Ρυθμιστικό πλαίσιο από τη ΡΑΕ για τροφοδοσία απομακρυσμένων περιοχών με συμπιεσμένο αέριο (CNG)

Στην τελική φάση της επεξεργασίας βρίσκεται η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας προκειμένου να δημιουργήσει το ρυθμιστικό πλαίσιο που θα διέπει μια νέα για τη χώρα μας δραστηριότητα: την τροφοδοσία απομακρυσμένων περιοχών, όπου δεν υφίστανται δίκτυα αγωγών, μέσω συμπιεσμένου (CNG) ή υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG).

Η εναλλακτική αυτή προσέγγιση, που ονομάζεται συχνά εικονικός αγωγός (virtual pipeline) βασίζεται σε σύστημα συμπίεσης, μεταφοράς και αποσυμπίεσης του φυσικού αερίου.

Το ερώτημα που μένει να απαντηθεί από τη ΡΑΕ είναι αν οι Διαχειριστές των συστημάτων θα έχουν την ευθύνη μόνον για τα «άκρα» της αλυσίδας αυτής (σύστημα συμπίεσης και σύστημα αποσυμπίεσης) και η μεταφορά θα είναι ελεύθερη για τους προμηθευτές ή εάν οι Διαχειριστές θα έχουν την ευθύνη για ολόκληρο το σύστημα (συμπίεση, μεταφορά και αποσυμπίεση).

Στην πρώτη περίπτωση οι Διαχειριστές θα εγκαθιστούν τις απαραίτητες υποδομές (αποτελούμενες από αποσυμπιεστές, μετρητές, εναλλάκτες θερμότητας, παροχές ηλεκτρικού ρεύματος κλπ) και στα σημεία αυτά, θα παρέχεται ελεύθερη πρόσβαση σε προμηθευτές αερίου. Δεσμεύοντας σημεία των υποδομών αυτών μέσω μιας διαδικασίας τύπου «open season», οι προμηθευτές θα μπορούν να μεταφέρουν, να αποθέτουν ή να συνδέουν δικές τους δεξαμενές ή βυτία αποθήκευσης CNG.

Στη δεύτερη περίπτωση οι δραστηριότητες συμπίεσης και μεταφοράς CNG θα εντάσσονται στις δραστηριότητες της διανομής, εφόσον μπορεί να τεκμηριωθεί η συμβατότητα με το κοινοτικό δίκαιο σχετικά με τη φύση των δραστηριοτήτων που μπορεί να υπαχθούν στους Διαχειριστές. Η λύση αυτή δίνει το πλεονέκτημα να μην επιβαρυνθούν υπέρμετρα οι καταναλωτές μιας απομακρυσμένης περιοχής για την τροφοδοσία τους με CNG, καθώς μέσω του Διαχειριστή θα μπορεί να γίνεται ένας επιμερισμός του κόστους στο ευρύτερο δίκτυο διανομής. Πρακτικά μια «κοινωνικοποίηση» του κόστους.

Όπως σχολιάζει σε άρθρο της η Νεκταρία Καρακατσάνη μέλος της ΡΑΕ, «τα ζητήματα που ανακύπτουν κατά τον καθορισμό του πλαισίου που θα διέπει το CNG εμφανίζουν πιθανώς κάποιες αναλογίες με τις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας, που έχουν προσδιοριστεί στον ηλεκτρισμό. Ως γνωστόν, ο στόχος στην περίπτωση του ηλεκτρισμού είναι η διατήρηση μιας ενιαίας τιμής στην ελληνική επικράτεια, παρά τα υψηλά κόστη παραγωγής ενέργειας στα μη διασυνδεδεμένα νησιά».

Σε κάθε περίπτωση, η οικονομική διάσταση της νέας αυτής δραστηριότητας (τροφοδοσία με CNG) εξαρτάται από την εγγύτητα κάθε συγκεκριμένης περιοχής στο υφιστάμενο δίκτυο, το δυναμικό της κατανάλωσης εκεί, αλλά και την ρυθμιζόμενη ή μη, διάσταση των επιμέρους παραμέτρων της.

Είναι ενδεικτικό ότι οι προτάσεις που έχουν υποβληθεί από τους Διαχειριστές για τον εφοδιασμό απομακρυσμένων δικτύων είναι αρκετά διαφοροποιημένες.

Σε ευρύτερο πλαίσιο, όπως επίσης αναφέρει η κ. Καρακατσάνη, «τα πενταετή προγράμματα ανάπτυξης που έχουν υποβληθεί από τους τρεις Διαχειριστές Διανομής στη ΡΑΕ προς έγκριση, παρά τις διαφοροποιήσεις τους, υποδεικνύουν, εν γένει, μια ισχυρή επενδυτική δυναμική. Σε οικονομικούς όρους, οι προτεινόμενες επενδύσεις υπερβαίνουν συνολικά τα 200 εκατ. € εντός της προσεχούς πενταετίας. Σε πρακτικούς όρους, οι επενδύσεις αυτές συνεπάγονται την κατασκευή 1.600 χμ. νέου  δικτύου χαμηλής πίεσης, ενώ εκτιμάται ότι οι νέες συνδέσεις θα υπερβούν τις 100 χιλιάδες σε ένα σημαντικό τμήμα της ελληνικής επικράτειας».