«Όλα σε ένα» στο ΕΣΕΚ για το υδρογόνο, χωρίς περαιτέρω στρατηγική – Ενίσχυση στο CAPEX, όχι στο OPEX λέει το ΥΠΕΝ - Ρυθμιστικό πλαίσιο και πολιτική βούληση ζητάει η αγορά

Το μετριοπαθές σενάριο για την προώθηση του υδρογόνου υιοθετεί, όπως αναφέρουν πληροφορίες του energypress, το υπό κατάρτιση Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα, ρίχνοντας το μεγάλο βάρος ανάπτυξης των υποδομών για μετά το 2030 και πηγαίνοντας προς το 2050.

Ειδικότερα, όπως αναφέρουν οι ίδιες πληροφορίες, ο ήδη αναθεωρημένος προς τα κάτω στόχος του ΕΣΕΚ κατά πάσα πιθανότητα θα παραμείνει ως έχει, δηλαδή στα 300 MW εγκατεστημένης ισχύος ηλεκτρολυτών, συμπεριλαμβάνοντας συγκεκριμένα μέτρα πολιτικής για την επίτευξή του. Αναλυτικότερα, η πρόθεση του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας είναι να ενσωματώσει στο ΕΣΕΚ συγκεκριμένα μέτρα και πολιτικές, αφήνοντας κατά μέρος ένα πρόσθετο «task» που θα ήταν η εθνική στρατηγική για το υδρογόνο, ως κάτι που εν τέλει δεν χρειάζεται να γίνει.

Υπενθυμίζεται, όπως έχει γράψει το energypress, ότι το Υπουργείο σχεδιάζει να αξιοποιήσει την δυνατότητα να χρηματοδοτήσει μέσω του RERpowerEU τα έργα παραγωγής πράσινου υδρογόνου με 30 εκατ. ετησίως με όρους ενίσχυσης στο CAPEX, θεωρώντας εξαιρετικά δύσκολο την λειτουργική ενίσχυση. Όπως αναφέρουν πηγές με γνώση της διαδικασίας, τα οικονομικά περιθώρια εν συνόλω αλλά και εν προκειμένω στον ενεργειακό τομέα, δεν επιτρέπουν την δέσμευση κεφαλαίων για την λειτουργική ενίσχυση των έργων με αποτέλεσμα ένα τέτοιο σενάριο να φαντάζει εξαιρετικά δύσκολο.

Με δεδομένο ότι το υδρογόνο συνιστά μια ανώριμη για την ώρα τεχνολογία, δίχως την διαμόρφωση της αντίστοιχης αγοράς, η προσέγγιση του ΥΠΕΝ εστιάζει την ανάπτυξη ορισμένων έργων που θα τροφοδοτήσουν τις πρώτες χρήσεις, δηλαδή διυλιστήρια για παραγωγή συνθετικών καυσίμων στις μεταφορές και λεωφορεία υδρογόνου και στη συνέχεια να υπάρξουν τα επόμενα βήματα τηρουμένων των αναλογιών.

Την ίδια στιγμή, φορείς της αγοράς που συνομίλησαν με το energypress, εκφράζουν την αναγκαιότητα να προχωρήσουν οι διαδικασίες με μεγαλύτερη ταχύτητα, εστιάζοντας στην διαμόρφωση του ρυθμιστικού πλαισίου αλλά και της καταναλωτικής βάσης, δηλαδή αυτό που λέμε της αγοράς. Σημειώνεται ότι το ρυθμιστικό πλαίσιο για το υδρογόνο βρίσκεται υπό διαμόρφωση, ωστόσο, όπως αναφέρουν πληροφορίες, θα προηγηθεί η νομοθέτηση του αντίστοιχου πλαισίου για το βιομεθάνιο. Η κατάρτιση του ρυθμιστικού πλαισίου συνιστά εκ των βασικότερων αιτημάτων της αγοράς, καθώς διαφορετικά, δεν μπορεί να προχωρήσει τίποτα προς υλοποίηση, όταν την ίδια στιγμή, μια σειρά έργα διεκδικούν χρηματοδοτήσεις από ευρωπαϊκά ταμεία. Δεύτερο ζήτημα αφορά την σύνδεση της υποδομής με τον καταναλωτή, καθώς, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε στέλεχος της αγοράς, «μετά την διύλιση, το χάος...».

Τα επόμενα βήματα ως προς αυτό το κομμάτι θα πρέπει να αναζητηθούν στις εξαγωγές υδρογόνου όπου εκτιμάται μια σημαντική δυναμική και δύναται να υλοποιηθεί και διαμέσου του αγωγού «hydrogen ready» που προωθεί ο ΔΕΣΦΑ με την Βουλγαρία. Χρειάζεται ακόμη να σημειώσουμε ότι η βαριά βιομηχανία παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς τις σχετικές συζητήσεις για το ρυθμιστικό πλαίσιο και την αγορά, εξετάζοντας την προοπτική αξιοποίησης του υδρογόνου στη παραγωγή, προοπτικά, στη θέση του φυσικού αερίου. Να σημειωθεί ότι αυτή την στιγμή δεν συνιστά μια βιώσιμη λύση, ωστόσο παραμένει στο τραπέζι σε τροχιά ωρίμανσης, προσελκύοντας το ενδιαφέρον της ενεργοβόρου βιομηχανίας.  

Σε κάθε περίπτωση, ειδικοί του κλάδου, συνεκτιμώντας τόσο τα δεδομένα της αγοράς όσο και την εμπειρία από άλλες χώρες, επισημαίνουν ότι ο βαθμός ανάπτυξης και διείσδυσης του υδρογόνου στο ενεργειακό μίγμα της χώρας θα αποτελέσει σε τελευταία ανάλυση προϊόν πολιτικής επιλογής. Αυτό γιατί το υδρογόνο θα έρθει να καλύψει τον «χώρο» που δεν θα καταλάβει ο εξηλεκτρισμός και επομένως όσο περισσότερο χώρο βρει τόσο περισσότερο χώρο θα επιδιώξει να καταλάβει, συνιστώντας ένα βασικό «component» του ενεργειακού μίγματος την «επόμενη μέρα».