Ο καταναλωτής πληρώνει την αβελτηρία της πολιτείας

Έχουμε και συζητάμε για την ανάγκη αναθεώρησης του άρθρου 42 του Κώδικα Προμήθειας ρεύματος, έτσι ώστε να σταματήσει ο λεγόμενος «ενεργειακός τουρισμός», από το 2020, όταν και «έπεσε» στο Συμβούλιο της Επικρατείας σχετική Υπουργική Απόφαση. Εν τω μεταξύ τα «φέσια» στρατηγικών κακοπληρωτών προς τους προμηθευτές λόγω της αβελτηρίας αυτής, ξεπερνούν συνολικά τα 300-400 εκατ. ευρώ.

Παράλληλα, σε ό,τι αφορά την καθολική υπηρεσία, μόλις το 10% όσων την αξιοποιούν πληρώνει με συνέπεια. Οι περισσότεροι ξεγλιστρούν και τα αιτήματα για αποκοπή της παροχής δεν προχωρούν με αποτέλεσμα την αύξηση των επισφαλειών.

Γιατί τα γράφω και πάλι όλα αυτά, τα απολύτως γνωστά στον ενεργειακό χώρο; Διότι τα λεφτά που χάνονται από τον ενεργειακό τουρισμό και το… καταφύγιο της καθολικής υπηρεσίας, κάποιος τα πληρώνει. Και αυτός ο κάποιος είναι οι συνεπείς καταναλωτές. Οι υπολογισμοί δείχνουν ότι η άρση αυτών των επισφαλειών, όπως άλλωστε και η καταπολέμηση των ρευματοκλοπών, θα μπορούσε να ρίξει τη μέση λιανική τιμή του ρεύματος σχεδόν 2 λεπτά την κιλοβατώρα!! Οι καθυστερήσεις και η απροθυμία της πολιτείας, εν ολίγοις, δεν στοιχίζουν μόνον στις εταιρείες προμήθειας. Στοιχίζουν και στον καταναλωτή, και μάλιστα ακριβά…