειονότητα των stand-alone μπαταριών που θα αναπτυχθούν στη χώρα μας τα επόμενα χρόνια θα βασίζονται σε έσοδα από την  αγορά, ενώ οι όποιες επιδοτήσεις αφορούσαν μόνο το πρώτο κύμα συστημάτων. Εξ ορισμού ένα σύστημα που βασίζει τα έσοδα του στην αγορά συνεπάγεται ευκαιρίες αλλά και ρίσκα που δεν είναι πάντα γνωστά. Επιπλέον, ακριβώς αυτού του παράγοντα, είναι και πιο δύσκολο να βρει χρηματοδότηση. Οι τράπεζες από την  πλευρά τους, ναι μεν βλέπουν πως το μέλλον της αγοράς είναι η αποθήκευση ενέργειας, αλλά δεν έχουν ακόμη εξοικειωθεί με την τεχνολογία και, όντας συντηρητικοί οργανισμοί, συχνά υπερβάλλουν στο ρίσκο που συνεπάγονται οι μπαταρίες.

Οι επενδυτές πάλι δεν έχουν όλοι την ίδια συμπεριφορά και επενδυτική κουλτούρα. Άλλοι αρέσκονται να παίρνουν ρίσκα και άλλοι προτιμούν να βαδίσουν ένα βατό συντηρητικό δρόμο, έστω και αν έτσι χάσουν την ευκαιρία για μεγαλύτερα κέρδη.

Ευτυχώς υπάρχουν λύσεις για όλους. Εξετάζουμε παρακάτω διάφορα επιχειρηματικά μοντέλα που ταιριάζουν στο προφίλ κάθε επενδυτή.

1. Fully merchant

Όπως λέει και το όνομά του, ο επενδυτής συμμετέχει στις αγορές και, με τη βοήθεια ενός ΦοΣΕ (optimiser τον λένε σε άλλες χώρες), προσπαθεί να βελτιστοποιήσει τη συμμετοχή του σ’αυτές και να μεγιστοποιήσει τα οφέλη του. Προφανώς ο επενδυτής παίρνει όλα τα ρίσκα σε περίπτωση που οι αγορές δεν επιβραβεύσουν την επιλογή του ή αντιθέτως απολαμβάνει υψηλά κέρδη σε περίπτωση που οι αγορές αποτιμήσουν θετικά τη σημαντική συμβολή της αποθήκευσης.

2. Tolling agreements

Στην περίπτωση αυτή ο κάτοχος του συστήματος αποθήκευσης κάνει μια συμφωνία με ένα τρίτο μέρος, μέσω της οποίας, το τρίτο αυτό μέρος (που πιθανώς σχεδιάζει, κατασκευάζει και οπωσδήποτε λειτουργεί το σύστημα αποθήκευσης) εγγυάται ένα ελάχιστο έσοδο στον επενδυτή. Το τρίτο αυτό μέρος παίρνει όλο το ρίσκο πάνω του σε περίπτωση που η επένδυση υποαποδόσει αποδίδοντας το σταθερό έσοδο στον επενδυτή και καρπώνεται όλη την υπεραξία σε περίπτωση υπεραπόδοσης. Το ότι υπάρχει σταθερό έσοδο κάνει ευκολότερη τη χρηματοδότηση του έργου από τις τράπεζες, ενώ ρόλο φυσικά παίζουν η φερεγγυότητα του τρίτου προσώπου και οι όροι της συμφωνίας.

Ας δούμε ένα ενδεικτικό παράδειγμα.
 

3. Ελάχιστο έσοδο με ή χωρίς cap

Υπάρχει και πάλι ελάχιστο εγγυημένο έσοδο για τον επενδυτή (μικρότερο απ΄ότι σε ένα tolling agreement) γιατί ο επενδυτής διατηρεί το δικαίωμα στα κέρδη σε περίπτωση υπεραπόδοσης βάσει ενός επιμερισμού που συμφωνείται με το τρίτο μέρος. Μπορεί να υπάρχει ένα πάνω όριο στα κέρδη που επιμερίζονται μπορεί και όχι.
 

4. Υβριδικά μοντέλα

Φυσικά υπάρχει και δυνατότητα για υβριδικά μοντέλα (π.χ. 50% merchant και 50% με tolling agreement) ώστε να πάρει ο επενδυτής ένα υπολογισμένο ρίσκο χωρίς να χάσει την ευκαιρία να αυξήσει τα κέρδη του. 

Το παρακάτω διάγραμμα δείχνει παραστατικά τα διάφορα επιχειματικά μοντέλα.