Μελέτη για το κόστος παραγωγής πράσινου υδρογόνου στην Ελλάδα πραγματοποιεί ο ΔΕΣΦΑ – Υπό διερεύνηση οι δύο δρόμοι εξαγωγής προς την Γερμανία

Την αποσαφήνιση των «αριθμών» γύρω από την αγορά πράσινου υδρογόνου στην Ελλάδα επιχειρεί ο ΔΕΣΦΑ, έχοντας σε εξέλιξη μια ακόμη μελέτη και η οποία αναμένεται να ολοκληρωθεί μέσα στις επόμενες εβδομάδες.

Ειδικότερα, όπως αναφέρουν αρμόδιες πηγές, το αντικείμενο της μελέτης είναι το κόστος παραγωγής υδρογόνου στην Ελλάδα και πραγματοποιείται στο πλαίσιο των εν εξελίξει συζητήσεων με γειτονικούς διαχειριστές και την Γερμανία για την διαμετακόμιση «πράσινου» υδρογόνου στην τελευταία. Αν και μένουν πολλά βήματα για την ωρίμανση του σχεδίου διαμετακόμισης αερίου από τη χώρα μας προς Βορρά, εντούτοις, όπως επισημαίνουν αρμόδιες πηγές του Διαχειριστή, το θέμα έχει πάρει για τα καλά θέση στο τραπέζι των συζητήσεων.

Σε αυτή την βάση και κατόπιν παρότρυνσης των γερμανικών ομολόγων, ο ΔΕΣΦΑ προχώρησε στην μελέτη του κόστους παραγωγής πράσινου υδρογόνου προκειμένου να αποτυπώσει στην συνολική εξίσωση και την εν λόγω παράμετρο ώστε να προκύψει ένα ολοκληρωμένο συμπέρασμα περί της βιωσιμότητας του εγχειρήματος. Η ολοκλήρωση της μελέτης αναμένεται στα τέλη Μαρτίου, ωστόσο, όπως αναφέρουν αρμόδιες πηγές, τα πρώτα αποτελέσματα εμφανίζονται ιδιαίτερα ενθαρρυντικά, συνηγορώντας στην περαιτέρω ωρίμανση του έργου.

Σημειώνεται, όπως έχει γράψει το energypress, ότι η διαμετακόμιση πράσινου υδρογόνου από την χώρα μας προς την Γερμανία προκρίνεται μέσω του South East Europe Hydrogen Corridor, όπως αποτυπώνεται στην παρακάτω εικόνα, που στόχο έχει να φέρει το πράσινο υδρογόνο στη Γερμανία, ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα κατανάλωσης στην Ευρώπη δυνητικά.

Παράλληλα, ο ΔΕΣΦΑ μελετάει το εναλλακτικό σενάριο της Ιταλίας, δηλαδή την διαμετακόμιση του πράσινου υδρογόνου μέσω αγωγού στη γειτονική χώρα και από κει να προωθείται προς τα πάνω με σκοπό να φτάσει στη γερμανική αγορά.

Το εν λόγω σχέδιο, όπως έχει γράψει σε προηγούμενο ρεπορτάζ το energypress, εδράζεται στον νέο αγωγό του ΔΕΣΦΑ προς την Δυτική Μακεδονία και στην δυνατότητα επέκτασής του μέχρι την Ιταλία. Υπενθυμίζεται ότι ο εν λόγω αγωγός, όπως και όλα τα νέα συστήματα μεταφοράς του Διαχειριστή, είναι hydrogen ready με αποτέλεσμα να μην προκύπτει κάποιο θέμα με την έγχυση πράσινου υδρογόνου σε μελλοντικό χρόνο, μιας και τώρα ο αγωγός αναμένεται να αξιοποιηθεί για την μεταφορά φυσικού αερίου στην περιοχή.

Επιπρόσθετα, το «προς δυσμάς» σχέδιο με την επέκταση του αγωγού στην Ιταλία βασίζεται στο Μνημόνιο Κατανόησης που έχουν υπογράψει η Ιταλία με την Αυστρία και την Γερμανία με θέμα την μεταφορά πράσινου υδρογόνου. Κατά συνέπεια, οι παραπάνω διαδρομές μελετώνται παράλληλα με τους αρμόδιους διαχειριστές, μεταξύ των οποίων και ο ΔΕΣΦΑ, να προσπαθούν να αποτυπώσουν με ακρίβεια τα κόστη και τα οφέλη, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των παραμέτρων που δύναται να επιδράσουν στο τελικό «νούμερο» που θα προκύψει. Σε αυτό το πλαίσιο, ο ΔΕΣΦΑ, αν και διαχειριστής χωρίς εμπλοκή στην παραγωγή πράσινου υδρογόνου, μελετάει το κόστος παραγωγής πράσινου υδρογόνου.

Μάλιστα, όπως αναφέρουν οι ίδιες πηγές, η εν λόγω μελέτη εστιάζει σε συγκεκριμένες περιοχές της χώρας, οι οποίες εμφανίζουν ορισμένα συγκριτικά πλεονεκτήματα έναντι άλλων περιοχών στη παρούσα φάση για την παραγωγή πράσινου υδρογόνου Αυτά αφορούν μεταξύ άλλων, την εγγύτητα προς τους νέους αγωγούς υδρογόνου που κατασκευάζει ο ΔΕΣΦΑ ή σε μεγάλα φωτοβολταϊκά και αιολικά πάρκα, παράμετροι που δύναται να επηρεάσουν σημαντικά το τελικό κόστος παραγωγής.

Σε κάθε περίπτωση, όπως διευκρινίζουν αρμόδιες πηγές του Διαχειριστή, η εν εξελίξει μελέτη συνίσταται σε μια πολύ αναλυτική δουλειά καθώς βασική στόχευση είναι να κατασταλάξει σε μια συγκεκριμένη ανάλυση των δεδομένων, τέτοια που να επιτρέψει στη συνέχεια την λήψη αποφάσεων με μια ορισμένη βεβαιότητα παρά τα ρίσκα της αγοράς.

Άλλωστε τα τελευταία και δη στην περίπτωση του υδρογόνου, προβληματίζουν ωστόσο υπάρχει η εκτίμηση ότι δεν αναχαιτίσουν την ωρίμανση της τεχνολογίας παρά την όποια χρονική καθυστέρηση υπάρξει ανά περίπτωση λόγω του τρέχοντος υψηλού κόστους της τεχνολογίας. Με άλλα λόγια, ο μακροχρόνιος σχεδιασμός που θέλει την Γερμανία μεγάλο καταναλωτή πράσινου υδρογόνου δεν θα αλλάξει και επομένως προκύπτει ανάγκη αναζήτησης και διαμόρφωσης «δρόμων» μεταφοράς του υδρογόνου από τις χώρες παραγωγούς προς τις μεγάλες ευρωπαϊκές αγορές.