Αλαλούμ στην αγορά ανακύκλωσης φωτοβολταϊκών πάνελ – Στα 300 ευρώ/τόνος το κόστος που αποφάσισε ο ΕΟΑΝ – Στα χέρια του ΥΠΕΝ το ξεκαθάρισμα του τοπίου

Σταθερά ανοικτό παραμένει το θέμα της ανακύκλωσης φωτοβολταϊκών με τον Ελληνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης να έρχεται με πρόσφατη απόφασή του να επιτείνει τη σύγχυση σε μια στιγμή που διαφαινόταν κάποια λύση στον ορίζοντα.

Τα παραπάνω, υπογραμμίζουν μεταξύ άλλων, στελέχη της αγοράς που συνομίλησαν με το energypress την «επομένη» της απόφασης του Οργανισμού να ορίσει οριζόντια το κόστος στα 300 ευρώ τον τόνο (παρά το γεγονός ότι υπάρχουν προτάσεις συστημάτων ανακύκλωσης σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα) και πολύ περισσότερο χωρίς να υπάρχει κάποια πρόνοια για τον τρόπο είσπραξης.

Αναλυτικότερα, τα 300 ευρώ συνιστούν «προσωρινή ελάχιστη τιμή χρηματικής εισφοράς για την εναλλακτική διαχείριση των αποβλήτων φωτοβολταϊκών πλαισίων» με την οριστική να αναμένεται σε 6-8 μήνες όταν και θα ολοκληρωθεί σχετική μελέτη επί του θέματος. Η εν λόγω απόφαση, όπως αναφέρουν οι ίδιες πηγές, έρχεται να επιτείνει την υφιστάμενη προβληματική κατάσταση που πέραν του «άγνωστου Χ» σχετικά με το κόστος, παραμένει ασαφές το τοπίο ως προς το ποιος επωμίζεται την επιβάρυνση, με ποιον τρόπο και πως θα εισπραχθεί το εν λόγω τέλος ή κόστος.

Υπενθυμίζεται, όπως έχει γράψει το energypress, ότι ανάλογη ήταν η τιμή κατά την πρώτη φάση έναρξης της διαδικασίας ανακύκλωσης φωτοβολταϊκών στην Ελλάδα, όπου υπήρχε μόνο ένα σύστημα ανακύκλωσης, η Φωτοκύκλωση και τα πάνελ συλλέγονταν και μεταφέρονταν στην Ιταλία για να ανακυκλωθούν. Έκτοτε και συγκεκριμένα την διετία 2023-2024 η τιμή υποχώρησε στα 150 ευρώ για να προκύψουν τελευταία τόσο από την Φωτοκύκλωση όσο και από ορισμένα νέα συστήματα ανακύκλωσης που ενεργοποιήθηκαν στον χώρο, τιμές στα επίπεδα των 80-100 ευρώ τον τόνο.

Η σημαντική μείωση της τιμής επήλθε καθώς πλέον υπάρχουν 3 εργοστάσια ανακύκλωσης στην Ελλάδα και επομένως εκλείπει από την εξίσωση το υψηλό μεταφορικό κόστος προς το εξωτερικό, πέρα από την όποια μείωση στην εκτέλεση της διαδικασίας συν τω χρόνω με την περαιτέρω ωρίμανση της σχετικής τεχνολογίας. Η επαναφορά της τιμής στα 300 ευρώ συνιστά, όπως επισημαίνουν πηγές της αγοράς, ανάλογα ανασταλτικό παράγοντα όπως κατά την πρώτη φάση του «έργου», όπου στο όνομα του υψηλού κόστους σε συνδυασμό με την ασάφεια ποιος πληρώνει (εισαγωγέας ή παραγωγός) και χωρίς υποχρεωτικότητα, το όλο θέμα έμενε στον αέρα και συνεχίζει ακόμα.

Υπό αυτό το πρίσμα, όπως επισημαίνουν οι ίδιες πηγές, βιώσιμη και μόνιμη λύση μπορεί να υπάρξει μόνο με πολιτική παρέμβαση του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας όπου θα ορίσει ξεκάθαρα ποιος επιβαρύνεται του σχετικού κόστους με τα ανάλογα μέτρα υποχρεωτικότητας στην απόδοσή του και πως θα εισπραχθεί στις πλείστες περιπτώσεις που τα πάνελ έχουν εγκατασταθεί και λειτουργούν χωρίς να έχει υπάρξει πρόνοια για το σχετικό κόστος κατά την αγορά τους.

Τα παραπάνω περιγράφονται ως «βασικές παράμετροι» που θα πρέπει να οριστούν νομοθετικά προκειμένου να «ξεκλειδώσει» η διαδικασία και με την ένα ή τον άλλο τρόπο όλοι να πληρώσουν το σχετικό τέλος ανακύκλωσης, διαμορφώνοντας ταυτόχρονα, ένα αξιόπιστο σύστημα που θα κρατήσει στο χρόνο, ικανό να διαχειριστεί αποτελεσματικά τα εκατομμύρια των πάνελ που λειτουργούν στην ελληνική επικράτεια και εν καιρώ θα πρέπει να αποσυρθούν κατά την ολοκλήρωση του κύκλου ζωής τους.

Υπό αυτό το πρίσμα, παράγοντες της αγοράς υπογραμμίζουν ότι θα πρέπει να διαμορφωθεί ένα πλαίσιο εφαρμογής που αφενός να διαθέτει τα κατάλληλα εργαλεία για την συμμόρφωση των υπόχρεων και αφετέρου να λαμβάνει υπόψη τα δεδομένα της ελληνικής αγοράς προς αποφυγήν τυχόν δημιουργίας πρόσθετων προβλημάτων.

Επί παραδείγματι η εφάπαξ επιβολή του ποσού δεν ενδείκνυται, ιδιαίτερα στη σημερινή φάση, δεδομένου ότι σήμερα οι παραγωγοί υπόκεινται γενναίο «ψαλίδι» στα έσοδά τους λόγω περικοπών και αρνητικών τιμών, και κατά συνέπεια θα δυσκολευτούν να εξυπηρετήσουν έγκαιρα και ολοκληρωμένα ένα πρόσθετο κόστος από την μια στιγμή στην άλλη, καταλήγοντας να αναβάλουν για αργότερα την διευθέτηση του ζητήματος ή και να βρουν άλλον τρόπο διαχείρισης του ζητήματος με κίνδυνο να μείνει στον αέρα η ανακύκλωση του όγκου πάνελ που έχουν εγκατασταθεί.  

Υπενθυμίζεται όπως έχει γράψει το energypress, ότι πέραν της Φωτοκύκλωσης, λειτουργούν πλέον και 3 νέα συστήματα στην ελληνική αγορά με τις σχετικές αποφάσεις να αναρτώνται χθές στην πλατφόρμα της Διαύγεια (δείτε εδώ, εδώ και εδώ). Η «Ανακύκλωση – Ελληνικά Λατομεία Μ.Α.Ε. – RE-LAT ΑΕ» συμφερόντων Aktor, η «PV REVIVE Συλλογικό Σύστημα Εναλλακτικής Διαχείρισης Α.Ε.,» με πρωτοβουλία της Jinko και της ΚΑΥΚΑΣ, και η «Ανακύκλωση Φωτοβολταϊκών Συστημάτων Α.Ε. – ANA.FOS, με έδρα τη Θεσσαλονίκη και επικεφαλής τον Απόστολο Τσικούρα.