Οι επιχειρήσεις δεν επιτυγχάνουν μέσα σε κοινωνίες που αποτυγχάνουν

Το πρόβλημα της ακρίβειας των ενεργειακών αγαθών είναι στην πραγματικότητα δραματικό και είναι αλήθεια ότι θα πρέπει να αισθανόμαστε τυχεροί που εμφανίστηκε σε μια περίοδο κατά την οποία, η μεν χώρα μας έχει εξέλθει των ασφυκτικών πλαισίων των μνημονίων, η δε Ευρωπαϊκή Ένωση, λόγω της πανδημίας, έχει άρει τους αυστηρούς δημοσιονομικούς περιορισμούς στα κράτη μέλη.

Σε αντίθετη περίπτωση, η γαλαντόμος κυβερνητική πολιτική που καλύπτει πράγματι σημαντικό μέρος των επιβαρύνσεων των νοικοκυριών μέσω των συνεχώς αυξανόμενων επιδοτήσεων στο ρεύμα, των επιδομάτων θέρμανσης, των παροχών που ανήγγειλε ο πρωθυπουργός στη Βουλή κ.λπ, είναι αμφίβολο αν θα μπορούσε να εφαρμοστεί, οπότε το κοινωνικό δράμα θα ήταν οξύτερο.

Παρόλα αυτά, η τωρινή ενεργειακή κρίση έρχεται μετά από μια δεκαετή οικονομική δυσπραγία και μετά από μια διετή, σχεδόν, υγειονομική και κοινωνική κρίση. Η οικονομία φαίνεται ότι βρίσκεται πράγματι έτοιμη να λειτουργήσει σε υψηλούς ρυθμούς, ωστόσο οι πολίτες είναι σε μεγάλο βαθμό εξουθενωμένοι και η νέα γενιά συνεχίζει να βαδίζει σε περιβάλλον αβεβαιότητας και στενότητας, χωρίς να έχει ζήσει μέχρι σήμερα μια ομαλή κατάσταση.

Σε τέτοιες περιόδους όλοι οι κοινωνικοί εταίροι χρειάζεται να κάνουν ένα βήμα πίσω όσον αφορά τα υπό στενή έννοια συμφέροντά τους και να δείχνουν ότι φροντίζουν για την συνοχή που είναι απαραίτητη ώστε να βγει η χώρα και οι πολίτες της όσο το δυνατόν με λιγότερα τραύματα από τη δύσκολη συγκυρία.

Εφαρμοζόμενη η κατεύθυνση αυτή στα της ενεργειακής αγοράς, πρέπει να οδηγεί όλους τους εμπλεκόμενους, κυρίως επιχειρηματίες των διαφόρων κλάδων, στο να βλέπουν και να αξιολογούν, μαζί με τις ευκαιρίες για κέρδη, και το περιβάλλον μέσα στο οποίο καλούνται να επιχειρήσουν.

Οι επιχειρήσεις δεν επιτυγχάνουν μέσα σε κοινωνίες που αποτυγχάνουν, όπως είπε και κάποιος σοφός…