«Γιατί ο East Med δεν αποτελεί λύση για την Ευρώπη»

Ποικίλες συζητήσεις, με τη σημαντικότερη να επικεντρώνεται γύρω από την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης, προκάλεσε η ρωσική στρατιωτική επέμβαση στην ανατολική Ουκρανία.

Σύμφωνα με την Karen Ayat, διεθνής αναλύτρια σε θέματα ενεργειακής γεωπολιτικής της Ανατολικής Μεσογείου, εξαρτώμενη σε μεγάλο βαθμό από το ρωσικό φυσικό αέριο, η Ευρώπη πρέπει να κάνει focus στην διαφοροποίηση των ενεργειακών της πηγών, ώστε να εξασφαλίσει τον αξιόπιστο ενεργειακό της εφοδιασμό και έτσι να καταστεί ανεξάρτητη από τη Ρωσία.

Σε άρθρο της στο Natural Gas Europe, η Ayat επισημαίνει ότι σε βραχυπρόθεσμο επίπεδο η αύξηση των εισαγωγών από τους υπάρχοντες προμηθευτές αερίου αποτελεί ένα θετικό «σημείο εκκίνησης». Μεσοπρόθεσμα, η Ευρώπη μπορεί να επιδιώξει την εισαγωγή αερίου υπό τη μορφή LNG από τις ΗΠΑ και να ξανασκεφτεί τη λύση της πυρηνικής ενέργειας και του σχιστολίθου.

Σύμφωνα με την ίδια, «σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα, η εισαγωγή φυσικού αερίου μέσω του αγωγού Eastern Mediterranean (East Med), θα μπορούσε να αποτελέσει μια λύση για την Ευρώπη».

Και συνεχίζει, «ενώ οι χώρες της Ανατολικής Μεσογείου έχουν διατυπώσει τη φιλοδοξία τους για προμήθεια αερίου στην Ευρώπη, επιδιώκοντας να αποδυναμώσουν τη ρωσική επιρροή του φυσικού αερίου, ενεργειακοί εμπειρογνώμονες υποστηρίζουν ότι παρά τις σημαντικές ποσότητες υδρογονανθράκων στη Λεβαντίνη, η ισχύς του αερίου της Αν. Μεσογείου στην ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια θα είναι ελάχιστη. Ο East Mediterranean ενδέχεται να μην συγκαταλέγεται ως μια από τις λύσεις για εισαγωγή αερίου στην Ευρώπη.

Η ΕΕ είναι πιθανό να υποστηρίξει τον αγωγό East Med υπό την προϋπόθεση να εμπλακεί σε αυτόν το στρατηγικό «τρίγωνο» Ισραήλ, Κύπρου, Τουρκίας.

Ωστόσο, το εν λόγω αγωγός δεν μπορεί να θεωρηθεί από μόνος του λύση για το ευρωπαϊκό ενεργειακό εφοδιασμό για τρεις λόγους:

1) οι ποσότητες είναι περιορισμένες,

2) εξαιτίας του χρονοδιαγράμματος και

3) λόγω της ύπαρξης πολιτικών εμποδίων στην ευρύτερη περιοχή».