Μια στις… δύο βιομηχανίες στα Οινόφυτα θεωρούν το ενεργειακό κόστος ως Νο 1 εμπόδιο για τη λειτουργία τους

Το μεγάλο πρόβλημα που συνιστά το ενεργειακό κόστος, εκεί που χτυπά η καρδιά της ελληνικής βιομηχανίας, δηλαδή στα Οινόφυτα, αναδεικνύει η έρευνα της MRB που έγινε για λογαριασμό του ΣΕΒ.

Σε αντίθεση με άλλες περιοχές της χώρας, όπου το ενεργειακό κόστος βρίσκεται χαμηλότερα στη λίστα αξιολόγησης των εμποδίων, στη Βοιωτία, μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές ζώνες της χώρας, θεωρείται για μια στις δύο επιχειρήσεις ως το σημαντικότερο εμπόδιο.

Συγκεκριμένα, το 48,4% των ερωτηθέντων στην έρευνα, το αξιολογεί ως το νούμερο ένα εμπόδιο για τη καθημερινή τους λειτουργία, όταν την ίδια γνώμη έχει για παράδειγμα το 34,5% των συναδέλφων τους στη Βόρεια Ελλάδα, και το 36,1% στα νησιά.

Στα Οινόφυτα ωστόσο, μια περιοχή που έχει χτυπηθεί άσχημα από τη κρίση, και όπου μέχρι πρόσφατα δραστηριοποιούνταν περί τις 380 μικρές και μεσαίες εταιρείες, στη συντριπτική τους πλειονότητα βιομηχανικές -μεταποιητικές, το υψηλό ενεργειακό κόστος "πονάει" περισσότερο απ’ ότι αλλού.

Ενδιαφέρουσα είναι και η προσέγγιση ανά μέγεθος επιχείρησης, σύμφωνα με την οποία στις μικρές, το κόστος ενέργειας θεωρείται το 5ο κατά σειρά σοβαρότητας εμπόδιο (33,2%), ενώ στις μεσαίες είναι ο 4ος σημαντικότερος ανασταλτικός παράγοντας (33,8%),

Στην έρευνα ζητήθηκε από τις 680 επιχειρήσεις κάθε μεγέθους που έλαβαν μέρος, να αξιολογήσουν 13 επιλεγμένα εμπόδια στο επιχειρηματικό περιβάλλον τα οποία δυσκολεύουν την καθημερινή τους λειτουργία.

Σε μέσους όρους, δηλαδή δίχως την ανάλυση ανά περιοχή και μέγεθος επιχείρησης, το ενεργειακό κόστος είναι σύμφωνα με τη μελέτη του ΣΕΒ, το 6ο κατά σειρά σπουδαιότητας  πρόβλημα των επιχειρήσεων, πίσω από ζητήματα όπως η υψηλή φορολογία η αδυναμία δανεισμού και η διαφθορά.

Σε μέσο πανελλαδικό όρο, τα εμπόδια είναι κατά σειρά το ασταθές φορολογικό πλαίσιο (64,9%), η πολυνομία και το ασαφές θεσμικό πλαίσιο (46,8%), η καθυστέρηση στην απονομή δικαιοσύνης (45,7%), η αδυναμία πρόσβασης στη χρηματοδότηση / ακριβός δανεισμός (44,7%), το έλλειμμα χρηματοδοτικών και επενδυτικών κινήτρων (41,2%) και το υψηλό κόστος ενέργειας (34,5%).

Εκείνη όμως που έχει ενδιαφέρον, και θα μπορούσε να ληφθεί υπόψιν από τη κυβέρνηση στη χάραξη μιας περιφερειακής πολιτικής, είναι η γεωγραφική διάσταση που αποκτά το κάθε εμπόδιο.

Στην Αττική για παράδειγμα, η ένταση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις είναι φυσιολογικά χαμηλότερη, συγκριτικά με τα προβλήματα εκείνων της περιφέρειας, και το ενεργειακό κόστος δεν συγκαταλέγεται ανάμεσα στα πέντε πρώτα.

Αλλά στη Βόρεια Ελλάδα, όπως και στη νησιωτική, το υψηλό κόστος ενέργειας λαμβάνει πολύ υψηλό ποσοστό, ενώ το πρόβλημα, σε όλο του το μέγεθος, αναδεικνύεται στη Στερεά.

ev_pinakas.png

_{Σημ.: Κλίμακα από 1 έως 5, όπου 1 = Καμία Δυσκολία και 5 = Πολύ Μεγάλη Δυσκολία}

_{Εμφάνιση ποσοστού (%) απάντησης «Πολύ Μεγάλη Δυσκολία».}

Το ενεργειακό κόστος στην Ελλάδα είναι κατά 30% περίπου υψηλότερο από τον μέσο ευρωπαικό ορο, όπως είχε επισημανθεί και σε παλαιότερη συνέντευξη του ΣΕΒ, όταν πριν από ένα περίπου χρόνο, είχε βρεθεί στην Αθήνα, ο πρόεδρος της Επιτροπής Βιομηχανίας της Business Europe, G.Κoch.

Αναφερόμενος τότε στους λόγους που αποτρέπουν την πραγματοποίηση επενδύσεων στην Ελλάδα ο κ. Koch, είχε μιλήσει για την έλλειψη εμπιστοσύνης, το υψηλό κόστος δανεισμού και το υψηλό κόστος ενέργειας.

Όπως είχε πει, η αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων θα μπορούσε να δώσει ώθηση στην εξωστρεφή βιομηχανία, ενώ ειδικά για την τιμή της κιλοβατώρας (kwh), είχε επισημάνει ότι μπορεί να στοιχίζει λίγο πολύ το ίδιο στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, ωστόσο εκείνο που κάνει τη μεγάλη διαφορά και ανεβάζει το κόστος, είναι οι χρεώσεις.

Σε χώρες όπως η Ελλάδα, επιπλέον χρεώσεις, και φόροι, ανεβάζουν αισθητά την τελική τιμή της ενέργειας, όπως είχε αναφέρει τότε ο αυστριακός πρόεδρος της Επιτροπής Βιομηχανίας της Business Europe.