Χάρης Φλουδόπουλος: Ώρα μηδέν για την πράσινη ανάπτυξη

Πριν από λίγες ημέρες κατά τη διάρκεια συνεδρίου ο επικεφαλής του ομίλου της ΓΕΚ Τέρνα Γ. Περιστέρης και πρόεδρος του Ελληνικού Συνδέσμου Ηλεκτροπαραγωγών ΑΠΕ (ΕΣΗΑΠΕ) είχε αναφερθεί στα πολυάριθμα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι επενδυτές στις ΑΠΕ στη χώρα μας.

Στα πηγαδάκια του συνεδρίου, οι εκπρόσωποι της αγοράς διαπίστωναν ότι παρά τις μεγαλόστομες διακηρύξεις, λίγα πράγματα έχουν αλλάξει γύρω από την πολυδιαφημισμένη πράσινη ανάπτυξη. Πραγματικά «ντρεπόμαστε» ως Έλληνες, όμως αναγκαζόμαστε τα κεφάλαιά μας αντί να τα επενδύουμε στη χώρα μας να τα στέλνουμε στη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, την Πολωνία και στις χώρες εκείνες όπου μπορούμε να επενδύσουμε γιατί εδώ φαίνεται ότι δε μας θέλουν, έλεγαν χαρακτηριστικά.

Και ενώ σχεδόν τίποτα δεν έχει αλλάξει στα γραφειοκρατικά προβλήματα –μόνο ορισμένες φιλότιμες προσπάθειες της ανεξάρτητης αρχής ΡΑΕ που όμως και αυτές δεν επαρκούν καθώς τα ουσιαστικά προβλήματα βρίσκονται αλλού– μια είδηση από το πρόσφατο συμβούλιο υπουργών στις Βρυξέλλες, έρχεται για να μας προσγειώσει ανώμαλα και να καταδείξει ότι οι χρόνιες ολιγωρίες και καθυστερήσεις τελικά πληρώνονται: σύμφωνα λοιπόν με την πρόταση που κατατέθηκε στο πρόσφατο συμβούλιο, που στην παρούσα φάση δεν εγκρίθηκε, θα πρέπει όλα τα κράτη μέλη να εναρμονίσουν τους τρόπους με τους οποίους υποστηρίζουν την ανάπτυξη των ΑΠΕ. Τι σημαίνει με απλά λόγια αυτή η διατύπωση; Ότι τα ισχυρά εθνικά κίνητρα όπως οι υψηλές τιμές feed in tariff οδηγούνται σε αντικατάσταση με μηχανισμούς πράσινων πιστοποιητικών. Απώτερος στόχος είναι οι τεχνολογίες ΑΠΕ να συμμετέχουν στις αγορές ηλεκτρισμού με όρους ανταγωνιστικούς, πιθανόν και με κατάργηση της προτεραιότητας που σήμερα έχουν έναντι των συμβατικών τεχνολογιών, λόγω της περιορισμένης διαθεσιμότητάς τους.

Και μπορεί την περασμένη Παρασκευή, χώρες όπως η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Ισπανία και η Μεγάλη Βρετανία να αντέδρασαν και να αποσόβησαν τον κίνδυνο ωστόσο η αγορά προεξοφλεί ότι το θέμα παραμένει ορθάνοιχτο και ότι απλά είναι θέμα χρόνου να περάσουν οι συγκεκριμένες αλλαγές. Αυτό όμως σημαίνει για την Ελλάδα, πολύ απλά ότι έχει ήδη χάσει το τρένο.

Και σε αυτό μεγάλο μερίδιο ευθύνης αποδίδει η αγορά στους σχεδιασμούς που κατά καιρούς γίνονται από τις πολιτικές ηγεσίες, περιλαμβανομένης και της τωρινής. Το πρόβλημα λένε, είναι ότι δεν έγινε ποτέ ουσιαστικός προγραμματισμός, δεν υπολογίστηκαν οι επιπτώσεις στο τελικό κόστος ενέργειας και το τέλος των ΑΠΕ και δεν υπήρξε ρεαλιστικό πλάνο για την ανάπτυξη των δικτύων. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τη δημιουργία της ΔΕΗ μέχρι σήμερα έχει επενδυθεί 1,5 έως 2 δισ. ευρώ για την ανάπτυξη όλης της υφιστάμενης υποδομής δικτύων και το ΥΠΕΚΑ θέτει μαξιμαλιστικούς στόχους για τη νέα εγκατεστημένη ισχύ των ΑΠΕ, που για να ικανοποιηθούν θα απαιτηθούν μέσα σε λίγα χρόνια επενδύσεις 4,5 δις σε δίκτυα. Και την ίδια στιγμή επί της ουσίας είναι απαγορευτικό το καθεστώς για την υλοποίηση ιδιωτικών επενδύσεων στα δίκτυα.

Και τέλος, πως μπορεί να ξεχάσει κανείς την αλλαγή στο καθεστώς αδειοδότησης των υπεράκτιων αιολικών πάρκων, που χαρακτηρίστηκε από την αγορά ως ταφόπλακα. Ήδη εάν ληφθούν υπόψη τα χρονοδιαγράμματα που είχε θέσει το ίδιο το ΥΠΕΚΑ, για τις λεγόμενες στρατηγικές μελέτες και τις αδειοδοτήσεις που θα αναλάμβανε το κράτος, φαίνεται ότι για μια ακόμη φορά θα δικαιωθούν οι σκεπτικιστές.

(Capital, 8/12/2010)