Φωτοβολταϊκά: Σχέδιο και για δεύτερο «γύρο» προσθήκης μπαταριών σε εν λειτουργία πάρκα, με αδειοδοτικά κίνητρα – Πλαφόν στα 600 MW όπως στο πρώτο χαρτοφυλάκιο – Προβληματισμός στην αγορά

Σε δεύτερη πρόσκληση σε κατόχους ώριμων ή εν λειτουργία φωτοβολταϊκών, για την προσθήκη μπαταριών στα έργα τους αποκλειστικά με αδειοδοτικά κίνητρα, σχεδιάζει να προχωρήσει το ΥΠΕΝ, στην περίπτωση που εξαντληθεί το σύνολο της διαθέσιμης ισχύος των 600 Μεγαβάτ που προβλέπει η υφιστάμενη ρύθμιση. 

Και στη δεύτερη πρόσκληση πρόκειται να τεθεί το ίδιο πλαφόν ισχύος, δηλαδή στα 600 Μεγαβάτ. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, θα είναι και πάλι ισόποσα επιμερισμένο σε «μεγάλα» και «μικρά» έργα, δηλαδή 300 Μεγαβάτ στο ΕΣΜΗΕ και 300 στο ΕΔΔΗΕ. Επίσης, και πάλι θα αφορά την ίδια «δεξαμενή» έργων, δηλαδή φωτοβολταϊκά που έχουν τεθεί σε λειτουργία μετά τις 4η Ιουλίου 2019 ή να έχουν λάβει ΟΠΣ μέχρι τις 31 Οκτωβρίου. 

Όπως έχει γράψει το energypress, μπαταρία αποκλειστικά με αδειοδοτική πριμοδότηση μπορούν να προσθέσουν ηλιακά πάρκα με σύμβαση πώλησης ή σύμβαση λειτουργικής ενίσχυσης, όπως και οι σταθμοί οι οποίοι συμμετέχουν απευθείας στην αγορά (στους οποίους συμπεριλαμβάνονται και τα έργα με PPAs). Η χωρητικότητα της μπαταρίας θα πρέπει είναι τουλάχιστον ίση με μία ώρα στην εγκατεστημένη ισχύ του αντίστοιχου φωτοβολταϊκού σταθμού, ενώ η διάκριση της παραγωγή που εγχέεται από το φωτοβολταϊκό, από την ενέργεια από τη μονάδα αποθήκευσης, θα γίνεται με την εγκατάσταση διακριτού πιστοποιημένου μετρητή.  

Υπενθυμίζεται ότι, με βάση τη σχετική ρύθμιση του πρόσφατου νομοσχεδίου του ΥΠΕΝ, για την ένταξη στο πρώτο «κύμα» έργων που θα αξιοποιήσουν το μέτρο, θα πρέπει να υποβληθούν στους αρμόδιους φορείς μέχρι τις 30 Απριλίου 2025 αιτήσεις τροποποίησης των σχετικών αδειών από τους παραγωγούς, ώστε τα πάρκα τους να υπαχθούν στην κατηγορία της παρ. 11Α του άρθρου 10 του ν.4685/2020. 

Σύμφωνα με στελέχη του κλάδου, το μέτρο θα μπορούσε να έχει εμπορικό νόημα για τα έργα που συμμετέχουν απευθείας στην αγορά, καθώς και όλα τα φωτοβολταϊκά άνω των 400 κιλοβάτ που τέθηκαν σε λειτουργία μετά τις 4 Ιουλίου 2019 και, κατά συνέπεια, δεν έχουν προτεραιότητα κατανομής σύμφωνα με την κοινοτική Οδηγία 2019/943, που έχει ενσωματωθεί στο εθνικό δίκαιο. Τα φωτοβολταϊκά με ταρίφα, χωρίς προτεραιότητα κατανομής, αθροίζουν αυτή τη στιγμή περί τα 6,5-7 Γιγαβάτ (σε ΕΣΜΗΕ και ΕΔΔΗΕ). 

Κίνητρο για την προσθήκη μπαταρίας σε ένα φωτοβολταϊκό αποτελεί η αποφυγή των στατικών και δυναμικών περιορισμών, αλλά και η διάθεση μέρους της παραγωγής μετά τη δύση του ήλιου, όταν οι χονδρεμπορικές τιμές κινούνται σε υψηλότερα επίπεδα. Ωστόσο, παράγοντες της αγοράς εκφράζουν τον προβληματισμό τους για το κατά πόσο η ενίσχυση των εσόδων -που θα επέλθει με αυτό τον τρόπο- μπορεί να αποσβέσει το κόστος της μονάδας αποθήκευσης. 

Όπως επισημαίνουν, δεν είναι απαραίτητο πως η προσθήκη μπαταρίας «βγαίνει οικονομικά». Επομένως, χρειάζεται λεπτομερής ανάλυση των πρόσθετων χρηματοροών που θα δημιουργήσει η μετατροπή ενός φωτοβολταϊκού σε έργο της παρ.11Α. 

Υπενθυμίζεται ότι στο 6ο Renewable & Storage Forum ο Παντελής Μπίσκας, καθηγητής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, παρουσίασε μία σχετική οικονομοτεχνική μελέτη, αναλύοντας το σενάριο ενός φωτοβολταϊκού 1 Μεγαβάτ στο δίκτυο διανομής (που επομένως υπόκειται σε στατικό περιορισμό 73%), στο οποίο θα προστίθετο μπαταρία χωρητικότητας 2 Μεγαβατώρων. Σύμφωνα με τη μελέτη, αν το σύστημα δεν παρέχει υπηρεσίες εξισορρόπησης και εφεδρείας, μόνο με το arbitrage το IRR είναι απαγορευτικό για τον επενδυτή, στο 2,55%. 

Αν αντίθετα μπορεί να παρέχει και υπηρεσίες εξισορρόπησης και εφεδρείας (μέσω ενός ευρύτερου χαρτοφυλακίου φωτοβολταϊκών ή ανάλογων υβριδικών συστημάτων), τότε σε ένα μέσο σενάριο το IRR προκύπτει στα επίπεδα του 14%, τα οποία είναι ικανοποιητικά. Επομένως, όπως σημείωσε ο κ. Μπίσκας, είναι σημαντικό να διευκρινιστεί περαιτέρω το θεσμικό πλαίσιο, ώστε να είναι σαφές αν η μπαταρία θα μπορεί να συμμετάσχει σε όλες τις αγορές (όπως ισχύει και με τις standalone μονάδες).