Skip to main content
Menu
English edition Live Blog Weekly Issues

Σ. Λουκά: H νέα ηλεκτρική ισχύς στην Ε.Ε. το 2014 κατά 80% είναι από ΑΠΕ

Ευρισκόμαστε -σχεδόν χωρίς πυξίδα- στη δίνη μιας ιστορικής στροφής που μας οδηγεί σε μια μετάβαση που τίποτε δεν θα είναι όμοιο με τις θεωρήσεις και το λεξικό της κληρονομίας των «τριάντα χρυσών χρόνων», χωρίς εξαίρεση για το ενεργειακό πρότυπο. Από αυτή τη μεταβατική περίοδο αλλαγής ιστορικής εποχής, πέρα από τις εκκλήσεις της Διακυβερνητικής -για τις κλιματικές αλλαγές του ΟΗΕ- και τις αντίστοιχες ολιγωρίες της Ε.Ε. δεν μπορεί να ξεφύγει της προσοχής, παρ' όλες τις ελλείψεις και τις αντιστάσεις, η διαδικασία αλλαγής κατά κάποιον τρόπο του ενεργειακού προτύπου. Και αυτό μπορεί να το παρατηρήσει και ένας μη ειδικός, παρατηρώντας τις αλλαγές που διαμορφώνονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο στον συσχετισμό ηλεκτρικής ισχύος μεταξύ ΑΠΕ και ορυκτών ενεργειακών πηγών.

H οικονομική κρίση και ο περιορισμός των επιδοτήσεων επηρεάζουν τους ρυθμούς αύξησης, αλλά δεν ανατρέπουν και δεν σταματούν την ήδη διαμορφωμένη από χρόνια τάση. Η νέα ηλεκτρική ισχύς που εγκαταστάθηκε το 2014 αποτελείται βασικά από Ανανεώσιμες Πηγές, μια και το ποσοστό τους ανέρχεται στο 79%. Σωστό δε είναι να υπογραμμισθούν δύο δεδομένα: Πρώτον, ότι η ισχύς από φωτοβολταϊκά ξεπερνάει το άθροισμα της ισχύος από άνθρακα και φυσικό αέριο. Δεύτερον, η νέα ισχύς από άνθρακα και φυσικό αέριο δεν ξεπερνά το ήμισυ της νέας ισχύος που προέρχεται από φωτοβολταϊκά.

Πράγματι η ισχύς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που εγκαταστάθηκε το 2014 στην Ε.Ε. ανέρχεται σε 26,9 GW (26900 MW), σχεδόν 9,4 GW λιγότερες σε σχέση με το 2013. Από αυτές 11,8 GW δηλ. το 43,7% είναι αιολική, 8 GW δηλ. το 29,8% είναι φωτοβολταϊκή, από άνθρακα 3,3 GW δηλ. το 12,3%, από φυσικό αέριο 2,3 GW δηλ. το 8,7%, από βιομάζα 3,7% (990ΜW), από υδροηλεκτρικά 1,6% (430 W), από σκουπίδια 0,3% (68 ΜW) και η υπόλοιπη ισχύς από γεωθερμία (45 ΜW) και ωκεανική ενέργεια (1,3 ΜW).

Η άνοδος της ισχύος από ΑΠΕ γίνεται ακόμα πιο εμφανής αν λάβουμε υπ' όψη μας τους σταθμούς και εγκαταστάσεις παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που αποσύρθηκαν από την παραγωγή σε μόνιμη βάση δηλ. έκλεισαν το 2014: 7,2 GW από άνθρακα, 2,9 GW φυσικού αερίου, 1,1 GW πετρελαίου, 423 MW αιολικών, 370 MW βιομάζας και 15 MW υδροηλεκτρικά.

Ενώ σε απόλυτους αριθμούς το ετήσιο μέγεθος της ισχύος από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας μειώθηκε σε σχέση με το 2013, σε αντίθεση, το συνολικό ποσοστό ισχύος από ΑΠΕ αυξάνεται συνεχώς τα τελευταία 14 χρόνια.

Στο ενεργειακό μείγμα τα τελευταία 14 χρόνια, χρονικό διάστημα όχι μεγάλο από ενεργειακή σκοπιά, η αιολική ισχύς πέρασε από το 2,4% στο 14%, η φωτοβολταϊκή ισχύς πέρασε από το 0,02% στο 9,7%. Μόνο αυτές οι δύο τεχνολογίες φθάνουν συνολικά σε 216,7 GW δηλ. 23,7%. Ενώ στο συνολικό ενεργειακό μείγμα ηλεκτρικής ισχύος που φθάνει στα 913 GW, η ισχύς από ΑΠΕ ανέρχεται σε 378 GW, δηλ. στο 42%.

Η άνοδος της ισχύος από ανανεώσιμες πηγές γίνεται ακόμη πιο εμφανής, αν λάβουμε υπ' όψη μας τους σταθμούς και εγκαταστάσεις παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που αποσύρθηκαν από την παραγωγή σε μόνιμη βάση, δηλαδή έκλεισαν το 2014: 7,2 GW από άνθρακα, 2,9 GW φυσικού αερίου, 1,1 GW πετρελαίου, 423 MW αιολικών, 370 MW βιομάζας και 15 MW υδροηλεκτρικά.

Παρατηρούμε, λοιπόν, ότι το ηλεκτρικό σύστημα τα τελευταία χρόνια άλλαξε «πρόσωπο», κυρίως για δύο λόγους: πρώτον για τη μείωση της ζήτησης -λόγω της κρίσης- και πολύ περισσότερον για τη διάχυτη και απρογραμμάτιστη (κατά τους ειδικούς) εγκατάσταση ΑΠΕ (Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας). Φαίνεται, λοιπόν -όπως και σε άλλες οικονομικές ή κοινωνικές δραστηριότητες- η αγορά δεν είναι κατάλληλη να διαχειρισθεί από μόνη της τη μεταβατική περίοδο που οδηγεί στην αλλαγή του ενεργειακού ηλεκτρικού προτύπου. Η αντίφαση που παρουσιάζεται είναι πως οι επενδύσεις που απαιτούνται για τεχνολογίες low carbon (χαμηλού άνθρακα) και της αντίστοιχης ευέλικτης ισχύος -για τη σωστή εκμετάλλευση αυτών- δεν ξεπληρώνονται λόγω των χαμηλών τιμών της ηλεκτρικής ενέργειας στη χονδρική αγορά.

Ορισμένες από τις σκέψεις και προτάσεις που έρχονται στην επιφάνεια με προσέγγιση «τεχνολογικής ουδετερότητας», είναι π.χ. να εξασφαλισθεί ότι το CO2 (διοξείδιο του άνθρακα) θα έχει μια προσήκουσα τιμή και από την άλλη μεριά η ευελιξία να ανταμείβεται.

(Η Αυγή, 15/4/2015)



ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

-A +A

Σχετικά άρθρα