Σε ποιανού τα χέρια θα μείνει ο μουτζούρης;

Ο σχεδιασμός της κυβέρνησης για δημιουργία μηχανισμού εγγυοδοσίας μέσω του οποίου θα δανείζονται οι προμηθευτές (ΔΕΗ και ιδιώτες) προκειμένου να μπορούν να πληρώνουν τους Διαχειριστές και τις λοιπές υποχρεώσεις τους παρότι δεν θα εισπράττουν κάποιους λογαριασμούς (το πόσους θα το δούμε…) πελατών τους, δίνει σίγουρα μια ανάσα στο πρόβλημα ρευστότητας της ενεργειακής αγοράς. Αλλά, όπως και να γίνει, το δάνειο είναι δάνειο. Θα το χρωστούν οι προμηθευτές στις τράπεζες (χώρια τον τόκο που θα δίνουν, αλλά ας πούμε ότι έχουν περιθώριο λόγω της χαμηλής ΟΤΣ). Αντίθετα, το ποσό που θα αντιστοιχεί στις ανείσπρακτες οφειλές, είναι ένα ποσό που θα λείπει από το σύστημα. Θα μετριέται ως απαίτηση των προμηθευτών από τους πελάτες τους, αλλά τα λεφτά θα λείπουν. Με λίγα λόγια ο μουτζούρης θα μείνει στα χέρια των προμηθευτών, οι οποίοι θα πρέπει να «κυνηγήσουν» τους πελάτες τους για να τα εισπράξουν… Τι εννούσε λοιπόν ο κ. Χατζηδάκης όταν έλεγε ότι "τα όποια μέτρα για την ηλεκτρική ενέργεια θα πληρωθούν από την κυβέρνηση, όχι από τη ΔΕΗ";