Επενδυτικός οργασμός για τα υπεράκτια αιολικά

Σύμφωνα με το διεθνές πρακτορείο Bloomberg, εταιρείες όπως η ΕΟΝ και η Vattenfall ηγούνται του κύματος στις επενδύσεις υπεράκτιων αιολικών πάρκων, επιτυγχάνοντας σχεδόν διπλάσια κέρδη σε σχέση με τα αιολικά στην ξηρά, παρά την έλλειψη κατάλληλων πλοίων και την παρουσία υψηλού κόστους.

Αυτή την εβδομάδα ξεκίνησε τη λειτουργία του το πρώτο υπεράκτιο αιολικό πάρκο της Γερμανίας, ενώ στις ΗΠΑ έλαβε άδεια το πρώτο σχετικό επενδυτικό σχέδιο της χώρας. «Η υπεράκτια τεχνολογία είναι το μέλλον, με εξαιρετικές προοπτικές ανάπτυξης και σπουδαίες ευκαιρίες», τονίζει ο διευθύνων σύμβουλος της γερμανικής EWE AG, Βέρνερ Μπρίνκερ. Η εταιρεία του συνεργάζεται με την ΕΟΝ και τη Vattenfall σε projects της Βόρειας Θάλασσας, ύψους 250 εκατ. ευρώ.

Η επένδυση στα υπεράκτια αιολικά αναμένεται να αυξηθεί κατά 30% φέτος, αγγίζοντας τα 3,9 δις διεθνώς και ξεπερνώντας την αντίστοιχη των επίγειων αιολικών κατά 10%, σύμφωνα με το Bloomberg New Energy Finance. Η απόδοση των ανεμογεννητριών στη θάλασσα είναι κατά πολύ μεγαλύτερη, αφού οι άνεμοι έχουν ένταση 40% μεγαλύτερη από ότι στην ξηρά, αναφέρει ο Ευρωπαϊκός Σύνδεσμος Αιολικής Ενέργειας ( EWEA).

Οι ευρωπαϊκές χώρες με μπροστάρηδες τη Γερμανία και τη Βρετανία διαθέτουν τις περισσότερες αιολικές «φάρμες» παγκοσμίως. Μαζί και οι δύο σχεδιάζουν μια αύξηση στο πενηνταπλάσιο της εγκατεστημένης υπεράκτιας ισχύος τις επόμενες δεκαετίες. Η υπεροχή τους έναντι των αμερικανικών επιχειρήσεων ίσως όμως να αμφισβητηθεί με αφορμή το σχέδιο στο Ναντούκετ Σάουντ της Μασαχουσέτης, το οποίο προβλέπει την τοποθέτηση 130 ανεμογεννητριών, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο και στις ΗΠΑ.

Στη Βρετανία, το πρόγραμμα της κυβέρνησης Μπράουν προβλέπει την εγκατάσταση 47 GW σε τρία στάδια, ισχύος ικανής να τροφοδοτήσει όλα τα νοικοκυριά της χώρας (αφού 1 GW καλύπτει 653.000 σπίτια). Η Γερμανία έχει «στα χαρτιά» περίπου τη μισή από αυτή την ισχύ και ο Καναδάς με τις ΗΠΑ από 6,3 GW.

Οι επιστροφές μιας τέτοιας επένδυσης αγγίζουν ακόμα και το 18%, υπογραμμίζει ο Μάρτιν Μπίλχαρντ της PNE Wing AG. Στην περίπτωση των επίγειων αιολικών, φτάνουν το 9-12%, προσθέτει.

Τα προβλήματα όμως υπάρχουν στο στάδιο αυτό για τις επιχειρήσεις του κλάδου. Παρατηρείται μια έλλειψη πλοίων εγκατάστασης, τα οποία είναι απαραίτητα. Η δανέζικη Make Consulting εκτιμά πως το 2015 η διαθεσιμότητά τους θα είναι 20% μικρότερη από τις ανάγκες. «Υπάρχουν λιγοστά πλοία και οι λιμένες δεν είναι κατάλληλοι για να διαχειριστούν τον βαρύ εξοπλισμό», υπογραμμίζει.

Το κόστος εγκατάστασης μιας ανεμογεννήτριας στη θάλασσα αγγίζει τα 4 εκατ. ευρώ ανά μεγαβάτ, ενώ στην ξηρά το 1,5 εκατ. ευρώ. Συνεπώς, τα εμπόδια για είσοδο μιας επιχείρησης στον χώρο αυτό είναι ακόμα αρκετά υψηλά. Για αυτό το λόγο άλλωστε, μέχρι στιγμής στα έργα αυτά προχωρούν κυρίως επιχειρήσεις κοινής ωφελείας.

Το κόστος και το ρίσκο των επενδύσεων στα υπεράκτια έχουν οδηγήσει σε μειωμένη χρηματοδότηση από τις τράπεζες, η οποία δεν συμβαδίζει με την επέκταση του κλάδου. «Τα υπεράκτια δεν είναι για τους αδύναμους», προειδοποιεί ο Μαρκ Σμιτζ της Rabobank Nederland. «Χρειάζονται βαθιές τσέπες ».