Κίνδυνος "αποψίλωσης" των αιολικών λόγω... αναδάσωσης

Μπλόκο απειλεί να βάλει το Συμβούλιο της Επικρατείας στην ανάπτυξη αιολικών πάρκων αλλά και συνολικά μεγάλων έργων υποδομής σε αναδασωτέες περιοχές.

Το φόβο αυτό διατυπώνουν εκπρόσωποι από το χώρο των ΑΠΕ, έπειτα από διαταγή προσωρινής διακοπής εργασιών αιολικού πάρκου που εξέδωσε το ΣτΕ τον Ιούνιο για την εταιρεία Αιολική Ερατεινής μετά από σχετική αίτηση ακύρωσης και αναστολής από το Δήμο Θίσβης, με το επιχείρημα ότι η έκταση έχει κηρυχτεί αναδασωτέα. Αν και ο νόμος για την προστασία των δασών (998/1979) στο άρθρο που αφορά στις καμένες εκτάσεις οι οποίες κηρύσσονται υποχρεωτικά αναδασωτέες, προβλέπει ότι οι μόνες επεμβάσεις που επιτρέπονται είναι έργα για την εθνική άμυνα καθώς επίσης έργα ΑΠΕ (παρ. 2 του άρθρου 58 μετά από την τροποποίησή του το 2001), εντούτοις το ΣτΕ βασισμένο σε παλαιότερη νομολογία, εμφανίζεται κατηγορηματικά αντίθετο σε κάθε επέμβαση στο δάσος, μετά την πυρκαγιά, παρά μόνο με την αναδάσωσή του. Στην πράξη όμως αυτό σημαίνει, όπως επισημάνθηκε στη διάρκεια ημερίδας που διοργάνωσε χθες η Ελληνική Επιστημονική Ένωση Αιολικής Ενέργειας (ΕΛΕΤΑΕΝ), πως εφόσον γίνει δεκτή η αίτηση του Δήμου Θίσβης, και ισχύσει γενική απαγόρευση εγκατάστασης έργων ΑΠΕ σε αναδασωτέες εκτάσεις, θα υπάρξει δεδικασμένο και τότε δεν θα μπορεί να γίνει κανένα αιολικό πάρκο πριν αρθεί η πράξη της αναδάσωσης, δηλαδή μετά από 10-20 χρόνια!

Σε μια τέτοια περίπτωση, όπως επισημάνθηκε στην ημερίδα, δεν υπάρχει περίπτωση να επιτευχθεί ο στόχος της χώρας για ΑΠΕ ως το 2020 (7.500 μεγαβάτ από αιολικά) αφού αποκλείεται το 50% από τα 60 εκατ. στρέμματα δασικών εκτάσεων της χώρας που έχουν κηρυχτεί αναδασωτέα. Αν γίνει δεκτή η αίτηση, παρά την ανυπαρξία αρνητικών επιπτώσεων στην αναδάσωση από την εγκατάσταση έργου ΑΠΕ, τότε, όπως υποστηρίζει η ΕΛΕΤΑΕΝ αυτομάτως δημιουργείται κίνητρο ή ενδιαφέρον από κάποιους για πυρκαγιά σε μια έκταση, προκειμένου ακριβώς να μην εγκατασταθεί το έργο. Επίσης σε μια τέτοια περίπτωση, τα 7.500 μεγαβάτ αιολικών θα πρέπει να "στριμωχτούν" στις υπόλοιπες δασικές εκτάσεις, δημιουργώντας προφανές περιβαλλοντικό ζήτημα!

Άνθρωποι του χώρου σημειώνουν ότι η ερμηνεία του νόμου που γίνεται από μέλη του ΣτΕ είναι ακραία, ότι το 95% των αιολικών πάρκων στην ηπειρωτική Ελλάδα αναπτύσσονται σε δασικές εκτάσεις από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, και ότι η κατάληψη του εδάφους από έργα ΑΠΕ είναι απειροελάχιστη με αποτέλεσμα να μην θίγεται ο σκοπός της αναδάσωσης. Σημειωτέον ότι η αίτηση αναστολής του Δήμου Θίσβης δεν έχει ακόμη εκδικαστεί αλλά εφόσον γίνει δεκτή, θα αποτελέσει δεδικασμένο για δεκάδες αιολικά πάρκα που αναπτύσσονται εντός αναδασωτέων εκτάσεων (είναι η 1η παρόμοια υπόθεση που φτάνει στο ΣτΕ). Το ζήτημα απασχολεί και το ΥΠΕΚΑ, αφού σε μια τέτοια περίπτωση τίθενται εν αμφιβόλω ο στόχος των ΑΠΕ για το 2020, και όπως είπε ο γ.γ. Δασών του ΥΠΕΚΑ Γιώργος Αμοργιανώτης που παρέστη στην εκδήλωση, το υπουργείο θα απευθύνει σχετικό ερώτημα στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους.