Αποφάσεις της ΡΑΕ για επιστροφή 8,83 εκατ. ευρώ σε μεγάλους καταναλωτές από τις εταιρείες διανομής αερίου – Να αρχίσει η καταβολή των ποσών αναμένει η βιομηχανία

Στον προσδιορισμό των ποσών που πρέπει να λάβει κάθε μεγάλος καταναλωτής από τους διαχειριστές των δικτύων διανομής, ως αντισταθμιστικά μέτρα για τις οριζόντιες χρεώσεις οι οποίες επιβλήθηκαν στις βιομηχανίες από τις 14 Αυγούστου του 2015 έως την 1η Δεκεμβρίου του 2016, προχώρησε με αποφάσεις της η ΡΑΕ. 

Σύμφωνα με τις αποφάσεις της Ρυθμιστικής Αρχής, η ΕΔΑ Αττικής θα πρέπει να επιστρέψει στους επιλέγοντες πελάτες της συνολικά 1,44 εκατ ευρώ, η ΕΔΑ ΘΕΣΣ 3,26 εκατ. και η ΔΕΔΑ 4,13 εκατ. Τα ποσά που θα καταβάλλουν οι τρεις Διαχειριστές συνολικά ανέρχονται σε 8,83 εκατ. ευρώ, ενώ θα  πρέπει να αποδοθούν στους δικαιούχους σε 36 άτοκες δόσεις, από τον Νοέμβριο του 2021 έως τον Οκτώβριο του 2024. 

Η υπόθεση αφορά την οριζόντια χρέωση των μεγάλων καταναλωτών για τη χρήση του δικτύου με προσωρινό τέλος 4 ευρώ τη μεγαβατώρα, κατά το επίμαχο χρονικό διάστημα των 16 μηνών. Η επιβολή των υπέρογκων αυτών μεταβατικών χρεώσεων είχε καθορισθεί με «μνημονιακό» νόμο του 2015, προκαλώντας την αντίδραση της ΕΒΙΚΕΝ, η οποία από το 2016 είχε προχωρήσει σε επίσημη καταγγελία στην Ε.Ε. 

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή γνωμοδότησε επανειλημμένα υπέρ της Ένωσης, ενώ με απόφασή της τον Αύγουστο του 2019 η ΡΑΕ άναψε το «πράσινο φως» για τη λήψη των αντισταθμιστικών μέτρων. Οι τρεις Διαχειριστές είχαν υποβάλει αιτήσεις αναίρεσης της απόφασης της Αρχής, τις οποίες ο Ρυθμιστής απέρριψε στις αρχές του 2020. 

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι εταιρείες διαχείρισης έχουν στραφεί νομικά εναντίον των αποφάσεων της ΡΑΕ, τόσο στο Διοικητικό Εφετείο, όσο και στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Μάλιστα, η εκδίκαση της υπόθεσης στο Διοικητικό Εφετείο έχει ορισθεί στα μέσα Δεκεμβρίου. 

Σύμφωνα πάντως με την ΕΒΙΚΕΝ, οι τρεις νέες αποφάσεις της ΡΑΕ, στις οποίες γίνεται για πρώτη φορά καθορισμός των ποσών που πρέπει να επιστραφούν σε κάθε επιλέγοντα πελάτη, ανοίγει τον δρόμο για την έναρξη καταβολής των ποσών. Ο λόγος είναι πως πρόκειται για κανονιστικές πράξεις, στις οποίες θα πρέπει να συμμορφωθούν οι εταιρείες διαχείρισης, ανεξάρτητα από το αν προχωρήσουν σε νομική προσφυγή για την ακύρωσή τους. Σε περίπτωση που δεν ξεκινήσει η καταβολή των δόσεων, από τη στιγμή που πλέον έχουν καθορισθεί τα ποσά που δικαιούται κάθε μεγάλος καταναλωτής, μπορεί οποιαδήποτε βιομηχανία να τα διεκδικήσει δικαστικά. 

Στην καταγγελία της στη Γενική Διεύθυνση Ενέργειας, η Ένωση είχει υποστηρίξει ότι η επιβολή του προσωρινού τέλους το 2015 έγινε με νομοθετική ρύθμιση (τον «μνημονιακό» νόμο 4336/2015), κατά παράβαση του θεσμικού πλαισίου που προβλέπει πως οι χρεώσεις χρήσης των δικτύων διανομής καθορίζονται αποκλειστικά από τη ΡΑΕ. Μάλιστα, όπως δείχνουν και τα ποσά επιστροφής που έχει πλέον προσδιορίσει η ΡΑΕ, για τη συντριπτική πλειοψηφία των μεγάλων καταναλωτών, η οριζόντια εκείνη χρέωση υπερέβαινε τα τέλη διανομής που θα έπρεπε να καταβάλλουν οι βιομηχανίες.