Θέμα χρόνου η υπογραφή μνημονίου ΔΕΠΑ, Edison και Botas

Βρίσκεται πράγματι κοντά η υπογραφή μνημονίου μεταξύ ΔΕΠΑ, Edison και Botas, που θα επιτρέψει στην τελευταία να εισέλθει στην εκμετάλλευση του Ελληνο-Ιταλικού αγωγού ; Οι ειδικοί απαντούν πως «ναι». Στην Αθήνα τουλάχιστον επικρατεί αισιοδοξία ότι το θέμα μπορεί να κλείσει ακόμη και μέσα στο Μάιο, μετά και τις συναντήσεις που είχαν εκπρόσωποι των τριών εταιρειών, στο περιθώριο της επίσκεψης Ερντογάν στην Ελλάδα.

Πρόκειται για το αίτημα της Botas να εισέλθει και αυτή στην εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου τμήματος του αγωγού -το σκέλος δηλαδή Θεσπρωτία-Οτράντο - με αντάλλαγμα για τις άλλες δύο εταιρείες να χρηματοδοτήσουν και να εκμεταλλεύονται νέες υποδομές στο τουρκικό δίκτυο αγωγών, που θα διευκολύνουν την προώθηση αερίου προς Ελλάδα.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες του «Energypress», οι τρεις πλευρές βρίσκονται πολύ κοντά σε συμφωνία (MOU), καθώς η τουρκική πλευρά αντιμετωπίζει πολύ πιο θετικά, σε σχέση με το παρελθόν, το έργο του Ελληνο-Ιταλικού αγωγού. Η ίδια πηγή, δεν κρύβει μάλιστα την αισιοδοξία της ότι η Botas θα περιορίσει και τις απαιτήσεις της για τα τέλη διέλευσης που θα χρειαστεί να καταβάλλει στο τουρκικό δίκτυο το διακινούμενο φυσικό αέριο, προελεύσεως Κασπίας -ένα από τα σημεία τριβής, που καθυστερεί εδώ και χρόνια την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων. Γι’ αυτό και η αίσθηση που έχει δημιουργηθεί στην ενεργειακή αγορά είναι ότι δεν αποκλείεται η υπογραφή του MOU μεταξύ ΔΕΠΑ, BOTAS και Edison να γίνει πράξη ακόμη και εντός του Μαίου.

Ανταλλαγές ηλεκτρικής ενέργειας στη Θράκη

Αναφορικά με το ενεργειακό μνημόνιο Μπιρμπίλη-Γιλντίζ που υπεγράφη την Παρασκευή, απλώς επαναλαμβάνει την ανάγκη να παρακολουθείται η εφαρμογή των ήδη υπογεγραμμένων διακρατικών συμφωνιών για τον ελληνο -τουρκο-ιταλικό αγωγό φυσικού αερίου. Το μοναδικό καινούριο θέμα που θίγεται στο μνημόνιο αφορά στις ανταλλαγές ηλεκτρικής ενέργειας μέσω της διασύνδεσης στη Θράκη.

Σαμψούντα- Τσειχάν, Μπουργκάς- Αλεξανδρούπολης

Κατά τα λοιπά, τα παιχνίδια στο μέτωπο της διπλωματίας των αγωγών καλά κρατούν. Πρωταγωνιστής στα παιχνίδια αυτά είναι η Τουρκία, που μετά την παραχώρηση προς τη Ρωσία της θαλάσσιας ζώνης οικονομικού ενδιαφέροντος για τη διέλευση του αγωγού South Stream από τη Μαύρη Θάλασσα, κατάφερε να εξασφαλίσει τη στήριξη της Μόσχας και για τον πετρελαιαγωγό Σαμψούντα Τσειχάν. Ενός έργου με διπλάσιο μήκος από τον Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη και υπερδιπλάσιο κόστος, για την προώθηση του οποίου όμως η Μόσχα προτίμησε να συνεργαστεί με την Τουρκία, παρά με την Αθήνα και τη Σόφια. Άλλωστε η Σόφια, όπως φαίνεται και από τη στάση της στο Ελληνο- Βουλγαρικό αγωγό, τον τελευταίο καιρό δεν δείχνει και πολύ πρόθυμη να συνεργαστεί με τη Μόσχα πάνω σε νέα projects…

Ποιος θα έχει το πάνω χέρι…

Ένα επίσης καινούργιο στοιχείο αφορά στη σεναριολογία που έχει δημιουργήσει η προ μιας εβδομάδας δήλωση του Ρώσου υπουργού Ενέργειας Σεργκέι Σμάτκο, σύμφωνα με την οποία θα ήταν δυνατή η συνδιαχείριση των δύο αγωγών. Μιλώντας προ ημερών σε δημοσιογράφους, ανώτατο στέλεχος της TransBalkan Pipeline- της εταιρείας του Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη- επισήμαινε ότι η πρόταση αυτή του ρώσου υπουργού συνδέεται με την πρόθεση της Τουρκίας να απαγορεύσει πλήρως για λόγους ασφαλείας, τη διακίνηση αργού πετρελαίου από τα Στενά. Αυτό δε σημαίνει ότι θα γίνει μόνο ο ένας από τους δύο αγωγούς. Ενόψει του διπλασιασμού (από 35 σε 65 εκατομμύρια τόνους το χρόνο) των εξαγωγών Καζάκικου πετρελαίου που καταλήγει στη Μαύρη Θάλασσα, εκτιμάται ότι θα είναι απαραίτητοι και οι δύο. Το ζήτημα ωστόσο είναι ότι το πάνω χέρι θα έχει η Μόσχα και η Άγκυρα, και όχι η Αθήνα με τη Σόφια…