Τζουλάκη: Τα πρώτα βήματα για τη δημιουργία οικονομίας υδρογόνου και πράσινων αερίων στην Ελλάδα

Στις προοπτικές της ανάπτυξης μιας οικονομίας υδρογόνου στην Ελλάδα αναφέρθηκε η κ. Δέσποινα Τζουλάκη, Senior Manage,  Hydrogen & Biomethane expert Energy Department Grant Thornton Greece σε παρουσίαση που έκανε την Πέμπτη στο 2o Hydrogen & Green Gases Forum που διοργανώνεται από το energypress στην Αθήνα.

Η κ. Τζουλάκη σημείωσε ότι παρά την πρόοδο που έχει συντελεστεί, το υδρογόνο ήταν ένα θέμα αμφιλεγόμενο και συνδέεται με σημαντικές προκλήσεις. Σήμερα είμαστε 5,5 χρόνια πριν από το ορόσημο για το υδρογόνο στην Ευρώπη και δεν έχουμε υποδομή ευρείας κλίμακας. «Το blending είναι επιλογή και το στηρίζουμε ιδίως τα πρώτα χρόνια για την ανάπτυξη οικονομίας υδρογόνου και αυτό σχετίζεται με ένα κόστος και ως εκ τούτου η υλοποίηση θα πρέπει να γίνει με έναν φρόνιμο τρόπο», σημείωσε και πρόσθεσε ότι η αγορά εξετάζει τις δυνατότητες που υπάρχουν. Στο πλαίσιο αυτό εκτίμησε, είναι σημαντικό να γίνουν τεχνολογικές και οικονομικές αξιολογήσεις για να αποτιμηθεί και η ετοιμότητα των σταθμών LNG .

Αναλύοντας περαιτέρω τις προβλέψεις για τις ροές ενέργειας, επεσήμανε ότι η ζήτηση μπορεί να καλυφθεί είτε μέσω εισαγωγής ή τοπικής παραγωγή ς η με συνδυασμό των δύο. Με βάση το πανευρωπαϊκό μοντέλο που μελετά η σχετική έρευνα του οργανισμού και τα στοιχεία από συγκεκριμένες χώρες μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, εκτιμάται ότι η ζήτηση θα είναι μηδενική για χώρες όπου δεν έχουν τεθεί συγκεκριμένοι στόχοι ανανεώσιμου υδρογόνου. Η παραδοχή είναι ότι η ζήτηση προέρχεται από τομείς όπως οι μεταφορές και η ναυτιλία όπως προκρίνει και η Ευρώπη και ως εκ τούτου το συγκεκριμένο μοντέλο μπορεί να βελτιστοποιεί τη θέση και το μέγεθος των ηλεκτρολυτών που χρειάζονται και τους θεωρεί ως πρόσθετεο ηλεκτρικό φορτίο (υπάρχει και το κριτήριο προσθετικότητας). Άλλος τρόπος για την κάλυψη της ζήτησης είναι εισαγωγή /εξαγωγή και απαιτεί εκτενείς υποδομές. Πρόκειται για ένα μοντέλο το οποίο λαμβάνει υπ’όψιν τα έργα κοινού ενδιαφέροντος που έχουν εγκριθεί.

Με βάσει τα επίσημα εθνικά έγγραφα και σχέδια των κρατών (ΕΣΕΚ κλπ) για το υδρογόνο, εκτιμάται ότι στην Γερμανία, η ζήτηση αναμένεται να καλυφεί από εισαγωγές, εκ των οποίων το 40% θα προέρχεται από ΝΑ Ευρώπη.

Ως προς τα αποτελέσματα του μοντέλου που εξέτασε ο ορογανισμός, αναφέρθηκε ότι τα εγκεκριμένα έργα θα πρέπει να είναι επαρκή για να καλύψουν διασυνοριακές ροές υδρογόνου μέχρι το 2035. Η Γερμανία αποτελεί το κέντρο ζήτησης για υδρογόνο καθώς όλες οι ροές καταλήγουν εκεί (και μέσω του Κάθετου Διαδρόμου και της Ελλάδας). Όσον αφορά στο διάστημα 2040-2045 η κατάσταση δείχνει να αλλάζει. Μετά από το 2040, η  ζήτηση Ιταλίας θα αυξηθεί και οι ροές από Ιταλία προς Βορρά θα μειώνονται. Μέχρι το 2045 η Ιταλία θα εισάγει από την Αφρική πάνω από 30 τεραβατώρες αλλά θα πρέπει και να παράγει και οι ροές από Ελλάδα θα αρχίσουν να αυξάνονται (και θα οδηγήσουν σε αύξηση εγκατεστημένης ισχύος ηλεκτρολυτών και στην Ελλάδα).

Η κ. Τζουλάκη διατύπωσε και συγκεκριμένες προτάσεις προς την ελληνική αγορά. Συγκεκριμένα, πρότεινε το αναθεωρημένο ΕΣΕΚ να έχει ξεκάθαρους στόχους για το υδρογόνο, να προωθηθεί ένα ολοκληρωμένο εδαφικο σχέδιο (δίκτυα ηλεκτρισμού και φυσικού αερίου να σχεδιαστούν παράλληλα), η εθνική ρυθμιστική αρχή να προετοιμαστεί για το μεγαλύτερο ρόλο που θα αναλάβει, να χρησιμοποιηθούν τα υφιστάμενα ταμεία και η ανάπτυξη ηλεκτρολυτών  να καταστεί προτεραιότητα για τα σχέδια ΑΠΕ.